Co oznacza białko w moczu? Objawy i przyczyny białkomoczu
Obecność białka w moczu, zwana białkomoczem, to sygnał, którego nie należy ignorować. Choć niewielkie ilości mogą pojawiać się przejściowo – np. po wysiłku fizycznym czy w czasie infekcji – utrzymujące się podwyższone stężenie białka może świadczyć o problemach z nerkami lub innymi schorzeniami ogólnoustrojowymi. Norma białka w moczu U zdrowej osoby mocz zawiera jedynie śladowe ilości białka – zazwyczaj nieprzekraczające 150 mg na dobę. W badaniu ogólnym moczu prawidłowy wynik to „brak” lub „śladowe ilości” białka. Wynik powyżej normy może wskazywać na przejściowe zaburzenia (np. wysiłek fizyczny, stres, gorączkę) lub być objawem chorób nerek i układu moczowego. W przypadku podwyższonego stężenia białka konieczna może być dalsza diagnostyka, w tym badanie dobowej zbiórki moczu lub testy laboratoryjne wykrywające białkomocz selektywny i nieselektywny. Rodzaje białkomoczu Białkomocz, czyli obecność białka w moczu, może mieć różne mechanizmy powstawania i przybierać różne postaci. Rozróżnienie rodzaju białkomoczu ma istotne znaczenie diagnostyczne, ponieważ pomaga określić przyczynę problemu i dobrać odpowiednie leczenie. Białkomocz czynnościowy (przemijający) – pojawia się przejściowo, np. po wysiłku fizycznym, w czasie gorączki, stresu czy odwodnienia. Nie świadczy o uszkodzeniu nerek i zwykle ustępuje samoistnie. Białkomocz ortostatyczny (posturalny) – występuje głównie u dzieci i młodzieży. Białko pojawia się w moczu w ciągu dnia, a znika po nocy spędzonej w pozycji leżącej. Ma łagodny przebieg i nie wymaga leczenia. Białkomocz kłębuszkowy – wynika z uszkodzenia kłębuszków nerkowych, które odpowiadają za filtrację krwi. W tej grupie wyróżniamy: białkomocz selektywny (utrata głównie małych białek (np. albumin) - zwykle w mniej zaawansowanych chorobach) i nieseektywny (utrata różnych typów białek, także większych cząsteczek - świadczy o poważniejszym uszkodzeniu nerek). Białkomocz cewkowy – spowodowany uszkodzeniem cewek nerkowych, które nie są w stanie prawidłowo wchłaniać przefiltrowanych białek. Występuje m.in. w toksycznych uszkodzeniach nerek czy chorobach metabolicznych. Białkomocz z przeładowania (nadmiarowy) – pojawia się, gdy we krwi występuje nadmiar pewnych białek (np. w szpiczaku mnogim – białko Bence’a-Jonesa), które przenikają do moczu mimo prawidłowej pracy nerek. Białkomocz mieszany – zawiera cechy kilku typów jednocześnie i wskazuje na złożony mechanizm powstawania, często przy ciężkich i przewlekłych chorobach nerek. Rozpoznanie rodzaju białkomoczu wymaga dokładnych badań – m.in. analizy ogólnej moczu, pomiaru dobowej utraty białka oraz badań laboratoryjnych krwi. Białko w moczu objawy Obecność białka w moczu, zwłaszcza we wczesnym stadium, często przebiega bezobjawowo i jest wykrywana jedynie podczas badania ogólnego moczu. W miarę postępu choroby, gdy białkomocz osiąga wyższe wartości, mogą pojawić się niespecyficzne objawy wynikające z utraty białek osoczowych i pogarszającej się funkcji nerek. Dochodzi wtedy m.in. do zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, spadku ciśnienia onkotycznego krwi i zatrzymywania płynów w organizmie. U pacjentów mogą występować również objawy ogólne związane z toczącym się stanem zapalnym lub współistniejącą chorobą nerek. Obrzęki Pieniący się mocz Zmniejszona ilość moczu Uczucie zmęczenia Nadciśnienie tętnicze
czytaj
Fosfolipidy na wątrobę – jak działają i czy warto je stosować?
Wątroba to jeden z najważniejszych narządów ludzkiego organizmu – odpowiada za detoksykację, metabolizm tłuszczów i magazynowanie energii. Niestety, codzienny stres, niezdrowa dieta czy nadmierne spożycie alkoholu mogą obciążać jej pracę, prowadząc do różnego rodzaju dolegliwości. Wsparcie wątroby za pomocą fosfolipidów może pomóc odbudować komórki wątrobowe i przywrócić prawidłowe funkcjonowanie tego narządu. Fosfolipidy co to? Budowa fosfolipidów Fosfolipidy to grupa organicznych związków chemicznych zaliczanych do lipidów. W ich budowie, oprócz glicerolu i długołańcuchowych kwasów tłuszczowych, znajduje się także reszta kwasu fosforowego oraz cholina. Fosfolipidy mają dwie wyraźnie różne części: hydrofilową głowę i hydrofobowe ogonki. Głowa hydrofilowa (polarna) to ta część fosfolipidu, która dobrze współpracuje z wodnym środowiskiem komórki. Zawiera resztę kwasu fosforowego połączoną z grupą azotową, np. choliną, seryną lub etanoloaminą. Dzięki polarności ta część cząsteczki przyciąga wodę i w naturalny sposób ustawia się w stronę otoczenia wodnego w błonach komórkowych. Ogonki hydrofobowe to długie łańcuchy kwasów tłuszczowych, które „nie lubią” wody. Ustawiają się w kierunku wnętrza błony, z dala od środowiska wodnego, tworząc razem z innymi fosfolipidami stabilną strukturę. Dzięki takiej budowie fosfolipidy same układają się w dwuwarstwę lipidową, która jest fundamentem błon komórkowych. Polarność głowy i hydrofobowość ogonków sprawiają, że błona jest jednocześnie elastyczna i selektywnie przepuszczalna.
czytaj
Drżenie rąk – przyczyny, leczenie i zapobieganie
Drżenie rąk może nie tylko budzić niepokój, ale też znacząco utrudniać wykonywanie codziennych czynności, takich jak pisanie, jedzenie czy precyzyjna praca manualna. Choć bywa kojarzone z przemęczeniem, stresem lub chwilowym spadkiem formy, w wielu przypadkach stanowi sygnał zaburzeń ze strony układu nerwowego lub konsekwencję chorób ogólnoustrojowych. Drżenie rąk może mieć charakter przejściowy lub przewlekły, a jego nasilenie zależy m.in. od wieku, stylu życia oraz czynników zdrowotnych. Właściwe rozpoznanie przyczyn drżenia rąk pomoże w doborze skutecznego postępowania. Współczesna medycyna oraz farmacja oferują szeroki zakres rozwiązań wspierających leczenie i profilaktykę – od leków i suplementów diety, po zmiany w codziennych nawykach sprzyjające lepszemu funkcjonowaniu układu nerwowego. Rzetelna wiedza na temat mechanizmów powstawania drżenia pozwala świadomie dbać o zdrowie i komfort życia.
czytaj
Zastrzał palca – czym jest, jak się objawia i jak go skutecznie leczyć?
Silny, pulsujący ból palca, zaczerwienienie, obrzęk i narastające uczucie rozpierania to objawy, które mogą wskazywać na zastrzał - bakteryjne zakażenie tkanek, najczęściej rozwijające się po drobnych urazach, skaleczeniach lub nieprawidłowo wykonanym manicure. Choć początkowo wygląda niegroźnie, nieleczony zastrzał może prowadzić do poważnych powikłań, a nawet wymagać interwencji chirurgicznej.
czytaj
Zaburzenia równowagi – przyczyny i skuteczne sposoby na zawroty głowy
Zaburzenia równowagi i zawroty głowy należą do dolegliwości, które mogą pojawiać się nagle lub narastać stopniowo, towarzysząc prostym czynnościom, takim jak wstawanie z łóżka, chodzenie czy zmiana pozycji ciała. Uczucie wirowania, chwiejności, „pływania” podłoża czy nagłej utraty stabilności bywa niepokojące i często skłania do poszukiwania przyczyny oraz skutecznych sposobów łagodzenia objawów. Źródła problemów z utrzymaniem równowagi są bardzo zróżnicowane - mogą wynikać z zaburzeń pracy błędnika, chorób ucha wewnętrznego, układu nerwowego, ale także z wahań ciśnienia tętniczego, niedoborów składników odżywczych, odwodnienia czy przewlekłego stresu. Zawroty głowy często pojawiają się również jako efekt uboczny stosowania niektórych leków lub w przebiegu infekcji. Niezależnie od przyczyny, objawy te wymagają uważnej obserwacji i odpowiedniego postępowania. Właściwe rozpoznanie mechanizmu zaburzeń równowagi pozwala dobrać działania wspierające organizm – od zmian stylu życia i diety, przez ćwiczenia poprawiające stabilność, aż po preparaty farmaceutyczne, które mogą wspomagać prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego i krążenia.
czytaj
Naturalne sposoby na wsparcie serca i układu krążenia
Serce to jeden z najważniejszych organów naszego organizmu – każdego dnia pompuje krew, dostarczając tkankom niezbędny tlen i składniki odżywcze. Zdrowy układ krążenia nie tylko wpływa na wydolność fizyczną i samopoczucie, ale także warunkuje funkcjonowanie wszystkich narządów, dlatego warto o niego dbać w sposób świadomy i kompleksowy. Choć współczesna medycyna oferuje szeroki wachlarz leków i procedur wspomagających serce, coraz więcej osób poszukuje naturalnych metod wspierających układ krążenia. Naturalne wsparcie dla serca opiera się przede wszystkim na zdrowym stylu życia, zbilansowanej diecie i aktywności fizycznej. Regularny ruch, unikanie długotrwałego stresu oraz odpowiednia ilość snu mają bezpośredni wpływ na ciśnienie krwi, rytm serca i elastyczność naczyń krwionośnych. Równie istotne jest wprowadzenie do codziennego jadłospisu produktów bogatych w składniki odżywcze wspierające serce, takich jak kwasy tłuszczowe omega-3, błonnik pokarmowy, antyoksydanty oraz witaminy z grupy B. Zioła i naturalne suplementy, stosowane w umiarkowany sposób, również mogą wspomagać prawidłowe funkcjonowanie układu krążenia, poprawiając przepływ krwi, redukując stany zapalne czy wspierając zdrowy poziom cholesterolu. Świadome wprowadzanie naturalnych strategii wspierających serce pozwala nie tylko zmniejszyć ryzyko chorób układu krążenia, ale również zwiększyć energię oraz poprawić koncentrację i ogólną jakość życia.
czytaj
Hipoglikemia – objawy niedocukrzenia oraz skuteczne sposoby leczenia i zapobiegania
Hipoglikemia, czyli nagły spadek poziomu glukozy we krwi, to stan, który może być niebezpieczny zarówno dla osób z cukrzycą, jak i tych, które na co dzień nie zmagają się z chorobami metabolicznymi. Do niedocukrzenia może dojść m.in. po intensywnym wysiłku fizycznym, długiej przerwie między posiłkami czy po spożyciu alkoholu. Objawy bywają różnorodne – od osłabienia i nadmiernego głodu, przez drżenie rąk i zawroty głowy, aż po zaburzenia świadomości. Szybka reakcja i znajomość skutecznych sposobów leczenia oraz zapobiegania spadkom cukru pozwolą uniknąć groźnych konsekwencji i zadbać o bezpieczeństwo w codziennym życiu. Co to jest hipoglikemia? Hipoglikemia to stan, w którym poziom glukozy we krwi spada poniżej wartości uznawanych za prawidłowe – najczęściej poniżej 70 mg/dl (3,9 mmol/l). Glukoza jest głównym źródłem energii dla organizmu, a zwłaszcza dla mózgu, dlatego jej niedobór może szybko prowadzić do zaburzeń koncentracji, osłabienia, a w ciężkich przypadkach nawet utraty przytomności. Niedocukrzenie pojawia się najczęściej u osób z cukrzycą przyjmujących insulinę lub niektóre leki doustne, jednak może wystąpić także u osób bez tej choroby – na przykład po nadmiernym wysiłku fizycznym, po spożyciu alkoholu czy przy zbyt długiej przerwie między posiłkami. Hipoglikemia nie powinna być lekceważona, ponieważ nieleczona może stanowić poważne zagrożenie dla zdrowia i życia. Rodzaje hipoglikemii Hipoglikemia może przybierać różne postaci, w zależności od przyczyny oraz momentu jej wystąpienia. Najczęściej wyróżnia się: hipoglikemię reaktywną, hipoglikemię polekową, hipoglikemię nocną oraz hipoglikemię głodową. Hipoglikemia reaktywna pojawia się zwykle kilka godzin po posiłku, kiedy poziom cukru we krwi gwałtownie spada w wyniku nadmiernego wydzielania insuliny. Może dotyczyć zarówno osób z cukrzycą, jak i zdrowych. Hipoglikemia polekowa najczęściej występuje u pacjentów z cukrzycą stosujących insulinę lub niektóre leki przeciwcukrzycowe, które mogą obniżać poziom glukozy. Hipoglikemia nocna rozwija się podczas snu i bywa szczególnie groźna, ponieważ łatwo ją przeoczyć. Objawia się m.in. bólami głowy po przebudzeniu czy uczuciem zmęczenia. Hipoglikemia głodowa pojawia się w wyniku długotrwałego postu, zbyt małej ilości spożytych kalorii albo przy intensywnym wysiłku fizycznym bez odpowiedniego uzupełnienia energii. Każdy z tych rodzajów niedocukrzenia może dawać podobne objawy, ale umiejętność ich rozróżnienia ułatwia prawidłowe rozpoznanie problemu i dobranie właściwej metody zapobiegania.
czytaj
Tłuszczaki – jak wyglądają, czemu powstają i jak je skutecznie leczyć?
Tłuszczaki to łagodne zmiany nowotworowe - guzki tłuszczowe, które mogą pojawić się praktycznie w każdym miejscu na ciele. Choć zwykle nie są groźne dla zdrowia, ich obecność często budzi niepokój i może wpływać na komfort życia. Powstają w wyniku nadmiaru komórek tłuszczowych skupionych w jednym miejscu i mogą mieć różne rozmiary – od małych, ledwo wyczuwalnych, po większe, które rzucają się w oczy.
czytaj
Świąd skóry – przyczyny swędzenia i sposoby łagodzenia świądu
Świąd potrafi skutecznie obniżyć komfort codziennego funkcjonowania – utrudnia sen, rozprasza i często skłania do drapania, które może powodować podrażnienie skóry. Choć uczucie swędzenia bywa zazwyczaj przejściowe, może stanowić sygnał, że w organizmie dzieje się coś niepokojącego. Sucha skóra, alergie, choroby dermatologiczne, a nawet schorzenia ogólnoustrojowe – przyczyn świądu jest wiele, dlatego tak ważne jest ich właściwe rozpoznanie oraz świadoma pielęgnacja i odpowiednie wsparcie skóry na co dzień. Co to jest świąd? Świąd to nieprzyjemne uczucie swędzenia skóry, które wywołuje naturalną potrzebę drapania. Może dotyczyć niewielkiego obszaru ciała lub obejmować większe partie skóry, a jego nasilenie bywa różne – od łagodnego, sporadycznego dyskomfortu po uporczywe dolegliwości utrudniające codzienne funkcjonowanie i sen. Świąd nie jest chorobą samą w sobie, lecz objawem, który może towarzyszyć m.in. przesuszeniu skóry, reakcjom alergicznym, chorobom dermatologicznym lub innym zaburzeniom.
czytajChoroby ↓
Choroby , jak sobie z nimi radzić?
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Pajączki na nogach – przyczyny, sposoby leczenia i profilaktyka
Pękające naczynka na nogach, choć z pozoru to jedynie zmiany kosmetyczne, nieleczone mogą prowadzić do rozwoju poważniejszych schorzeń naczyniowych, takich jak przewlekła niewydolność żylna. Pojawianie się pajączków może być spowodowane różnorodnymi czynnikami – od uwarunkowań genetycznych i hormonalnych, przez długotrwałe stanie lub siedzenie, po wpływ stylu życia. Zmiany te często nasilają się u osób otyłych, kobiet w ciąży, oraz pań stosujących antykoncepcję hormonalną. Leczenie pękających naczynek obejmuje szeroką gamę metod — od farmakologicznych opcji, takich jak leki, suplementy i maści wspierające naczynia krwionośne, przez kompresjoterapię, po zabiegi laserowe, które skutecznie zamykają naczynka, eliminując ich widoczność. Oprócz profesjonalnych metod leczenia istnieją również domowe sposoby na redukcję pajączków — masaże nóg, zimne okłady, kąpiele ziołowe oraz zdrowa dieta pomogą skutecznie dbać o zdrowie nóg, oraz zapobiegać powstawaniu nowych zmian naczyniowych.
czytaj
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Zapalenie dziąseł objawy i leczenie
Zapalenie dziąseł to problem stomatologiczny, który objawia się zazwyczaj bólem, swędzeniem zaczerwienieniem i obrzękiem, a także zwiększoną wrażliwością i krwawieniem dziąseł, szczególnie podczas szczotkowania zębów czy spożywania twardych pokarmów. Przyczyną stanu zapalnego w obrębie jamy ustnej jest najczęściej nagromadzenie płytki bakteryjnej, która – jeśli nie jest regularnie usuwana – przekształca się w kamień nazębny, prowadząc do rozwoju stanu zapalnego. Leczenie chorób przyzębia obejmuje zarówno profesjonalne zabiegi, takie jak usuwanie kamienia nazębnego czy piaskowanie, stosowanie dostępnych bez recepty leków przeciwbólowych oraz domowe metody wspierające regenerację dziąseł. Nie bez znaczenia jest również profilaktyka zdrowia dziąseł obejmująca właściwą higienę jamy ustnej, czyli systematyczne szczotkowanie, nitkowanie zębów oraz stosowanie odpowiednich płynów do płukania ust, które zapobiegną odkładaniu się płytki nazębnej, zapobiegając powstawaniu zapaleń i chroniąc przed poważniejszymi chorobami przyzębia. Bolące dziąsła — przyczyny Ból dziąseł to częsta dolegliwość, która może wynikać ze złych nawyków higienicznych, być następstwem urazów mechanicznych lub poważniejszych schorzeń jamy ustnej. Niewłaściwa higiena zębów prowadzi do gromadzenia się płytki bakteryjnej, powodującej stan zapalny dziąseł. Ból dziąseł może być spowodowany urazami mechanicznymi na skutek zbyt intensywnego szczotkowania zębów, używania szczoteczek o zbyt twardym włosiu, lub noszenia protez czy aparatów ortodontycznych. Paradontoza to wymagająca specjalistycznego leczenia choroba przyzębia, która powoduje ból oraz opuchnięcie i tkliwość dziąseł. Powodujący nadmierne napięcie mięśni bruksizm może prowadzić do bolesności dziąseł, a także uszkodzeń zębów. Ból dziąseł w ciąży Wzrost poziomu estrogenów i progesteronu w czasie ciąży sprawia, że dziąsła stają się bardziej wrażliwe na bakterie i mogą łatwiej ulegać stanom zapalnym. Te zmiany hormonalne zwiększają przepływ krwi do tkanek dziąseł, co powoduje ich obrzęk, zaczerwienienie i bolesność – jest to tzw. ciążowe zapalenie dziąseł. Dodatkowo, w ciąży może wystąpić osłabienie układu odpornościowego, co sprzyja rozwojowi płytki bakteryjnej i infekcjom w jamie ustnej. Ropień na dziąśle Ropień na dziąśle to stan zapalny, który występuje w wyniku nagromadzenia ropy w tkankach dziąsła, zazwyczaj związany z infekcją bakteryjną. Może objawiać się bólem, obrzękiem, zaczerwienieniem oraz obecnością twardego guzka na dziąśle. Często towarzyszy mu także nieprzyjemny zapach z ust oraz ogólne uczucie dyskomfortu. Ropień może powstać w wyniku niezdiagnozowanej próchnicy, urazów, a także chorób przyzębia, takich jak paradontoza.
czytaj
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Miażdżyca - objawy, przyczyny, leczenie
Miażdżyca to przewlekła choroba naczyń krwionośnych, charakteryzująca się odkładaniem się blaszek miażdżycowych w ścianach tętnic, co prowadzi do ich zwężenia i utraty elastyczności. Proces ten może dotyczyć zarówno tętnic wieńcowych, szyjnych, mózgowych jak i i obwodowych. Miażdżyca rozwija się stopniowo i przez długi czas może przebiegać bezobjawowo, jednak w miarę postępu choroby, zmniejszenie przepływu krwi do ważnych narządów może prowadzić do poważnych powikłań zdrowotnych, takich jak zawał serca, udar mózgu czy niedokrwienie kończyn. Leczenie miażdżycy może obejmować zarówno stosowanie farmaceutyków, jak i interwencyjne zabiegi medyczne, takie jak angioplastyka bypassy czy endarterektomia. Objawy miażdżycy Objawy miażdżycy mogą się różnić w zależności od lokalizacji i stopnia zaawansowania choroby. Pierwsze symptomy mogą być niezauważalne, dopóki tętnice nie ulegną znacznemu zwężeniu lub zablokowaniu. Ból w klatce piersiowej (dławica piersiowa): zwykle odczuwany jako ucisk, ciężar lub pieczenie w klatce piersiowej. Może promieniować do ramion, szyi, szczęki lub pleców. Duszność: może występować podczas wysiłku lub w spoczynku, gdy serce nie otrzymuje wystarczającej ilości tlenu. Zawał serca: ostry ból w klatce piersiowej, któremu mogą towarzyszyć nudności, zimne poty, zawroty głowy. Przemijające ataki niedokrwienne mózgu (TIA): tymczasowe objawy podobne do udaru, takie jak nagłe osłabienie, drętwienie twarzy lub kończyn, problemy z mówieniem lub widzeniem. Udar mózgu: może wystąpić, gdy przepływ krwi do mózgu zostanie przerwany, co prowadzi do trwałego uszkodzenia mózgu. Chromanie przestankowe: ból, skurcze lub uczucie ciężkości w nogach podczas chodzenia lub ćwiczeń, który ustępuje w spoczynku. Zimne nogi lub stopy: szczególnie w porównaniu z innymi częściami ciała. Rany lub owrzodzenia na stopach lub palcach, które goją się powoli lub nie goją się wcale. Niewydolność nerek: zwężenie tętnic nerkowych objawiające się zmęczeniem, obrzękami czy zmianami w ilości wydalanego moczu. Wszelkie niepokojące objawy sygnalizujące obecność miażdżycy należy niezwłocznie skonsultować z lekarzem, ponieważ jej wczesne wykrycie i leczenie mogą zapobiec poważnym powikłaniom zdrowotnym.
czytaj
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Ból ucha – przyczyny, leki i domowe sposoby na zapalenie ucha
Ból ucha to dotykająca zarówno dzieci jak i dorosłych dolegliwość, wynikająca najczęściej z infekcji, stanów zapalnych czy urazów mechanicznych. Niezależnie od przyczyny, ból uszu potrafi być bardzo dokuczliwy, zaburzać prawidłowe słyszenie i utrudniać codzienne funkcjonowanie. Znajomość dostępnych sposobów leczenia i skutecznych domowych metod łagodzenia bólu może pomóc na wczesnym etapie dolegliwości, natomiast świadomość roli, jaką pełni odpowiednia higieny uszu może znacząco zmniejszyć ryzyko jej wystąpienia. Ból uszu – przyczyny Prawidłowe zidentyfikowanie powodu bólu ucha jest kluczowe dla odpowiedniego leczenia. Do najczęstszych przyczyn bólu uszu należą: zapalenie ucha środkowego lub zewnętrznego, urazy mechaniczne lub akustyczne, zatkanie ucha woskowiną, zapalenie zatok, ból promieniujący czy zmiany ciśnienia. Zapalenie ucha środkowego to infekcja bakteryjna lub wirusowa objawiająca się silnym bólem, gorączką i czasami wyciekiem płynu z ucha. Zapalenie ucha zewnętrznego (tzw. "ucho pływaka") to infekcja kanału słuchowego spowodowana wilgocią, która sprzyja rozwojowi bakterii i grzybów. Objawy to ból, świąd, zaczerwienienie i obrzęk ucha. Uszkodzenia mechaniczne (np. przez zbyt intensywne czyszczenie ucha patyczkami) lub ekspozycja na głośne dźwięki mogą powodować ból, lub kłucie w uchu. Nadmiar woskowiny może prowadzić do bólu, uczucia zatkania, a nawet utraty słuchu. Infekcje zatok mogą prowadzić do bólu uszu z powodu zablokowania kanałów i wzrostu ciśnienia. Czasami ból ucha jest wynikiem bólu promieniującego z innego miejsca, takiego jak zęby (np. z powodu próchnicy lub zapalenia dziąseł) czy gardło (np. angina). Nagłe zmiany ciśnienia atmosferycznego, np. podczas lotu samolotem lub nurkowania, mogą prowadzić do bólu uszu.
czytaj