Zdrowie seniora ↓

Ewa Rutkowska-Król

Redaktor naczelna

Kwas hialuronowy od lat zajmuje szczególne miejsce w kontekście dbania o zdrowie i młody wygląd. Jest to naturalnie występujący w organizmie związek, obecny m.in. w skórze, stawach oraz gałce ocznej, odpowiedzialny za wiązanie wody i utrzymanie odpowiedniego poziomu nawilżenia tkanek. Wraz z upływem czasu jego ilość stopniowo maleje, co może prowadzić do utraty jędrności skóry, pojawiania się zmarszczek oraz obniżenia komfortu ruchu. Rosnąca popularność kwasu hialuronowego wynika z jego wszechstronnego działania i szerokiego zastosowania. Substancja ta jest ceniona zarówno w kosmetologii, jak i w suplementacji, wspierając prawidłowe funkcjonowanie stawów, elastyczność skóry oraz jej naturalne procesy regeneracyjne. Dzięki zdolności do wiązania dużych ilości wody kwas hialuronowy pomaga zachować świeży, promienny wygląd oraz sprzyja utrzymaniu odpowiedniego nawodnienia organizmu na poziomie komórkowym. Świadome podejście do pielęgnacji i profilaktyki zdrowotnej coraz częściej uwzględnia składniki, które działają w zgodzie z fizjologią organizmu. Kwas hialuronowy doskonale wpisuje się w ten trend, łącząc bezpieczeństwo stosowania z realnym wsparciem zdrowia i urody, niezależnie od wieku.

Ewa Rutkowska-Król

Redaktor naczelna

W miarę starzenia się organizmu lub w przebiegu chorób przewlekłych potrzeby żywieniowe ulegają zmianie, a tradycyjna dieta często nie jest w stanie zapewnić wszystkich niezbędnych składników odżywczych. Specjalistyczne preparaty, w tym żywność specjalnego przeznaczenia medycznego pozwalają na uzupełnienie tych braków, wspierając zarówno codzienną kondycję organizmu, jak i proces leczenia. Odpowiednio dobrane żywienie medyczne może przyspieszać rekonwalescencję po zabiegach, zapobiegać dalszemu pogorszeniu stanu odżywienia oraz zmniejszać ryzyko powikłań zdrowotnych. Produkty dostępne w formie gotowych posiłków, suplementów czy płynnych preparatów są łatwe w stosowaniu, a ich skład opracowany jest w taki sposób, aby zapewnić optymalne wartości odżywcze nawet przy ograniczonym apetycie czy trudności w przełykaniu. 

Ewa Rutkowska-Król

Redaktor naczelna

Z wiekiem skóra stopniowo traci zdolność do utrzymywania odpowiedniego poziomu nawilżenia. U osób starszych zmniejsza się produkcja lipidów oraz naturalnych czynników nawilżających, co prowadzi do osłabienia bariery ochronnej naskórka. W efekcie skóra staje się sucha, szorstka, bardziej podatna na podrażnienia, świąd i mikrouszkodzenia. Na nasilenie suchości skóry u seniorów wpływają również czynniki zewnętrzne, takie jak ogrzewane i klimatyzowane pomieszczenia, częste kąpiele w ciepłej wodzie czy stosowanie niewłaściwych kosmetyków myjących. Istotną rolę odgrywają także choroby przewlekłe, m.in. cukrzyca czy schorzenia tarczycy, oraz przyjmowane leki, które mogą dodatkowo zaburzać gospodarkę wodno-lipidową skóry. Starannie dobrane preparaty pielęgnacyjne, bogate w składniki nawilżające, natłuszczające i regenerujące oraz specjalistyczne maści na suchą skórę będą wspierać odbudowę bariery ochronnej skóry i pomogą ograniczyć nieprzyjemne dolegliwości, poprawiając jakość codziennego życia.

Ewa Rutkowska-Król

Redaktor naczelna

Zaburzenia równowagi i zawroty głowy należą do dolegliwości, które mogą pojawiać się nagle lub narastać stopniowo, towarzysząc prostym czynnościom, takim jak wstawanie z łóżka, chodzenie czy zmiana pozycji ciała. Uczucie wirowania, chwiejności, „pływania” podłoża czy nagłej utraty stabilności bywa niepokojące i często skłania do poszukiwania przyczyny oraz skutecznych sposobów łagodzenia objawów. Źródła problemów z utrzymaniem równowagi są bardzo zróżnicowane - mogą wynikać z zaburzeń pracy błędnika, chorób ucha wewnętrznego, układu nerwowego, ale także z wahań ciśnienia tętniczego, niedoborów składników odżywczych, odwodnienia czy przewlekłego stresu. Zawroty głowy często pojawiają się również jako efekt uboczny stosowania niektórych leków lub w przebiegu infekcji. Niezależnie od przyczyny, objawy te wymagają uważnej obserwacji i odpowiedniego postępowania. Właściwe rozpoznanie mechanizmu zaburzeń równowagi pozwala dobrać działania wspierające organizm – od zmian stylu życia i diety, przez ćwiczenia poprawiające stabilność, aż po preparaty farmaceutyczne, które mogą wspomagać prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego i krążenia. 

Ewa Rutkowska-Król

Redaktor naczelna

Kolagen jest jednym z najważniejszych białek strukturalnych organizmu, odpowiadającym za prawidłowe funkcjonowanie stawów, chrząstek, ścięgien i więzadeł. To właśnie on nadaje tkankom elastyczność, sprężystość oraz odporność na codzienne obciążenia mechaniczne. Z wiekiem, a także pod wpływem intensywnej aktywności fizycznej czy urazów , naturalna produkcja kolagenu stopniowo maleje. W efekcie może pojawiać się sztywność stawów, ograniczenie ruchomości czy uczucie dyskomfortu podczas poruszania się. Rosnąca świadomość znaczenia profilaktyki układu ruchu sprawia, że coraz większe zainteresowanie zyskują preparaty kolagenowe. Dostępne na rynku produkty różnią się nie tylko pochodzeniem surowca, ale także formą, stopniem przetworzenia oraz przyswajalnością przez organizm. Odpowiednio dobrany kolagen, stosowany regularnie i w zalecanych dawkach, może wspierać naturalne procesy odbudowy tkanki chrzęstnej. Często jego działanie wzmacniane jest obecnością składników pomocniczych, takich jak witamina C, cynk, mangan czy kwas hialuronowy, które wspomagają syntezę kolagenu i prawidłowe funkcjonowanie stawów. Świadomy wybór preparatu kolagenowego oraz znajomość zasad jego stosowania pozwalają lepiej zadbać o sprawność ruchową i komfort codziennego funkcjonowania. Suplementacja kolagenu może stanowić wartościowe wsparcie zdrowej diety i aktywnego stylu życia, szczególnie w okresach zwiększonego obciążenia stawów.

Ewa Rutkowska-Król

Redaktor naczelna

Dobra pamięć i zdolność koncentracji wpływają nie tylko na samodzielność, lecz także na poczucie bezpieczeństwa, pewności siebie oraz ogólną jakość życia seniora. Z wiekiem naturalne procesy starzenia mogą powodować spowolnienie pracy mózgu, trudności z zapamiętywaniem nowych informacji czy problem z utrzymaniem uwagi. Nie oznacza to jednak, że pogorszenie funkcji poznawczych jest nieuniknione lub że nie można go skutecznie spowolnić. Odpowiednia dieta, codzienna aktywność umysłowa, higiena snu oraz wsparcie organizmu dobrze dobranymi preparatami mogą realnie wspomagać pracę układu nerwowego u osób w podeszłym wieku. Coraz większą rolę przypisuje się także składnikom odżywczym, witaminom i substancjom roślinnym, które pomagają chronić komórki nerwowe przed stresem oksydacyjnym i wspierają prawidłowe krążenie mózgowe. Dbanie o pamięć i koncentrację seniora to inwestycja w dłuższą sprawność intelektualną oraz większy komfort codziennego życia. 

Ewa Rutkowska-Król

Redaktor naczelna

Utrata apetytu u osób starszych to problem, który bywa bagatelizowany, a może mieć poważne konsekwencje zdrowotne. Z wiekiem naturalnie zmienia się sposób odczuwania smaku i zapachu, spowalnia metabolizm oraz obniża się zapotrzebowanie energetyczne organizmu. Jednak przewlekły brak łaknienia u seniora często wykracza poza fizjologiczne zmiany i może sygnalizować choroby przewlekłe, problemy z układem pokarmowym lub działania niepożądane stosowanych leków. Niewystarczające spożycie posiłków sprzyja niedoborom składników odżywczych, osłabieniu, spadkowi masy ciała, obniżeniu odporności oraz pogorszeniu sprawności fizycznej i psychicznej. Apetyt u seniora silnie zależy również od czynników psychologicznych i społecznych. Samotność, obniżony nastrój, depresja czy brak motywacji do przygotowywania posiłków mogą skutecznie zniechęcać do jedzenia. Dodatkowo problemy z uzębieniem, trudności z przełykaniem lub dolegliwości bólowe podczas jedzenia sprawiają, że nawet najsmaczniejsze posiłki przestają być atrakcyjne. Właściwe rozpoznanie przyczyn braku łaknienia pozwoli wdrożyć odpowiednie działania zapobiec niedożywieniu i wspierające organizm w zachowaniu dobrej kondycji. Odpowiednio dobrana dieta, wsparcie suplementacyjne oraz proste zmiany w codziennych nawykach mogą realnie poprawić apetyt i komfort życia osób starszych.

Ewa Rutkowska-Król

Redaktor naczelna

Serce to jeden z najważniejszych organów naszego organizmu – każdego dnia pompuje krew, dostarczając tkankom niezbędny tlen i składniki odżywcze. Zdrowy układ krążenia nie tylko wpływa na wydolność fizyczną i samopoczucie, ale także warunkuje funkcjonowanie wszystkich narządów, dlatego warto o niego dbać w sposób świadomy i kompleksowy. Choć współczesna medycyna oferuje szeroki wachlarz leków i procedur wspomagających serce, coraz więcej osób poszukuje naturalnych metod wspierających układ krążenia. Naturalne wsparcie dla serca opiera się przede wszystkim na zdrowym stylu życia, zbilansowanej diecie i aktywności fizycznej. Regularny ruch, unikanie długotrwałego stresu oraz odpowiednia ilość snu mają bezpośredni wpływ na ciśnienie krwi, rytm serca i elastyczność naczyń krwionośnych. Równie istotne jest wprowadzenie do codziennego jadłospisu produktów bogatych w składniki odżywcze wspierające serce, takich jak kwasy tłuszczowe omega-3, błonnik pokarmowy, antyoksydanty oraz witaminy z grupy B. Zioła i naturalne suplementy, stosowane w umiarkowany sposób, również mogą wspomagać prawidłowe funkcjonowanie układu krążenia, poprawiając przepływ krwi, redukując stany zapalne czy wspierając zdrowy poziom cholesterolu. Świadome wprowadzanie naturalnych strategii wspierających serce pozwala nie tylko zmniejszyć ryzyko chorób układu krążenia, ale również zwiększyć energię oraz poprawić koncentrację i ogólną jakość życia.

Ewa Rutkowska-Król

Redaktor naczelna

Starzenie się organizmu to naturalny proces, który wiąże się z wieloma zmianami metabolicznymi i fizjologicznymi. U osób starszych częściej dochodzi do obniżonego wchłaniania składników odżywczych, zmniejszonego apetytu, chorób przewlekłych oraz konieczności stosowania leków, które mogą wpływać na gospodarkę witaminowo-mineralną. Wszystko to sprawia, że seniorzy są szczególnie narażeni na niedobory witamin, nawet przy pozornie prawidłowej diecie. Niedostatek witamin może objawiać się pogorszeniem odporności, osłabieniem kości i mięśni, problemami z koncentracją, przewlekłym zmęczeniem czy gorszym stanem skóry i wzroku. Niedobory często rozwijają się stopniowo i przez długi czas pozostają niezauważone, a ich skutki bywają mylnie przypisywane samemu wiekowi. Tymczasem odpowiednie wsparcie żywieniowe i dobrze dobrana suplementacja mogą realnie poprawić komfort życia, sprawność oraz samopoczucie osób starszych. Szczególną uwagę warto zwrócić na witaminy z grupy B, witaminę D, C oraz A i E, które odgrywają istotną rolę w funkcjonowaniu układu nerwowego, odpornościowego i kostnego. Profilaktyka niedoborów opiera się nie tylko na świadomym komponowaniu codziennego jadłospisu, ale także na regularnej kontroli stanu zdrowia i indywidualnym podejściu do potrzeb organizmu seniora. 

Ewa Rutkowska-Król

Redaktor naczelna

Regularna kontrola ciśnienia tętniczego krwi stanowi jeden z podstawowych elementów profilaktyki zdrowotnej, szczególnie w kontekście chorób układu sercowo-naczyniowego. Nadciśnienie często rozwija się bezobjawowo, a jego pierwsze sygnały bywają bagatelizowane lub mylone z przemęczeniem. Samodzielny pomiar ciśnienia w warunkach domowych umożliwia bieżącą obserwację wyników oraz szybką reakcję w razie nieprawidłowości. Podstawową rolę w tym procesie odgrywa odpowiednio dobrany ciśnieniomierz, który powinien zapewniać wiarygodność pomiarów, komfort użytkowania i dopasowanie do indywidualnych potrzeb zdrowotnych. Rynek wyrobów medycznych oferuje szeroki wybór aparatów do mierzenia ciśnienia – od klasycznych modeli manualnych, aż po nowoczesne ciśnieniomierze elektroniczne wyposażone w dodatkowe funkcje, takie jak wykrywanie arytmii, zapamiętywanie wyników czy łączność z aplikacjami mobilnymi. Różnią się one nie tylko ceną, ale również dokładnością, sposobem obsługi, rodzajem mankietu czy przeznaczeniem dla określonych grup użytkowników. Decyzja o zakupie ciśnieniomierza powinna być oparta na rzetelnej wiedzy, uwzględniającej zarówno aspekty techniczne aparatu, jak i aktualne rekomendacje medyczne. Świadomy wybór aparatu do mierzenia ciśnienia to inwestycja w codzienną kontrolę zdrowia, która może realnie wspierać profilaktykę, leczenie i monitorowanie chorób układu krążenia.

Ewa Rutkowska-Król

Redaktor naczelna

Uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza, częste wizyty w toalecie – także w nocy – czy osłabiony strumień moczu to sygnały, które mogą świadczyć o przeroście prostaty. Łagodny rozrost gruczołu krokowego (BPH) nie jest chorobą nowotworową, ale nieleczony może znacząco obniżyć komfort życia i prowadzić do powikłań. Schorzenie to rozwija się stopniowo i przez długi czas może pozostawać niezauważone, dlatego tak istotna jest świadomość czynników sprzyjających jego rozwojowi oraz dostępnych możliwości diagnostyki i leczenia. Odpowiednio dobrane postępowanie terapeutyczne, obejmujące zarówno leczenie farmakologiczne, jak i wsparcie w postaci suplementów diety oraz zmian stylu życia, pozwala skutecznie łagodzić dolegliwości i poprawiać jakość codziennego funkcjonowania. Jak wygląda prostata? Prostata, nazywana także gruczołem krokowym, jest niewielkim narządem należącym do męskiego układu rozrodczego. U zdrowego, dorosłego mężczyzny ma wielkość i kształt zbliżone do orzecha włoskiego oraz waży około 20–30 gramów. Zlokalizowana jest bezpośrednio pod pęcherzem moczowym i otacza początkowy odcinek cewki moczowej, co tłumaczy ścisły związek jej funkcjonowania z oddawaniem moczu. Prostata odpowiada za produkcję części płynu nasiennego, który chroni i wspomaga ruchliwość plemników. Wraz z wiekiem gruczoł krokowy może stopniowo się powiększać, zmieniając swoją strukturę i wywierając nacisk na cewkę moczową, co prowadzi do charakterystycznych objawów ze strony układu moczowego.

Ewa Rutkowska-Król

Redaktor naczelna

Drżenie rąk może nie tylko budzić niepokój, ale też znacząco utrudniać wykonywanie codziennych czynności, takich jak pisanie, jedzenie czy precyzyjna praca manualna. Choć bywa kojarzone z przemęczeniem, stresem lub chwilowym spadkiem formy, w wielu przypadkach stanowi sygnał zaburzeń ze strony układu nerwowego lub konsekwencję chorób ogólnoustrojowych. Drżenie rąk może mieć charakter przejściowy lub przewlekły, a jego nasilenie zależy m.in. od wieku, stylu życia oraz czynników zdrowotnych. Właściwe rozpoznanie przyczyn drżenia rąk pomoże w doborze skutecznego postępowania. Współczesna medycyna oraz farmacja oferują szeroki zakres rozwiązań wspierających leczenie i profilaktykę – od leków i suplementów diety, po zmiany w codziennych nawykach sprzyjające lepszemu funkcjonowaniu układu nerwowego. Rzetelna wiedza na temat mechanizmów powstawania drżenia pozwala świadomie dbać o zdrowie i komfort życia.

Ewa Rutkowska-Król

Redaktor naczelna

Dziadkowie, którzy na co dzień obdarzają nas życzliwością i bezgraniczną miłością zasługują na specjalny świąteczny podarunek, który nie tylko wywoła uśmiech, ale przede wszystkim realnie wesprze ich zdrowie i dobre samopoczucie. Wcielając się w rolę Świętego Mikołaja, warto przygotować dla seniorów praktyczne, bezpieczne i dopasowane do potrzeb osób starszych upominki, np. w postaci preparatów wspierających odporność i wspomagających pracę serca toników, poprawiających komfort codziennego życia akcesoriów czy ułatwiających zachowanie zdrowego wyglądu kosmetyków do skóry dojrzałej.

Ewa Rutkowska-Król

Redaktor naczelna

Małymi krokami zbliżają się święta Bożego Narodzenia, a wraz z nimi coroczny dylemat wyboru prezentu dla taty. To odpowiedni moment, by przyjrzeć się jego codziennym potrzebom i zastanowić, czego najbardziej mu brakuje. Zamiast kolejnego zbędnego drobiazgu, warto postawić na upominek, który łączą w sobie praktyczność i troskę o zdrowie. W aptece internetowej można znaleźć wiele propozycji, które pomogą zadbać o kondycję, odporność i dobre samopoczucie taty – od suplementów diety i kosmetyków pielęgnacyjnych po produkty wspierające relaks i regenerację. 

Ewa Rutkowska-Król

Redaktor naczelna

Co kupić mamie na święta? Choć to dopiero początek listopada, to idealny moment, by pomyśleć o wyjątkowym prezencie dla jednej z najważniejszych osób w naszym życiu. Dzięki wcześniejszym przygotowaniom unikniemy pośpiechu i wybierzemy niebanalny upominek, który połączy elegancję z użytecznością, a przy tym podkreśli troskę o jej zdrowie, urodę i dobre samopoczucie. W ofercie apteki internetowej znaleźć można wiele ułatwiających wybór propozycji – od luksusowych kosmetyków pielęgnacyjnych, przez zestawy witamin, po ułatwiające samokontrolę zdrowia urządzenia do użytku domowego. 

Ewa Rutkowska-Król

Redaktor naczelna

ZSC czyli Zespół Stopy Cukrzycowej to jedno z najpoważniejszych powikłań cukrzycy, które może prowadzić do trudno gojących się ran, infekcji, a nawet amputacji kończyny. Schorzenie to rozwija się powoli, często niezauważalnie, w wyniku zaburzeń krążenia i uszkodzenia nerwów obwodowych. Charakterystyczne objawy, takie jak drętwienie, mrowienie czy owrzodzenia na stopach, wymagają szybkiej diagnostyki i odpowiedniego leczenia. Wczesne rozpoznanie oraz właściwa pielęgnacja stóp mogą pomóc zapobiec powikłaniom i poprawić jakości życia osób z cukrzycą. Stopa cukrzycowa co to?  Stopa cukrzycowa nie jest pojedynczym schorzeniem, lecz poważnym powikłaniem cukrzycy, wymagającym kompleksowej opieki medycznej i właściwej profilaktyki. ZSC to zespół zmian chorobowych występujących w obrębie stóp u osób chorujących na cukrzycę. Jest wynikiem długotrwale utrzymującego się podwyższonego poziomu glukozy we krwi, który prowadzi do uszkodzenia naczyń krwionośnych i nerwów. W efekcie dochodzi do pogorszenia ukrwienia tkanek oraz zaburzeń czucia, co sprzyja powstawaniu ran, owrzodzeń i infekcji.  Jak wygląda stopa cukrzycowa? Objawy stopy cukrzycowej Objawy stopy cukrzycowej mogą przybierać różne formy, w zależności od stopnia zaawansowania choroby. Początkowo pojawia się uczucie drętwienia, mrowienia lub pieczenia stóp, wynikające z uszkodzenia nerwów obwodowych. Skóra może być sucha, cienka i podatna na pęknięcia, a drobne otarcia czy skaleczenia często goją się znacznie wolniej niż u osób zdrowych. W bardziej zaawansowanych stadiach pojawiają się trudno gojące się owrzodzenia, przebarwienia skóry, deformacje palców oraz nieprzyjemny zapach świadczący o infekcji. Charakterystycznym objawem jest także utrata czucia bólu, przez co pacjent może nie zauważyć powstających ran, co dodatkowo zwiększa ryzyko powikłań. Uczucie drętwienia, mrowienia lub pieczenia stóp. Sucha, cienka i podatna na pęknięcia skóra stóp. Wolne gojenie się ran, otarć i skaleczeń. Obecność owrzodzeń lub trudno gojące się rany. Przebarwienia skóry i zmiany w wyglądzie stóp. Deformacje palców (np. palce młotkowate). Nieprzyjemny zapach stóp świadczący o infekcji. Utrata czucia bólu. W zaawansowanych przypadkach – martwica tkanek.

Ewa Rutkowska-Król

Redaktor naczelna

Zdrowie jelit ma ogromny wpływ na cały organizm – od odporności, przez trawienie, aż po samopoczucie. W utrzymaniu zdrowia jelit podstawową rolę odgrywają probiotyki, czyli żywe kultury bakterii wspierające równowagę mikroflory. Można je znaleźć zarówno w naturalnych produktach spożywczych, jak i w formie łatwych do stosowania suplementów diety dostępnych w aptece. Regularne sięganie po probiotyki to prosty sposób na poprawę odporności, ochronę jelit podczas antybiotykoterapii oraz wsparcie układu pokarmowego na co dzień. Co to jest probiotyk? Probiotyk to żywy mikroorganizm, najczęściej bakteria kwasu mlekowego lub drożdże, który podany w odpowiedniej ilości wywiera korzystny wpływ na zdrowie człowieka. Jego głównym zadaniem jest wspieranie naturalnej mikroflory jelitowej, czyli „dobrych bakterii” obecnych w przewodzie pokarmowym. Dzięki temu probiotyki pomagają utrzymać równowagę w jelitach, co ma bezpośredni wpływ na odporność, prawidłowe trawienie oraz ogólne samopoczucie. Naturalne probiotyki Naturalne probiotyki to produkty spożywcze, które zawierają żywe kultury bakterii wspierające mikroflorę jelitową. Najczęściej kojarzą się z fermentowanym nabiałem, takim jak jogurty, kefiry czy maślanki, ale warto pamiętać, że bogatym źródłem dobroczynnych bakterii są także kiszonki – kapusta, ogórki, buraki czy kimchi.  Bakterie probiotyczne - rodzaje Suplementy probiotyczne dostępne w aptekach różnią się między sobą rodzajem, gatunkiem i szczepem bakterii, które zawierają. To właśnie szczep decyduje o właściwościach danego probiotyku i jego skuteczności w określonych dolegliwościach. Najczęściej stosowane są bakterie z gatunków Lactobacillus i Bifidobacterium, które wspierają równowagę mikroflory jelitowej, pomagają przy biegunkach, zaparciach oraz wzmacniają odporność. Popularne są również Saccharomyces boulardii, czyli drożdże probiotyczne, polecane szczególnie przy biegunkach związanych z antybiotykoterapią czy podróżami. Na rynku dostępne są zarówno probiotyki jednoszczepowe, jak i wieloszczepowe, które łączą kilka różnych mikroorganizmów, wspierając organizm w szerszym zakresie. Wybór odpowiedniego preparatu warto dostosować do indywidualnych potrzeb, wieku oraz aktualnego stanu zdrowia. Synbiotyk – probiotyk + prebiotyk Synbiotyk to nowoczesne połączenie probiotyku z prebiotykiem, czyli żywych kultur bakterii i substancji, które stanowią dla nich pożywkę. Dzięki temu dobre bakterie mają lepsze warunki do rozwoju i dłużej utrzymują się w jelitach, co przekłada się na skuteczniejsze działanie. Najczęściej stosowanymi prebiotykami są inulina, fruktooligosacharydy (FOS) czy błonnik rozpuszczalny, które wspierają namnażanie dobroczynnych mikroorganizmów.

Ewa Rutkowska-Król

Redaktor naczelna

Elektrolity to niezwykle istotne składniki, bez których organizm ludzki nie może prawidłowo funkcjonować. Odpowiadają m.in. za nawodnienie komórek, przewodzenie impulsów nerwowych czy pracę mięśni – w tym serca. Ich niedobór może prowadzić do szeregu nieprzyjemnych objawów, od zmęczenia i skurczów mięśni, po poważniejsze zaburzenia rytmu serca. Zrozumienie przyczyn niedoboru elektrolitów oraz znajomość sposobów ich właściwego uzupełniania to pierwszy krok do skutecznej profilaktyki – szczególnie w okresach zwiększonego ryzyka, np. latem, podczas intensywnych treningów lub w trakcie choroby. Co to są elektrolity? Elektrolity to występujące w organizmie minerały, które po rozpuszczeniu w wodzie przyjmują formę jonów zdolnych do przewodzenia prądu elektrycznego. Należą do nich m.in. sód, potas, magnez, wapń, chlorki i fosforany. Elektrolity odgrywają podstawową rolę w wielu procesach życiowych – regulują gospodarkę wodno-elektrolitową, wspierają prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego i mięśniowego, a także pomagają utrzymać właściwe pH organizmu. 

Ewa Rutkowska-Król

Redaktor naczelna

Coraz więcej osób po 40. roku życia zauważa, że czytanie drobnego druku wymaga większego wysiłku, a ostrość widzenia z bliska stopniowo się pogarsza. To naturalny proces, znany jako prezbiopia – czyli starczowzroczność. Choć objawy mogą początkowo wydawać się niegroźne, często wyraźnie wpływają na komfort codziennego funkcjonowania. Znajomość objawów prezbiopii i świadomość nowoczesnych rozwiązań pozwoli dłużej cieszyć się dobrym widzeniem. Prezbiopia co to? Prezbiopia, nazywana także starczowzrocznością, to naturalny proces związany ze starzeniem się oka. Zazwyczaj pojawia się po 40. roku życia i wynika z utraty elastyczności soczewki oraz osłabienia mięśni odpowiadających za akomodację. Oznacza to, że oko stopniowo traci zdolność ostrego widzenia przedmiotów z bliska – trudniejsze staje się czytanie drobnego druku, korzystanie ze smartfona czy wykonywanie precyzyjnych czynności. W przeciwieństwie do innych wad wzroku prezbiopia nie jest chorobą, lecz fizjologicznym etapem starzenia się. Objawy mogą pojawiać się stopniowo i często są mylone ze zmęczeniem oczu.

Ewa Rutkowska-Król

Redaktor naczelna

Ból stawów to problem zdrowotny, który może znacząco obniżyć jakość życia i ograniczać codzienną aktywność. Objawia się dyskomfortem, sztywnością, obrzękiem, a niekiedy także zaczerwienieniem w obrębie stawów. Może mieć charakter ostry lub przewlekły, a jego przyczyny upatruje się w przeciążeniach mechanicznych, chorobach zapalnych oraz zmianach zwyrodnieniowych. Podstawowe znaczenie w redukcji bólu ma trafna diagnoza oraz odpowiednio dobrane leczenie, które może obejmować zarówno farmakoterapię, jak i domowe sposoby. Nie bez znaczenia jest również profilaktyka, która pozwala ograniczyć ryzyko nawrotów oraz spowolnić postęp dolegliwości. Jak bolą stawy? Ból stawów może przyjmować różne formy, w zależności od jego przyczyny i lokalizacji. Najczęściej opisywany jest jako uczucie sztywności, kłucia, pieczenia lub tępego, rozlanego bólu, który nasila się podczas ruchu lub obciążenia stawu. W niektórych przypadkach może występować również ból spoczynkowy, szczególnie w nocy lub nad ranem, co jest charakterystyczne dla chorób zapalnych, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów. Dolegliwości mogą obejmować jeden lub kilka stawów, a ich nasilenie bywa zmienne – od łagodnego dyskomfortu po silny, unieruchamiający ból. Często towarzyszą im objawy dodatkowe, takie jak obrzęk, zaczerwienienie, ograniczenie zakresu ruchu czy uczucie przeskakiwania w stawie. Charakter bólu może stanowić istotną wskazówkę diagnostyczną i pomóc w ustaleniu jego źródła. Ból stawów przyczyny Ból stawów może wynikać z czynników mechanicznych, zapalnych lub zwyrodnieniowych. Jedną z najczęstszych przyczyn są choroby zwyrodnieniowe stawów, które pojawiają się wraz z wiekiem, na skutek zużycia chrząstki stawowej. Równie często ból stawów towarzyszy stanom zapalnym, takim jak reumatoidalne zapalenie stawów, dna moczanowa czy toczeń rumieniowaty układowy. Dolegliwości mogą być również efektem urazów – skręceń, zwichnięć czy przeciążeń związanych z intensywną aktywnością fizyczną. Czasami ból stawów ma charakter wtórny i towarzyszy innym schorzeniom ogólnoustrojowym. Najczęstsze przyczyny bólu stawów: choroba zwyrodnieniowa stawów, reumatoidalne zapalenie stawów i inne choroby autoimmunologiczne, dna moczanowa (podagra), urazy mechaniczne: skręcenia, zwichnięcia, przeciążenia, infekcje wirusowe lub bakteryjne, zaburzenia metaboliczne i hormonalne.

Ewa Rutkowska-Król

Redaktor naczelna

Osteoporoza to schorzenie, które stopniowo osłabia kości. Wśród czynników, które mogą przyczynić się do jej rozwoju, wymienia się przede wszystkim niedobór wapnia i witaminy D, a także wiek, płeć, geny czy styl życia. W początkowych stadiach choroba może przebiegać bezobjawowo, dopiero gdy kości stają się bardziej kruche, mogą pojawić się symptomy, takie jak ból pleców, zmiana postawy ciała oraz częste złamania.  Osteoporoza przyczyny Osteoporoza to schorzenie, którego rozwój zależy od wielu czynników. Niedobór składników odżywczych, starzenie się, genetyka, styl życia oraz choroby i stosowane leki mogą przyczyniać się do osłabienia kości i zwiększonego ryzyka złamań. Niedobór wapnia i witaminy D — wapń i witamina D to składniki, które odgrywają kluczową rolę w zdrowiu kości. Ich niedobór może prowadzić do osłabienia tkanki kostnej i zwiększonego ryzyka osteoporozy. Wapń jest niezbędny do prawidłowej mineralizacji kości, podczas gdy witamina D pomaga organizmowi wchłaniać wapń z przewodu pokarmowego. Starzenie się jest jednym z głównych czynników ryzyka osteoporozy. Wraz z wiekiem organizm staje się mniej efektywny w procesie odbudowy kości, co prowadzi do stopniowego osłabienia tkanki kostnej. Płeć — kobiety mają większą skłonność do rozwoju osteoporozy niż mężczyźni, zwłaszcza po menopauzie, podczas której maleje produkcja estrogenów. Genetyka — genetyczne predyspozycje do zmniejszonej gęstości kości mogą sprzyjać rozwojowi osteoporozy. Styl życia — uboga w składniki odżywcze dieta, picie alkoholu i palenie papierosów mogą negatywnie wpływać na zdrowie kości. Brak aktywności fizycznej natomiast prowadzi do utraty masy kostnej i osłabienia mięśni, co zwiększa ryzyko osteoporozy. Choroby i leki — niektóre schorzenia, np. choroba trzustki czy nerek, mogą wpływać na zdrowie kości. Ponadto stosowanie niektórych leków, takich jak kortykosteroidy, może zwiększać ryzyko osteoporozy poprzez hamowanie procesów tworzenia tkanki kostnej. Zrozumienie przyczyn osteoporozy jest kluczowe dla skutecznej profilaktyki, diagnostyki i leczenia choroby.

Ewa Rutkowska-Król

Redaktor naczelna

Wzdęcia brzucha to powszechny problem, który choć zazwyczaj nie stanowi poważnego zagrożenia dla zdrowia, może znacząco wpływać na komfort życia. Wzdęcia wynikają z nadmiaru gazów w jelitach, co najczęściej wiąże się z uczuciem rozdęcia, pełności i bólem brzucha. Aby móc skutecznie radzić sobie nadmiarem gazów warto poznać przyczyny, metody leczenia oraz domowe sposoby na wzdęcia. Wzdęty brzuch przyczyny Wzdęty brzuch to nieprzyjemny objaw będący wynikiem między innymi nadmiernej ilości gazów w jelitach, nietolerancji pokarmowych, problemów z trawieniem, zatrucia czy infekcji oraz zaparć. Wzdęcia mogą towarzyszyć także chorobom układu pokarmowego, a w przypadku kobiet – problemów ginekologicznych. Wzdęty brzuch po jedzeniu Nieprawidłowa, ciężkostrawna dieta bogata w gazotwórcze bądź tłuste produkty oraz spożywanie posiłków w pośpiechu to czynniki, które mogą prowadzić do wzdęć po jedzeniu Połykanie powietrza podczas jedzenia, picia, żucia gumy lub rozmawiania może prowadzić do wzdęć. Niektóre produkty spożywcze mogą powodować nadprodukcję gazów w przewodzie pokarmowym. Do produktów gazotwórczych należą między innymi fasola, kapusta, brukselka, cebula, brokuły, gazowane napoje i produkty mleczne. Wzdęcia po jedzeniu mogą wywoływać także nietolerancje pokarmowe — nietolerancja laktozy może powodować wzdęcia po spożyciu produktów mlecznych, a nietolerancję fruktozy może powodować trudności w trawieniu niektórych owoców, warzyw i słodzików. Spożywanie dużych ilości jedzenia podczas jednego posiłku może wpływać na czas trawienia i prowadzić do wzdęć. Nadmiar tłuszczów może opóźniać opróżnianie się żołądka, co może powodować wzdęcia. Brzuch jak balon — choroby "Brzuch jak balon" to określenie używane dla opisania wzdęcia lub dyskomfortu w okolicach brzucha. Uczucie to może być związane z różnymi schorzeniami, takimi jak IBS, choroba  Leśniowskiego-Crohna, zaparcia, zapalenie jelita czy infekcje. Zespół jelita drażliwego (IBS) to schorzenie przewodu pokarmowego, które może powodować wzdęcia, ból brzucha, zmiany w rytmie wypróżnień i inne problemy trawienne. Choroba Leśniowskiego-Crohna to przewlekła choroba zapalna jelit, która może objawiać się między innymi wzdęciami, bólami brzucha i biegunką. Osoby cierpiące na celiakię mogą doświadczać wzdęć po spożyciu pokarmów zawierających gluten. Zaparcia i nagromadzenie kału w jelitach może prowadzić do uczucia wzdęcia. Zapalenie jelita grubego, zwłaszcza w postaci wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, może objawiać się bólami brzucha, wzdęciami i biegunką. Bakteryjne lub wirusowe infekcje jelitowe mogą powodować wzdęcia, biegunki i inne objawy ze strony układu pokarmowego. Wzdęty brzuch przyczyny ginekologiczne Spuchnięty brzuch u kobiet może mieć swoje źródło również w problemach ginekologicznych.  Zespół policystycznych jajników (PCOS) to powodujące wzdęcia brzucha schorzenie charakteryzujące się obecnością torbieli na jajnikach. Endometrioza to choroba ginekologiczna, w której przebiegu komórki podobne do błony śluzowej macicy rosną poza nią. Może to powodować wzdęcia i ból brzucha oraz problemy z układem trawiennym. Torbiele jajnika - duże torbiele mogą powodować niewielkie powiększenie brzucha i uczucie wzdęcia. Mięśniaki macicy to rosnące w macicy guzy, które w zależności od ich rozmiaru i położenia, mogą powodować uczucie pełnego brzucha. Niedrożność jajowodów może prowadzić do wzdęć i wywoływać uczucia rozpierania. Ciąża pozamaciczna rozwijająca się najczęściej w jajowodzie, może powodować wzdęcie i ból brzucha. Zakrzepica w okolicach miednicy może wpływać na krążenie krwi i powodować wzdęcia i zaparcia. Niektóre kobiety mogą doświadczać wzdęć na skutek zmian hormonalnych związanych z cyklem menstruacyjnym. Kobieta doświadczająca wzdęć brzucha w połączeniu z innymi objawami, takimi jak ból, nieregularne krwawienia, trudności w oddawaniu moczu czy zmiany w cyklu menstruacyjnym, powinna niezwłocznie skonsultować się z lekarzem ginekologiem. Diagnostyka ginekologiczna, w tym badania obrazowe, badania krwi i inne, może być konieczna w celu zidentyfikowania przyczyny problemu i ustalenia odpowiedniego leczenia.

Ewa Rutkowska-Król

Redaktor naczelna

Dostosowane do potrzeb zdrowotnych seniora dobrej klasy urządzenie medyczne to praktyczny i troskliwy gest z okazji Dnia Babci i Dziadka. Prosty w obsłudze, automatyczny ciśnieniomierz z dużym wyświetlaczem będzie wyrazem troski o serce dziadków, pulsoksymetr – o każdy ich oddech, a glukometr – życzeniem słodkiego życia bez strachu o podwyższony poziom cukru. Decydując się na zakup wspierającego diagnostykę i zachowanie zdrowia sprzętu, warto zapoznać się szczegółowo ze specyfikacją urządzeń oraz opiniami innych użytkowników. Pulsoksymetry dla seniorów Pulsoksymetr to przyrząd medyczny, który pomaga mierzyć poziom nasycenia krwi tlenem oraz tętno. Jest to szczególnie przydatne urządzenie dla seniorów, którzy mogą być bardziej narażeni na problemy z układem oddechowym lub choroby serca. Kupując pulsoksymetr napalcowy warto wybierać sprzęt renomowanych marek, łatwy w obsłudze, a przede wszystkim dokładny. Pulsoksymetry renomowanych marek zapewniają dokładne wyniki pomiarów. Dokładność jest kluczowa, zwłaszcza jeśli urządzenie jest używane do stałego monitorowania stanu zdrowia. Saturator na palec powinien być kompaktowy, lekki oraz łatwy w obsłudze. Czytelny ekran, prostym interfejs i intuicyjna obsługa jest szczególnie istotna dla unikających technologicznych nowinek seniorów. Niektóre pulsoksymetry mają dodatkowo pamięć wyników pomiarów oraz funkcje alarmowe informujące o niskim poziomie nasycenia tlenu lub nieregularnym tętnie, co może to być istotne dla osób, które wymagają stałej kontroli.

Ewa Rutkowska-Król

Redaktor naczelna

W dynamicznym świecie, w którym tempo życia zdaje się ciągle przyspieszać, ważne jest, aby zatrzymać się na chwilę i celebrować każde święto. Dzień babci i dziadka to przede wszystkim moment refleksji nad wartością rodziny, ale także okazja do obdarowywania najdroższych seniorów prezentami. Własnoręczne upominki dla babci i dziadka cieszą seniorów najbardziej, ale co wybrać gdy jesteśmy za duzi na laurki bądź gdy do przygotowywanej przez najmłodszych niespodzianki chcemy dołączyć praktyczny upominek? Jeśli kwiaty i bombonierka wydają się zbyt sztampowe, warto wybrać prezent odpowiadający potrzebom obdarowywanych, np. uzupełniający niedobory kluczowych składników odżywczych suplement, ulubiony kosmetyk, czy kontrolujące stan zdrowia bądź wspierające jego utrzymanie urządzenia medyczne.

Ewa Rutkowska-Król

Redaktor naczelna

Wprowadzenie do problemu Zespołu Suchego Oka Zespół Suchego Oka (ZSO) to powszechny problem, który dotyka coraz większej liczby osób na całym świecie. Wynika on z niewłaściwej produkcji łez lub ich zbyt szybkiego parowania, co prowadzi do dyskomfortu, podrażnienia, a niekiedy poważniejszych problemów zdrowotnych. Objawy Zespołu Suchego Oka mogą znacznie obniżyć jakość życia, dlatego tak ważne jest, aby znać jego przyczyny, objawy oraz metody leczenia. W tym artykule omówimy szczegółowo te aspekty, a także podpowiemy, jak zapobiegać problemowi suchego oka. Przyczyny Zespołu Suchego Oka Zespół Suchego Oka może mieć różne przyczyny, które można podzielić na wewnętrzne i zewnętrzne czynniki. Poniżej przedstawiamy najczęstsze z nich. Czynniki wewnętrzne Zespół Suchego Oka jest często wynikiem zmian zachodzących w organizmie, zwłaszcza tych związanych z wiekiem. U osób starszych naturalnie zmniejsza się produkcja łez, co prowadzi do problemów z nawilżeniem oczu. Inne wewnętrzne czynniki to: Zmiany hormonalne – szczególnie u kobiet w okresie menopauzy, kiedy spada poziom estrogenów, co może wpłynąć na zmniejszenie produkcji łez. Choroby autoimmunologiczne – takie jak zespół Sjögrena, reumatoidalne zapalenie stawów czy toczeń, mogą również powodować suchość oczu, ponieważ układ odpornościowy atakuje gruczoły łzowe. Niedobory witamin – brak witaminy A jest istotnym czynnikiem wpływającym na zdrowie oczu, gdyż wspiera ona prawidłową produkcję łez. Choroby powiek – schorzenia takie jak zapalenie brzegów powiek (blepharitis) mogą zakłócać proces tworzenia filmu łzowego. Czynniki zewnętrzne Istnieje wiele czynników zewnętrznych, które mogą przyczyniać się do rozwoju Zespołu Suchego Oka. Oto niektóre z nich: Długotrwałe korzystanie z ekranów – komputerów, smartfonów i telewizorów – powoduje rzadkie mruganie, co prowadzi do wysuszania powierzchni oka. Klimatyzacja i ogrzewanie – przebywanie w pomieszczeniach o suchym powietrzu może powodować szybkie parowanie łez. Noszenie soczewek kontaktowych – długotrwałe noszenie soczewek kontaktowych może wpływać na przepływ tlenu do rogówki i prowadzić do suchości oczu. Zanieczyszczenie środowiska – smog, pył i inne zanieczyszczenia mogą podrażniać oczy, co prowadzi do nadmiernej suchości.