Na epizody niedocukrzenia wpływać mogą choroby, nadmierny wysiłek fizyczny i niewłaściwa dieta. Preparaty z glukozą szybko podnoszące poziom cukru we krwi znajdziesz na Centralna.pl

17.09.2025

Hipoglikemia – objawy niedocukrzenia oraz skuteczne sposoby leczenia i zapobiegania

Hipoglikemia, czyli nagły spadek poziomu glukozy we krwi, to stan, który może być niebezpieczny zarówno dla osób z cukrzycą, jak i tych, które na co dzień nie zmagają się z chorobami metabolicznymi. Do niedocukrzenia może dojść m.in. po intensywnym wysiłku fizycznym, długiej przerwie między posiłkami czy po spożyciu alkoholu. Objawy bywają różnorodne – od osłabienia i nadmiernego głodu, przez drżenie rąk i zawroty głowy, aż po zaburzenia świadomości. Szybka reakcja i znajomość skutecznych sposobów leczenia oraz zapobiegania spadkom cukru pozwolą uniknąć groźnych konsekwencji i zadbać o bezpieczeństwo w codziennym życiu.

Co to jest hipoglikemia?

Hipoglikemia to stan, w którym poziom glukozy we krwi spada poniżej wartości uznawanych za prawidłowe – najczęściej poniżej 70 mg/dl (3,9 mmol/l). Glukoza jest głównym źródłem energii dla organizmu, a zwłaszcza dla mózgu, dlatego jej niedobór może szybko prowadzić do zaburzeń koncentracji, osłabienia, a w ciężkich przypadkach nawet utraty przytomności. Niedocukrzenie pojawia się najczęściej u osób z cukrzycą przyjmujących insulinę lub niektóre leki doustne, jednak może wystąpić także u osób bez tej choroby – na przykład po nadmiernym wysiłku fizycznym, po spożyciu alkoholu czy przy zbyt długiej przerwie między posiłkami. Hipoglikemia nie powinna być lekceważona, ponieważ nieleczona może stanowić poważne zagrożenie dla zdrowia i życia.

Rodzaje hipoglikemii

Hipoglikemia może przybierać różne postaci, w zależności od przyczyny oraz momentu jej wystąpienia. Najczęściej wyróżnia się: hipoglikemię reaktywną, hipoglikemię polekową, hipoglikemię nocną oraz hipoglikemię głodową.

  • Hipoglikemia reaktywna pojawia się zwykle kilka godzin po posiłku, kiedy poziom cukru we krwi gwałtownie spada w wyniku nadmiernego wydzielania insuliny. Może dotyczyć zarówno osób z cukrzycą, jak i zdrowych.
  • Hipoglikemia polekowa najczęściej występuje u pacjentów z cukrzycą stosujących insulinę lub niektóre leki przeciwcukrzycowe, które mogą obniżać poziom glukozy.
  • Hipoglikemia nocna rozwija się podczas snu i bywa szczególnie groźna, ponieważ łatwo ją przeoczyć. Objawia się m.in. bólami głowy po przebudzeniu czy uczuciem zmęczenia.
  • Hipoglikemia głodowa pojawia się w wyniku długotrwałego postu, zbyt małej ilości spożytych kalorii albo przy intensywnym wysiłku fizycznym bez odpowiedniego uzupełnienia energii.

Każdy z tych rodzajów niedocukrzenia może dawać podobne objawy, ale umiejętność ich rozróżnienia ułatwia prawidłowe rozpoznanie problemu i dobranie właściwej metody zapobiegania.

Objawy hipoglikemii

Niedocukrzenie może dawać różnorodne symptomy, które często pojawiają się nagle i szybko narastają. Pierwsze objawy wynikają z reakcji organizmu na spadek glukozy i obejmują m.in. uczucie silnego głodu, drżenie rąk, nadmierną potliwość, kołatanie serca czy bladość skóry. Wraz z pogłębianiem się hipoglikemii mogą wystąpić zaburzenia koncentracji, rozdrażnienie, problemy z mową, zawroty głowy, a nawet dezorientacja. W ciężkich przypadkach dochodzi do utraty przytomności lub drgawek, co stanowi stan zagrożenia życia i wymaga natychmiastowej pomocy medycznej. Rozpoznanie wczesnych sygnałów hipoglikemii i szybka reakcja pomogą zapobiec poważnym konsekwencjom niedocukrzenia.

Diagnozowanie hipoglikemii

Rozpoznanie hipoglikemii opiera się przede wszystkim na pomiarze poziomu glukozy we krwi w momencie wystąpienia objawów. Wynik poniżej 70 mg/dl (3,9 mmol/l) potwierdza niedocukrzenie. U osób chorujących na cukrzycę pomocny jest glukometr, który pozwala na szybkie sprawdzenie poziomu cukru w warunkach domowych. W diagnostyce lekarz może dodatkowo zlecić badania laboratoryjne, takie jak oznaczenie poziomu glukozy na czczo, insuliny czy wykonanie doustnego testu tolerancji glukozy (tzw. krzywej cukrowej). To ostatnie badanie jest szczególnie przydatne przy podejrzeniu hipoglikemii reaktywnej, ponieważ pozwala ocenić, jak organizm reaguje na podanie glukozy i czy dochodzi do gwałtownego spadku poziomu cukru we krwi. Istotne znaczenie ma także dokładny wywiad medyczny – analiza przyjmowanych leków, stylu życia oraz momentów, w których pojawiają się objawy. Połączenie wyników badań z obserwacją kliniczną umożliwia nie tylko potwierdzenie niedocukrzenia, ale również dobranie odpowiednich metod leczenia i profilaktyki.

Niedocukrzenie – przyczyny

Hipoglikemia może mieć wiele źródeł i nie zawsze wiąże się wyłącznie z cukrzycą. Najczęściej niedocukrzenie pojawia się u osób leczonych insuliną lub lekami doustnymi obniżającymi poziom glukozy – gdy dawka leku jest zbyt wysoka w stosunku do spożytego posiłku czy aktywności fizycznej. Do spadku cukru we krwi mogą prowadzić także:

  • zbyt długie przerwy między posiłkami lub pominięcie jedzenia,
  • intensywny wysiłek fizyczny bez odpowiedniego uzupełnienia węglowodanów,
  • nadmierne spożycie alkoholu, które zaburza metabolizm glukozy w wątrobie,
  • choroby towarzyszące, takie jak niewydolność wątroby, nerek czy zaburzenia hormonalne,
  • reaktywne niedocukrzenie po posiłku, gdy organizm produkuje zbyt dużo insuliny.

Dzięki znajomości przyczyny hipoglikemii można nie tylko zmniejszyć ryzyko groźnych epizodów niedocukrzenia, ale też poprawić komfort i bezpieczeństwo funkcjonowania.

Leczenie hipoglikemii

Skuteczne leczenie hipoglikemii polega na szybkim uzupełnieniu poziomu glukozy we krwi. W łagodnych przypadkach wystarczy spożycie łatwo przyswajalnych węglowodanów, takich jak: cukier, miód, soki owocowe czy słodkie przekąski. Najważniejsze jest, aby działanie było szybkie – pierwsze objawy niedocukrzenia nie powinny być lekceważone. W przypadku osób z cukrzycą, które regularnie monitorują poziom glukozy, pomocne są także glukoza w tabletkach lub żelu, które pozwalają precyzyjnie uzupełnić niedobór cukru. Po ustabilizowaniu poziomu glukozy warto sięgnąć po posiłek zawierający węglowodany złożone, aby utrzymać stabilny poziom cukru we krwi. Ciężkie epizody hipoglikemii, kiedy dochodzi do utraty przytomności lub drgawek, wymagają natychmiastowej pomocy medycznej. W takich sytuacjach stosuje się dożylne podanie glukozy lub wstrzyknięcie glukagonu – hormonu, który skutecznie podnosi poziom cukru we krwi w ciągu kilku minut. 

Dieta przy hipoglikemii

Odpowiednia dieta jest jednym z najważniejszych elementów zapobiegania niedocukrzeniu. Podstawą jest regularne spożywanie posiłków w równych odstępach czasu, co pozwala utrzymać stabilny poziom glukozy we krwi. W diecie osoby z hipoglikemią warto uwzględnić węglowodany złożone, białko oraz zdrowe tłuszcze.

  • Węglowodany złożone – pełnoziarniste pieczywo, brązowy ryż, kasze czy makaron razowy uwalniają glukozę stopniowo, zapewniając długotrwałą energię.
  • Białko – chude mięso, ryby, jaja, nabiał oraz rośliny strączkowe pomagają stabilizować poziom cukru i wspierają regenerację organizmu.
  • Zdrowe tłuszcze – orzechy, awokado, oliwa z oliwek wspomagają uczucie sytości i równoważą wchłanianie glukozy.

Warto też mieć zawsze przy sobie małą przekąskę w postaci owoców, naturalnego jogurtu czy pełnoziarnistych wafli, które spożywane między posiłkami pomogą uniknąć nagłych spadków cukru.


Bibliografia:

  1. Fowler Michael J., Hipoglikemia, Diabetologia po Dyplomie Tom 6 Nr 1, 2009.
  2. Hall M., Walicka M., Traczyk I., Hipoglikemia rekatywna jako choroba XXI wieku w ujęciu interdyscyplinarnym, Wiadomości Lekarskie, tom LXXIII, nr 2,  2020.
  3. Hipoglikemia reaktywna – jaka dieta? Online: https://ncez.pzh.gov.pl/choroba-a-dieta/hipoglikemia-reaktywna-jaka-dieta/ [dostęp: 15.09.2025]
  4. Kędzia A., Hipoglikemia – (po)ważny problem kliniczny, 2020, online:https://diabetyk.org.pl/hipoglikemia-powazny-problem-kliniczny/ [dostęp: 15.09.2025]
  5. Zatońska K., Bolanowski M., Hipoglikemia jako problem diagnostyczny, Adv. Clin. Exp. Med.  12, 3, 2003.
Ewa Rutkowska-Król

Ewa Rutkowska-Król

Redaktor naczelna

Ewa Rutkowska-Król

Ewa Rutkowska-Król

Redaktor naczelna

Ewa Rutkowska-Król – redaktor naczelna z ponad 10-letnim doświadczeniem, specjalizująca się w tworzeniu treści produktowych oraz artykułów o tematyce medycznej. Przez lata miała okazję współpracować z różnymi firmami z branży zdrowia i farmacji, dostarczając merytoryczne i angażujące teksty. Jej pasją jest przekształcanie skomplikowanych zagadnień medycznych w przystępne treści, które pomagają czytelnikom lepiej zrozumieć świat zdrowia i dbania o siebie.


PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ

Zaburzenia równowagi – przyczyny i skuteczne sposoby na zawroty głowy
Ewa Rutkowska-Król

Ewa Rutkowska-Król

Redaktor naczelna

Zaburzenia równowagi – przyczyny i skuteczne sposoby na zawroty głowy

Zaburzenia równowagi i zawroty głowy należą do dolegliwości, które mogą pojawiać się nagle lub narastać stopniowo, towarzysząc prostym czynnościom, takim jak wstawanie z łóżka, chodzenie czy zmiana pozycji ciała. Uczucie wirowania, chwiejności, „pływania” podłoża czy nagłej utraty stabilności bywa niepokojące i często skłania do poszukiwania przyczyny oraz skutecznych sposobów łagodzenia objawów. Źródła problemów z utrzymaniem równowagi są bardzo zróżnicowane - mogą wynikać z zaburzeń pracy błędnika, chorób ucha wewnętrznego, układu nerwowego, ale także z wahań ciśnienia tętniczego, niedoborów składników odżywczych, odwodnienia czy przewlekłego stresu. Zawroty głowy często pojawiają się również jako efekt uboczny stosowania niektórych leków lub w przebiegu infekcji. Niezależnie od przyczyny, objawy te wymagają uważnej obserwacji i odpowiedniego postępowania. Właściwe rozpoznanie mechanizmu zaburzeń równowagi pozwala dobrać działania wspierające organizm – od zmian stylu życia i diety, przez ćwiczenia poprawiające stabilność, aż po preparaty farmaceutyczne, które mogą wspomagać prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego i krążenia. 

czytaj
Kolagen na stawy – rodzaje, stosowanie i sposób działania
Ewa Rutkowska-Król

Ewa Rutkowska-Król

Redaktor naczelna

Kolagen na stawy – rodzaje, stosowanie i sposób działania

Kolagen jest jednym z najważniejszych białek strukturalnych organizmu, odpowiadającym za prawidłowe funkcjonowanie stawów, chrząstek, ścięgien i więzadeł. To właśnie on nadaje tkankom elastyczność, sprężystość oraz odporność na codzienne obciążenia mechaniczne. Z wiekiem, a także pod wpływem intensywnej aktywności fizycznej czy urazów , naturalna produkcja kolagenu stopniowo maleje. W efekcie może pojawiać się sztywność stawów, ograniczenie ruchomości czy uczucie dyskomfortu podczas poruszania się. Rosnąca świadomość znaczenia profilaktyki układu ruchu sprawia, że coraz większe zainteresowanie zyskują preparaty kolagenowe. Dostępne na rynku produkty różnią się nie tylko pochodzeniem surowca, ale także formą, stopniem przetworzenia oraz przyswajalnością przez organizm. Odpowiednio dobrany kolagen, stosowany regularnie i w zalecanych dawkach, może wspierać naturalne procesy odbudowy tkanki chrzęstnej. Często jego działanie wzmacniane jest obecnością składników pomocniczych, takich jak witamina C, cynk, mangan czy kwas hialuronowy, które wspomagają syntezę kolagenu i prawidłowe funkcjonowanie stawów. Świadomy wybór preparatu kolagenowego oraz znajomość zasad jego stosowania pozwalają lepiej zadbać o sprawność ruchową i komfort codziennego funkcjonowania. Suplementacja kolagenu może stanowić wartościowe wsparcie zdrowej diety i aktywnego stylu życia, szczególnie w okresach zwiększonego obciążenia stawów.

czytaj
Jak poprawić pamięć i koncentrację seniora?
Ewa Rutkowska-Król

Ewa Rutkowska-Król

Redaktor naczelna

Jak poprawić pamięć i koncentrację seniora?

Dobra pamięć i zdolność koncentracji wpływają nie tylko na samodzielność, lecz także na poczucie bezpieczeństwa, pewności siebie oraz ogólną jakość życia seniora. Z wiekiem naturalne procesy starzenia mogą powodować spowolnienie pracy mózgu, trudności z zapamiętywaniem nowych informacji czy problem z utrzymaniem uwagi. Nie oznacza to jednak, że pogorszenie funkcji poznawczych jest nieuniknione lub że nie można go skutecznie spowolnić. Odpowiednia dieta, codzienna aktywność umysłowa, higiena snu oraz wsparcie organizmu dobrze dobranymi preparatami mogą realnie wspomagać pracę układu nerwowego u osób w podeszłym wieku. Coraz większą rolę przypisuje się także składnikom odżywczym, witaminom i substancjom roślinnym, które pomagają chronić komórki nerwowe przed stresem oksydacyjnym i wspierają prawidłowe krążenie mózgowe. Dbanie o pamięć i koncentrację seniora to inwestycja w dłuższą sprawność intelektualną oraz większy komfort codziennego życia. 

czytaj
Zarost męski - pielęgnacja brody
Ewa Rutkowska-Król

Ewa Rutkowska-Król

Redaktor naczelna

Zarost męski - pielęgnacja brody

Zadbany męski zarost nie tylko zdobi twarz, ale przede wszystkim chroni skórę. Broda i wąsy stanowią naturalną barierę przed czynnikami zewnętrznymi, takimi jak wiatr, niskie temperatury czy zanieczyszczenia powietrza. Jednak obecność zarostu wiąże się ze specyficznymi potrzebami pielęgnacyjnymi, które obejmują zarówno same włosy, jak i skórę znajdującą się pod nimi. Brak odpowiedniej higieny i nawilżenia może prowadzić do podrażnień, świądu, nadmiernego przesuszenia, a nawet do problemów dermatologicznych. Prawidłowa pielęgnacja brody opiera się na regularnym oczyszczaniu, odżywianiu oraz ochronie skóry twarzy. Ogromne znaczenie ma dobór preparatów dostosowanych do rodzaju zarostu oraz indywidualnych potrzeb skóry, zwłaszcza w przypadku skłonności do alergii, atopii czy łojotoku. Coraz większą popularnością cieszą się specjalistyczne kosmetyki dla brodaczy, które łączą właściwości pielęgnacyjne z wysokim profilem bezpieczeństwa. Świadome podejście do pielęgnacji zarostu i regularne stosowanie odpowiednich produktów, pozwoli nie tylko poprawić wygląd brody, ale również będzie wspierać zdrowie skóry, ograniczy ryzyko podrażnień oraz będzie sprzyjać utrzymaniu brody w dobrej kondycji, niezależnie od jej długości i gęstości.

czytaj