06.03.2025
Kwas foliowy to witamina, stanowiący ważny składnik codziennej diety, szczególnie dla kobiet planujących potomstwo. Jego wpływ na rozwijający się płód sprawia, że powinien być suplementowany już na kilka tygodni przed planowanym zajściem w ciążę i przyjmowany co najmniej do jej 12. tygodnia. Witamina B9 (kwas foliowy) to jednak nie tylko obowiązkowa pozycja na liście suplementów dla przyszłych mam, to również ratunek na niedokrwistość oraz wsparcie zdrowia układu pokarmowego i skóry.
Kwas foliowy, znany również jako witamina B9, to witamina rozpuszczalna w wodzie, która pełni istotną funkcję w wielu procesach biologicznych w organizmie.
Kwas foliowy jest obecny w różnych produktach spożywczych, takich jak warzywa liściaste, produkty mleczne, mięso, rośliny strączkowe czy produkty pełnoziarniste.
Kwas foliowy źródła:
| Warzywa liściaste |
|
| Produkty pełnoziarniste |
|
| Owoce i soki owocowe |
|
| Strączkowe |
|
| Orzechy i nasiona |
|
| Mięso i produkty pochodzenia zwierzęcego |
|
| Produkty mleczne |
|
| Inne produkty spożywcze |
|
Niektóre produkty spożywcze, zwłaszcza zboża i płatki śniadaniowe mogą być również wzbogacone w kwas foliowy.
Aby ocenić poziom kwasu foliowego w organizmie, należy przeprowadzić badanie krwi. Badanie poziomu kwasu foliowego może być wykonywane w celu: oceny niedoborów, monitorowania postępu suplementacji, diagnostyki w chorobach układu pokarmowego (celiakia czy choroba Crohna) oraz w celu identyfikacji przyczyn nieprawidłowości w obrazie krwi. Standardowe zakresy referencyjne mogą się różnić w zależności od laboratorium, ale ogólnie poziom kwasu foliowego w zakresie 3-17 nanogramów na mililitr (ng/mL) uznawany jest za normalny. Wyniki poniżej zakresu referencyjnego mogą wskazywać na niedobór kwasu foliowego, co może być związane z różnymi czynnikami, takimi jak niewłaściwa dieta, problemy wchłaniania czy ciąża. Zbyt wysoki poziom kwasu foliowego może być wynikiem nadmiernego spożycia suplementów lub problemów z metabolizmemtaminy. Interpretacja wyników badań powinna być przeprowadzona przez lekarza w kontekście ogólnego stanu zdrowia pacjenta i uwzględniając indywidualne potrzeby.
Niedobór kwasu foliowego może prowadzić do różnych objawów, które wynikają z roli tej witaminy w organizmie. Symptomy niedoboru kwasu foliowego obejmują: niedokrwistość megaloblastyczną, zmęczenie i osłabienie, zmiany w obrębie błon śluzowych, problemy ze skórą, zaburzenia ze strony układu pokarmowego, a nawet drażliwość, zaburzenia snu czy problemy z koncentracją.
Diagnoza niedoboru kwasu foliowego może wymagać badań krwi, a leczenie może obejmować zmiany w diecie oraz suplementację. W przypadku kobiet planujących ciążę lub będących w ciąży suplementacja kwasem foliowym jest zwykle zalecana w celu zapobiegania wadom cewy nerwowej u rozwijającego się płodu.
Kwas foliowy jest niezbędny do prawidłowego rozwoju struktur nerwowych u rozwijającego się płodu, dlatego jego odpowiednie spożycie przed zajściem w ciążę i w pierwszych tygodniach ciąży odgrywa kluczową rolę dla zdrowia dziecka. Suplementację kwasem foliowym warto rozpocząć co najmniej kilka tygodni przed planowaną ciążą. Przyjmowanie witaminy B9 przed ciążą pomaga zbudować rezerwy kwasu foliowego w organizmie, co jest istotne w jej pierwszych tygodniach, kiedy rozwijające się struktury nerwowe u dziecka są najbardziej podatne na działanie tej witaminy.
Zarówno przed ciążą, jak i w jej pierwszych tygodniach zaleca się przyjmowanie około 400 mikrogramów (mcg) kwasu foliowego dziennie. Kobiety, które mają zwiększone ryzyko wad cewy nerwowej (na przykład ze względu na historię rodzinną występowania tych wad), mogą być zalecane wyższe dawki.
Rozpoczętą na etapie planowania ciąży suplementacja kwasem foliowym powinna być kontynuowana w pierwszych 12 tygodniach ciąży — jest to okres, kiedy rozwijają się najważniejsze struktury nerwowe u płodu, a niedobór kwasu foliowego może zwiększać ryzyko wystąpienia wad cewy nerwowej. Jednak ostateczny czas trwania suplementacji może zależeć od indywidualnych potrzeb zdrowotnych i zaleceń lekarskich.
Witamina B9 jest dostępna w różnych formach, ale najczęściej stosowany jest kwas foliowy w postaci syntetycznej, czyli kwas pteroilomonoglutaminowy (pteroylmonoglutamic acid, PTEG lub PGA). Alternatywą dla formy syntetycznej jest L-metylofolian wapnia — biologicznie aktywna forma kwasu foliowego. Metylofolian wapnia jest bardziej zaawansowaną i bezpośrednią formą folianów, co oznacza, że jest łatwiej przyswajalny przez organizm. Jeśli chodzi o produkty dostępne na rynku, można znaleźć suplementy kwasu foliowego o różnych dawkach i w różnych formach, takich jak tabletki, kapsułki lub proszki. W przypadku kobiet w ciąży zaleca się stosowanie suplementów, które dostarczają zalecanej dziennej dawki kwasu foliowego, najczęściej wynoszącej 400 mikrogramów (mcg) dziennie przed ciążą i przez pierwsze 12 tygodni ciąży. W niektórych sytuacjach, ze względu na specyficzne potrzeby zdrowotne kobiety, lekarz może przepisać kwas foliowy na receptę (np. wysokie ryzyko wad cewy nerwowej, zaburzenia metaboliczne, celiakia czy choroba Crohna).
Kwas foliowy jest ważnym składnikiem zdrowej diety, dlatego zdecydowanie można przyjmować go niezależnie od ciąży. Suplementacja kwasem foliowym może być zalecana w celu poprawy zdrowia układu krwionośnego i redukcji chorób sercowo naczyniowych, wspomagania układu nerwowego i pokarmowego, dla zachowania zdrowej skóry i zdrowia psychicznego. Warto jednak pamiętać, że przed rozpoczęciem suplementacji kwasem foliowym, nawet bez związku z ciążą, zaleca się konsultację z lekarzem. Lekarz może pomóc w ustaleniu odpowiedniej dawki, zwłaszcza jeśli istnieją specyficzne potrzeby zdrowotne lub obawy dotyczące niedoboru tej witaminy.
W przypadku suplementacji kwasem foliowym zazwyczaj nie ma specyficznego wymogu co do sposobu jego przyjmowania. Kwas foliowy jest dobrze tolerowany na czczo, ale jednocześnie można go przyjmować z jedzeniem, jeśli to bardziej wygodne lub nie powoduje żadnych problemów żołądkowych. Niektóre osoby mogą odczuwać nieprzyjemności żołądkowe, takie jak nudności, gdy przyjmują suplementy na czczo. W takim przypadku przyjmowanie kwasu foliowego z jedzeniem może pomóc zminimalizować ewentualne dolegliwości. Kwas foliowy jest lepiej wchłaniany z pożywieniem, dlatego osoby z problemami wchłaniania substancji odżywczych lub zaburzeniami przewodu pokarmowego mogą preferować przyjmowanie folianów w trakcie posiłków. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości dotyczących sposobu przyjmowania kwasu foliowego zawsze warto skonsultować się z lekarzem, który pomoże dostosować zalecenia do indywidualnej sytuacji zdrowotnej.
PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Kaszel palacza to częsta dolegliwość osób regularnie sięgających po papierosy, związana z podrażnieniem dróg oddechowych i zaburzeniem naturalnych mechanizmów oczyszczania oskrzeli. Może mieć charakter przewlekły, nasilać się rano i towarzyszyć mu może odkrztuszanie wydzieliny. Co istotne, występuj również po rzuceniu palenia, a niekiedy nawet przejściowo się nasila. Jest to związane m.in. z odzyskiwaniem sprawności przez rzęski nabłonka dróg oddechowych, które pomagają usuwać śluz i zanieczyszczenia. Choć istnieją sposoby łagodzenia tej dolegliwości, utrzymujący się lub nasilający kaszel wymaga ustalenia przyczyny, ponieważ nie zawsze jest wyłącznie następstwem palenia tytoniu.
czytaj
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Choć wypadanie włosów i łysienie może być postrzegane jako naturalna konsekwencja starzenia się, dla wielu mężczyzn stanowi to istotny problem emocjonalny, prowadzący do utraty pewności siebie i zakłócenia postrzegania własnej atrakcyjności. Znajomość przyczyn problemu oraz umiejętność rozpoznania rodzaju łysienia może pomóc w doborze odpowiedniej kuracji, która zahamuje proces utraty włosów, wzmocni cebulki i będzie stymulować porost nowych kosmyków. Dlaczego wypadają włosy? Przyczyny łysienia u mężczyzn Do najczęściej wymienianych powodów utraty włosów u mężczyzn wymienia się geny, hormony, starzenie, stres, a także choroby dermatologiczne, nieprawidłowe nawyki pielęgnacyjne i niehigieniczny tryb życia. Najczęstszą przyczyną łysienia u mężczyzn jest dziedziczność. Hormony, zwłaszcza dihydrotestosteron (DHT), odgrywają istotną rolę w łysieniu u mężczyzn. DHT może powodować, że włosy stają się cieńsze i słabsze, a w rezultacie prowadzić do wypadania włosów. Wraz z wiekiem u wielu mężczyzn obserwuje się naturalne przerzedzenie włosów. Proces ten może być przyspieszony przez inne czynniki, takie jak genetyka czy zmiany hormonalne. Silny stres może wpływać na funkcjonowanie organizmu, w tym również na zdrowie włosów. Stres może prowadzić do nadmiernego wypadania włosów u mężczyzn. Dieta uboga między innymi w żelazo, cynk czy witaminy z grupy B, może prowadzić do osłabienia włosów. Niektóre choroby skóry głowy, takie jak łupież, łuszczyca czy zapalenie mieszków włosowych, mogą powodować wypadanie włosów u mężczyzn. Palenie papierosów może wpływać na krążenie krwi w skórze głowy i prowadzić do osłabienia włosów oraz ich wypadania. Częste stosowanie preparatów do stylizacji włosów, takich jak żele czy lakiery, może przyczynić się do uszkodzenia kosmyków.
czytaj
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Choroby weneryczne to choroby przenoszone drogą płciową (STD – ang. Sexually Transmitted Diseases), do których dochodzi najczęściej w wyniku kontaktów seksualnych. Wśród chorób przenoszonych drogą płciową wymienia się m.in. chlamydiozę, rzeżączkę, kiłę, rzęsistkowicę, opryszczkę narządów płciowych, zakażenia HPV oraz HIV. Poszczególne infekcje różnią się objawami, przebiegiem i sposobem leczenia, a odpowiednio przeprowadzona diagnostyka pozwala określić przyczynę dolegliwości i dobrać właściwe postępowanie. Niektóre choroby weneryczne mogą przez długi czas przebiegać bezobjawowo, co utrudnia ich rozpoznanie i sprzyja nieświadomemu przenoszeniu zakażenia.
czytaj
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Skóra naczynkowa charakteryzuje się delikatnymi, cienkimi naczynkami krwionośnymi tuż pod powierzchnią skóry, które mogą łatwo pękać, tworząc zaczerwienienia i widoczne szczególnie na policzkach, nosie lub w okolicach dekoltu teleangiektazje - tzw. „pajączki”. Cera naczynkowa jest wrażliwa, skłonna do podrażnień i łatwo reaguje na zmiany temperatury, silne kosmetyki, stres czy nieodpowiednią pielęgnację. Pielęgnacja tego typu cery powinna zatem nie tylko redukować widoczne zmiany, ale także wzmacniać jej barierę ochronną, by zapobiec powstawaniu kolejnych „pajączków”. Popękane naczynka na twarzy – przyczyny Pękające naczynka to najczęściej wynik osłabienia naturalnej odporności skóry oraz ścianek naczyń krwionośnych. Do powstawania pajączków przyczyniać się mogą także nieodpowiednia pielęgnacja z zastosowaniem niewłaściwych kosmetyków, nadmierna ekspozycja na słońce czy gwałtowne zmiany temperatury, np. przejście z zimna do ciepłego pomieszczenia. Na pogorszenia kondycji cery naczynkowej wpływać może również styl życia – przewlekły stres, palenie papierosów czy spożywanie alkoholu.
czytaj