29.07.2025
Latem chętnie spacerujemy, opalamy się, wypoczywamy na świeżym powietrzu. Korzystając z uroków słońca, jednocześnie stosujemy różne preparaty – zarówno lecznicze, jak i pielęgnacyjne, nie zdając sobie sprawy, że niektóre leki, zioła, a nawet kosmetyki w kontakcie z promieniowaniem UV mogą powodować reakcje fotouczulające. Reakcja fototoksyczna może prowadzić do przebarwień, podrażnień, a nawet poważnych zmian skórnych, dlatego wiedzieć, czego unikać latem, aby cieszyć się słońcem bez ryzyka dla zdrowia i urody.
Reakcja fototoksyczna to najczęstszy rodzaj nadwrażliwości na światło, który może wystąpić po zastosowaniu niektórych leków, ziół czy kosmetyków zawierających substancje światłouczulające. Do reakcji fototoksycznej dochodzi, gdy dana substancja w organizmie wchodzi w reakcję z promieniowaniem UV, powodując uszkodzenie komórek skóry. Objawy przypominają silne oparzenie słoneczne – pojawia się zaczerwienienie, obrzęk, pieczenie, a czasem także pęcherze. Warto pamiętać, że nawet jednorazowa ekspozycja na słońce po zażyciu fototoksycznego preparatu może zakończyć się nieprzyjemnymi konsekwencjami skórnymi. Dlatego latem szczególnie ważne jest, aby dokładnie czytać ulotki i zachować ostrożność przy stosowaniu produktów o działaniu światłouczulającym.
Wiele popularnych leków może zwiększać wrażliwość skóry na promieniowanie słoneczne, prowadząc do reakcji fototoksycznych lub fotoalergicznych. Do grupy leków światłouczulających należą m.in. niektóre antybiotyki, leki przeciwzapalne, moczopędne, a także niektóre leki przeciwdepresyjne czy stosowane w leczeniu trądziku i chorób skóry. W okresie letnim szczególną ostrożność powinny zachować osoby stosujące te preparaty regularnie – zarówno w formie doustnej, jak i miejscowej. Przed rozpoczęciem kuracji warto skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą i dopytać o ewentualne działania fotouczulające. Jeśli odstawienie leku nie jest możliwe, należy unikać słońca, stosować kremy z wysokim filtrem UV i osłaniać skórę przewiewną odzieżą.
Do najważniejszych grup leków, które mogą powodować reakcje fotouczulające, należą:
Stosując któryś z wymienionych preparatów, należy zwiększyć ochronę skóry, używając kremów z wysokim filtrem, nosząc nakrycie głowy i unikając długotrwałego przebywania na słońcu w godzinach największego nasłonecznienia. Pamiętać należy również, że lista ta nie jest wyczerpująca, dlatego zawsze należy zapoznać się z ulotką dołączoną do leku.
Choć zioła kojarzą się przede wszystkim z naturalnym wsparciem dla zdrowia, nie wszystkie są bezpieczne podczas kontaktu ze słońcem. Niektóre z nich zawierają substancje, które mogą wywoływać reakcje fotouczulające lub fototoksyczne, zwiększając ryzyko podrażnień, zaczerwienień czy przebarwień skóry. Do ziół o właściwościach światłouczulających należą m.in.: dziurawiec, arcydzięgiel, lubczyk, a także olejek eteryczny z bergamotki czy cytryny. Szczególną ostrożność powinny zachować osoby stosujące ziołowe preparaty lub napary na co dzień – na przykład w formie suplementów diety, herbatek czy maści. W okresie letnim warto ograniczyć ich stosowanie, pamiętając, że nawet naturalne produkty mogą mieć silne działanie i w połączeniu z promieniowaniem UV prowadzić do nieprzyjemnych skutków ubocznych.
Stosując preparaty z tymi składnikami lub pijąc ziołowe napary, należy pamiętać o odpowiedniej ochronie przeciwsłonecznej i ograniczeniu czasu przebywania na słońcu.
Latem nasza skóra jest szczególnie narażona na działanie promieni UV, dlatego warto zwracać uwagę nie tylko na kosmetyki z filtrem, ale także na te, które mogą zwiększać jej wrażliwość na słońce. Niektóre składniki aktywne zawarte w kremach, olejkach czy perfumach mają właściwości światłouczulające, co może prowadzić do przebarwień, podrażnień, a nawet oparzeń słonecznych. Do składników, których latem warto unikać, należą: cytrusowe olejki eteryczne, olejek cynamonowy, niektóre retinoidy i kwasy owocowe (AHA), które intensyfikują reakcję skóry na promienie UV.
Choć naturalne olejki eteryczne cieszą się dużą popularnością w pielęgnacji skóry i aromaterapii, latem mogą stać się przyczyną nieprzyjemnych reakcji skórnych. Niektóre z nich – zwłaszcza olejki cytrusowe, takie jak bergamotowy, cytrynowy, limetkowy czy grejpfrutowy – zawierają związki fotouczulające (np. furanokumaryny), które w kontakcie ze słońcem mogą prowadzić do podrażnień, przebarwień, a nawet oparzeń. Ich działanie bywa równie silne jak retinol latem, dlatego w okresie letnim warto unikać kosmetyków z dodatkiem tych olejków lub stosować je wyłącznie wieczorem. Do fotouczulających olejków eterycznych zalicza się także olejek cynamonowy (ze względu na wysoką zawartość eugenolu). Sięgając po produkty naturalne, zawsze należy sprawdzać ich skład i pamiętać o właściwej ochronie przeciwsłonecznej.
Retinol latem to temat, który budzi wiele wątpliwości. Ten popularny składnik kosmetyczny, znany ze swoich właściwości przeciwstarzeniowych i regenerujących, jednocześnie znacząco zwiększa wrażliwość skóry na promieniowanie UV. Stosowanie kremów z retinolem podczas letnich miesięcy może prowadzić do silnych podrażnień, zaczerwienień, a nawet oparzeń słonecznych. Dlatego zaleca się ograniczenie używania retinolu właśnie w okresie wiosenno-letnim lub stosowanie go wyłącznie wieczorem, zawsze z dodatkową, skuteczną ochroną przeciwsłoneczną.
Stosowanie kwasów na twarz latem wymaga szczególnej uwagi ze względu na ich właściwości złuszczające, które zwiększają podatność skóry na działanie promieni słonecznych. Podobnie jak retinol, kwasy owocowe (AHA), salicylowy (BHA) czy migdałowy mogą powodować przesuszenie i podrażnienia, a w efekcie – łatwiejsze powstawanie zaczerwienień czy przebarwień po ekspozycji na słońce. W miesiącach letnich warto zatem zrezygnować z intensywnych peelingów chemicznych lub ograniczyć ich stosowanie wyłącznie do pielęgnacji wieczornej, pamiętając o wysokiej ochronie przeciwsłonecznej w ciągu dnia.
Bibliografia:
PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Toksoplazmoza to choroba pasożytnicza wywoływana przez pierwotniaka Toxoplasma gondii, który może zakażać zarówno ludzi, jak i zwierzęta. W większości przypadków infekcja przebiega bezobjawowo lub powoduje jedynie łagodne dolegliwości, jednak u niektórych osób – zwłaszcza kobiet w ciąży oraz osób z obniżoną odpornością – może prowadzić do poważnych powikłań. Do zakażenia najczęściej dochodzi drogą pokarmową, m.in. poprzez spożycie zanieczyszczonej żywności, niedogotowanego mięsa lub kontakt z oocystami pasożyta obecnymi w środowisku, dlatego przestrzeganie zasad higieny i odpowiednia obróbka żywności odgrywają istotną rolę w profilaktyce.
czytaj
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Kaszel to jeden z najczęstszych objawów towarzyszących infekcjom dróg oddechowych, ale może pojawiać się również w przebiegu alergii, chorób przewlekłych czy jako reakcja organizmu na czynniki drażniące. Choć często budzi niepokój, w wielu przypadkach pełni ważną funkcję obronną, pomagając usuwać z dróg oddechowych wydzielinę, drobnoustroje oraz zanieczyszczenia. Leczenie kaszlu zależy od jego przyczyny, rodzaju oraz czasu utrzymywania się dolegliwości. Właściwe rozpoznanie źródła kaszlu pozwala dobrać odpowiednią terapię, która nie tylko łagodzi objawy, ale również pomaga wyeliminować czynnik odpowiedzialny za ich występowanie.
czytaj
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Zapalenie ucha to schorzenie narządu słuchu, które najczęściej rozwija się w przebiegu infekcji wirusowej lub bakteryjnej, choć jego przyczyną mogą być także urazy, alergie czy długotrwałe narażenie na wilgoć. Charakterystycznym objawem jest ból ucha, jednak w zależności od rodzaju zapalenia mogą pojawić się również gorączka, pogorszenie słuchu, uczucie zatkania ucha lub wyciek z przewodu słuchowego. Wczesne rozpoznanie i odpowiednie leczenie pozwalają ograniczyć ryzyko powikłań oraz przyspieszyć powrót do zdrowia.
czytaj
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Ból po lewej stronie brzucha może mieć wiele przyczyn – od łagodnych dolegliwości związanych z odżywianiem, stresem czy przejściowymi zaburzeniami pracy przewodu pokarmowego, po objaw wymagający dokładniejszej diagnostyki. W tej okolicy znajdują się m.in. narządy układu pokarmowego, moczowego i rozrodczego, dlatego charakter oraz lokalizacja bólu mogą dostarczać ważnych informacji na temat jego źródła. Znaczenie maj nie tylko miejsce występowania dolegliwości, ale również ich nasilenie, czas trwania oraz objawy towarzyszące, takie jak gorączka, nudności, wymioty, zaburzenia wypróżniania czy problemy z oddawaniem moczu. Prawidłowe rozpoznanie przyczyny bólu często wymaga wywiadu lekarskiego, badania fizykalnego oraz odpowiednio dobranych badań dodatkowych. Sposób leczenia zależy natomiast od źródła problemu – w niektórych przypadkach wystarczające mogą być zmiany stylu życia i leczenie objawowe, w innych konieczna jest specjalistyczna terapia.
czytaj