02.07.2026
Niepozorne, pomarańczowe kwiaty nagietka lekarskiego zawierają liczne substancje biologicznie czynne, którym przypisuje się działanie przeciwzapalne, łagodzące i wspomagające regenerację tkanek. Dzięki bogatemu składowi roślina ta od dawna wykorzystywana jest jako składnik preparatów stosowanych przede wszystkim na skórę i błony śluzowe, wspierających gojenie oraz łagodzenie podrażnień. Choć nagietek lekarski uznawany jest za surowiec o korzystnym profilu bezpieczeństwa, jego stosowanie nie zawsze jest wskazane i w niektórych sytuacjach wymaga zachowania ostrożności.
Nagietek lekarski wykazuje szerokie spektrum działania, obejmujące przede wszystkim właściwości przeciwzapalne, łagodzące i wspomagające regenerację tkanek. Odpowiadają za nie obecne w surowcu związki aktywne, takie jak triterpeny, flawonoidy, karotenoidy, olejek eteryczny, polisacharydy oraz związki śluzowe. Dzięki nim preparaty z nagietka znajdują zastosowanie zarówno w pielęgnacji skóry, jak i w łagodzeniu stanów zapalnych, podrażnień oraz drobnych uszkodzeń naskórka.
Kwiaty nagietka lekarskiego od dawna wykorzystywane są w łagodzeniu różnego rodzaju dolegliwości skórnych. Dzięki właściwościom przeciwzapalnym, łagodzącym i wspierającym regenerację tkanek znajdują zastosowanie przede wszystkim w pielęgnacji podrażnień, zaczerwienienia oraz suchości skóry. Wspomagają także gojenie drobnych uszkodzeń naskórka, takich jak otarcia, zadrapania czy niewielkie skaleczenia. Preparaty z nagietka stosowane są również pomocniczo w przypadku skóry skłonnej do stanów zapalnych, w tym przy łagodnych zmianach trądzikowych oraz podrażnieniach wywołanych czynnikami zewnętrznymi. W obrębie błon śluzowych jamy ustnej i gardła mogą być wykorzystywane wspierająco przy stanach zapalnych, takich jak afty, podrażnienia czy zapalenie dziąseł. Szerokie spektrum działania sprawia, że nagietek występuje w różnych formach – od maści i kremów, przez napary i płukanki, aż po olejki i preparaty do pielęgnacji skóry – co umożliwia dopasowanie sposobu stosowania do rodzaju dolegliwości i miejsca ich występowania.
Maść nagietkowa to jedna z najczęściej stosowanych form preparatów z nagietka lekarskiego, przeznaczona do użytku zewnętrznego. Dzięki zawartości substancji o działaniu przeciwzapalnym i regenerującym znajduje zastosowanie w pielęgnacji skóry podrażnionej, suchej oraz skłonnej do uszkodzeń. Stosowana jest wspomagająco w przypadku drobnych ran, otarć, zadrapań oraz niewielkich oparzeń, w tym oparzeń słonecznych. Może być również używana w celu łagodzenia zaczerwienienia, uczucia ściągnięcia i dyskomfortu skóry, a także wspierania jej naturalnych procesów regeneracyjnych. Regularne stosowanie maści nagietkowej sprzyja utrzymaniu odpowiedniego nawilżenia skóry i jej ochronie przed czynnikami zewnętrznymi, dlatego często znajduje zastosowanie w codziennej pielęgnacji skóry wrażliwej i wymagającej.
Olejek nagietkowy stosowany jest przede wszystkim w pielęgnacji skóry suchej, wrażliwej i podrażnionej. Dzięki właściwościom łagodzącym i ochronnym ogranicza uczucie ściągnięcia, szorstkości oraz dyskomfortu, jednocześnie sprzyjając regeneracji naskórka. Może być również wykorzystywany jako delikatny etap oczyszczania skóry, rozpuszczając makijaż, sebum oraz zanieczyszczenia, szczególnie w przypadku skóry wymagającej łagodnych metod demakijażu. Z tego względu bywa stosowany jako alternatywa dla mleczek lub płynów micelarnych, najczęściej w ramach dwuetapowego oczyszczania. Olejek pozostawia na skórze warstwę ochronną, która ogranicza utratę wilgoci i wspiera utrzymanie odpowiedniego nawilżenia.
Napar z nagietka lekarskiego stosowany jest najczęściej do płukania jamy ustnej i gardła oraz do przemywania skóry. Dzięki łagodnemu działaniu przeciwzapalnemu i kojącemu znajduje zastosowanie w pielęgnacji stanów zapalnych błon śluzowych jamy ustnej i gardła, takich jak podrażnienia, afty czy zapalenie dziąseł. Może być również wykorzystywany do przemywania skóry w przypadku drobnych podrażnień, zaczerwienienia oraz niewielkich uszkodzeń naskórka, w tym po nadmiernej ekspozycji na słońce. Wspiera łagodzenie dyskomfortu skórnego i sprzyja naturalnym procesom regeneracji. Ze względu na delikatne działanie napar z nagietka jest często stosowany jako element codziennej pielęgnacji skóry wymagającej ukojenia i wsparcia.
Nagietek lekarski jest również częstym składnikiem kosmetyków. Dzięki właściwościom przeciwzapalnym i łagodzącym redukuje zaczerwienienia, uczucie ściągnięcia oraz dyskomfort, jednocześnie sprzyjając utrzymaniu prawidłowego nawilżenia skóry. Występuje w wielu formułach, takich jak kremy do twarzy, balsamy, emulsje czy toniki, przeznaczonych do codziennej pielęgnacji skóry wymagającej ukojenia i regeneracji. Stanowi także składnik preparatów stosowanych po ekspozycji na czynniki drażniące, takie jak wiatr, mróz czy promieniowanie UV. Ekstrakty z nagietka można znaleźć również w kosmetykach do higieny intymnej, gdzie wykorzystywane są ze względu na łagodne działanie i wsparcie komfortu skóry wrażliwej.
Obecne w kwiatach nagietka substancje gorzkie mogą pobudzać wydzielanie soków trawiennych poprzez wpływ na błonę śluzową żołądka, dzięki czemu roślina wykorzystywana jest pomocniczo w celu wspierania apetytu oraz ułatwiania trawienia. Nagietek lekarski zawiera również flawonoidy, które te mogą wykazywać właściwości moczopędne i żółciopędne, a także wspierać ochronę komórek wątroby przed działaniem niekorzystnych czynników. Flawonoidy obecne w nagietku charakteryzują się także aktywnością antyoksydacyjną, dzięki czemu mogą wspierać naturalne mechanizmy obronne organizmu.
Kwiat nagietka uznawany jest za surowiec o dobrym profilu bezpieczeństwa, jednak nie u wszystkich osób może być stosowany bez ograniczeń. Przeciwwskazaniem jest przede wszystkim nadwrażliwość na rośliny z rodziny astrowatych (Asteraceae), do której należy nagietek. U osób uczulonych kontakt z preparatami może prowadzić do reakcji alergicznych, takich jak zaczerwienienie, świąd czy podrażnienie skóry. Ostrożność zaleca się również w przypadku stosowania na rozległe uszkodzenia skóry oraz w sytuacjach nasilonych zmian zapalnych. W przypadku preparatów przeznaczonych do stosowania na błony śluzowe, szczególnie w obrębie jamy ustnej, istotna jest obserwacja reakcji organizmu i przerwanie stosowania w razie wystąpienia podrażnienia.
Bibliografia:
PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Pica, określana również jako łaknienie spaczone, to zaburzenie odżywiania polegające na utrzymującym się spożywaniu substancji, które nie są żywnością i nie dostarczają wartości odżywczych. Mogą to być m.in. ziemia, glina, kreda, papier czy włosy. Zachowanie to może występować zarówno u dzieci, jak i u dorosłych, a jego przyczyny bywają związane m.in. z niedoborami składników odżywczych, zaburzeniami psychicznymi lub czynnikami rozwojowymi. Pica może prowadzić do powikłań zdrowotnych, dlatego ważne jest rozpoznanie zaburzenia i ustalenie jego przyczyny.
czytaj
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Bor jest pierwiastkiem obecnym naturalnie m.in. w owocach, warzywach, orzechach i produktach zbożowych. Choć występuje w organizmie w niewielkich ilościach, przypisuje mu się udział w wielu zachodzących w nim procesach. Zainteresowanie suplementacją borem wynika przede wszystkim z jego potencjalnego znaczenia dla zdrowia kości, gospodarki wapniowej oraz prawidłowego przebiegu procesów metabolicznych. Nadmierne spożycie boru może jednak prowadzić do działań niepożądanych, dlatego preparaty zawierające ten pierwiastek powinny być stosowane wyłącznie zgodnie z zaleceniami dotyczącymi dawkowania.
czytaj
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Uczucie suchości w ustach, trudności z przełykaniem czy pieczenie języka mogą być objawami kserostomii, czyli dolegliwości związanej ze zmniejszonym wydzielaniem śliny lub zmianą jej składu. Problem ten może pojawiać się przejściowo, np. podczas odwodnienia, ale bywa również następstwem chorób przewlekłych lub przyjmowania niektórych leków. Kserostomia wpływa nie tylko na codzienny komfort, lecz także na stan błony śluzowej i zdrowie jamy ustnej, a nieleczona może zwiększać ryzyko próchnicy, stanów zapalnych oraz infekcji.
czytaj
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Ginkgo biloba, czyli miłorząb japoński, to roślina, której liście stanowią źródło substancji aktywnych wykorzystywanych w preparatach wspierających pamięć, koncentrację i prawidłowe krążenie krwi. Szczególne znaczenie mają zawarte w nim flawonoidy i laktony terpenowe, którym przypisuje się właściwości antyoksydacyjne oraz korzystny wpływ na funkcjonowanie naczyń krwionośnych. Ekstrakty z miłorzębu są dostępne w postaci suplementów diety i produktów leczniczych, jednak ich stosowanie wymaga uwzględnienia możliwych przeciwwskazań i działań niepożądanych.
czytaj