22.04.2025
Witamina C, znana również jako kwas askorbinowy to jeden ze składników odżywczych niezbędnych dla zachowania zdrowia człowieka. Witamina C odgrywa kluczową rolę w wielu procesach biologicznych, wspierając funkcjonowanie układu odpornościowego, uczestnicząc w syntezie kolagenu, a także działając jako silny przeciwutleniacz, który chroni komórki przed uszkodzeniami wywołanymi przez wolne rodniki. Optymalny poziom witaminy C w organizmie przyczynia się do poprawy ogólnego samopoczucia, wspomaga gojenie ran oraz wzmacnia naczynia krwionośne.
Witamina C wykazuje szereg korzystnych właściwości zdrowotnych, wspierając odporność, działając antyoksydacyjnie czy zwiększając syntezę kolagenu i wchłanianie żelaza.
Zapotrzebowanie na witaminę C różni się w zależności od czynników, takich jak: wiek, płeć, stan zdrowia. U dorosłego człowieka wynosi ono 1 mg/1 kg masy ciała, a u niemowląt i dzieci 2 mg/1 kg masy ciała. U kobiet ciężarnych oraz karmiących piersią wzrasta do 1,5 mg/1 kg masy ciała.
Średnie dobowe zapotrzebowanie na witaminę C u dzieci i dorosłych prezentuje się następująco:
| Wiek | Dzienne zapotrzebowanie na witaminę C |
| 1–3 lata | 30 mg |
| 4–6 lat | 40 mg |
| 7–9 lat | 40 mg |
| 10–12 lat (chłopcy) | 40 mg |
| 13–15 lat (chłopcy) | 65 mg |
| 16–18 lat (chłopcy) | 65 mg |
| 10–12 lat (dziewczęta) | 40 mg |
| 13–15 lat (dziewczęta) | 55 mg |
| 16–18 lat (dziewczęta) | 55 mg |
| Mężczyźni ≥19 | 75 mg |
| Kobiety ≥19 60 | 75 mg |
| Kobiety ciężarne <19 | 65 mg |
| Kobiety ciężarne ≥19 | 70 mg |
| Kobiety karmiące <19 | 95 mg |
| Kobiety karmiące ≥19 | 100 mg |
Zapotrzebowanie na witaminę C wzrasta u kobiet z ciążą wielopłodową, u osób z nadciśnieniem, cukrzycą, palących papierosy, alkoholików, a także u osób żyjących w stresie. Osoby palące papierosy lub narażone na stres mogą potrzebować przeciętnie nawet o 40 mg witaminy C więcej.
Najlepszym źródłem naturalnej witaminy C są przede wszystkim warzywa i owoce.
Natka pietruszki – 269 mg wit. C/100 g
Papryka czerwona – 125-200 mg wit. C/100 g
Brukselka 65-145 mg wit. C/100 g
Brokuły – 65-150 mg wit. C/100 g
Szpinak – 40 – 84 mg wit.C/100 g
Owoc dzikiej róży – 250-800 mg wit. C/100 g
Czarna porzeczka – 150-300 mg wit. C/100 g
Truskawka – 46-90 mg wit. C/100 g
Kiwi - 84 mg wit. C/100 g
Cytryny - 40-60 mg wit. C/100 g
Zawartość kwasu askorbinowego zależy jednak od warunków przechowywania i przygotowywania żywności. Zaleca się spożywanie nieprzetworzonych warzyw i owoców, ponieważ obróbka termiczna przyspiesza rozkład witaminy C, a straty mogą sięgać od 20% aż do 50%. W celu zachowania jak największej ilości witaminy C w żywności zalecane jest jej gotowanie na parze bądź utrwalanie poprzez mrożenie lub kiszenie.
Przedawkowanie witaminy C, choć rzadkie, może wystąpić w przypadku nadmiernego spożycia suplementów lub dużych ilości zawierających ją pokarmów. Kwas askorbinowy w dużych dawkach może zadziałać jak środek przeczyszczający, prowadząc do biegunek lub luźnych stolców. Ponadto nadmiar witaminy C może powodować podrażnienie błony śluzowej żołądka, co może prowadzić do zgagi, refluksu żołądkowego i ogólnego dyskomfortu ze strony układu pokarmowego. U osób cierpiących na kamicę nerkową nadmiar witaminy C może zwiększać ryzyko powstawania kamieni, natomiast u osób przyjmujących leki przeciwkrzepliwe, wysokie dawki tego składnika mogą zwiększać ryzyko krwawienia. Pamiętać należy również, że nadmiar witaminy C może interferować z wchłanianiem innych składników odżywczych.
Ze względu na liczne korzyści dla skóry witamina C jest również cennym składnikiem preparatów kosmetycznych takich jak kremy do twarzy, maseczki, toniki i płyny micelarne czy odmładzające serum. Witamina C zastosowana w produktach pielęgnacyjnych oferuje szerokie spektrum korzyści, od ochrony antyoksydacyjnej po poprawę struktury i kolorytu skóry.
Źródła:
PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Toksoplazmoza to choroba pasożytnicza wywoływana przez pierwotniaka Toxoplasma gondii, który może zakażać zarówno ludzi, jak i zwierzęta. W większości przypadków infekcja przebiega bezobjawowo lub powoduje jedynie łagodne dolegliwości, jednak u niektórych osób – zwłaszcza kobiet w ciąży oraz osób z obniżoną odpornością – może prowadzić do poważnych powikłań. Do zakażenia najczęściej dochodzi drogą pokarmową, m.in. poprzez spożycie zanieczyszczonej żywności, niedogotowanego mięsa lub kontakt z oocystami pasożyta obecnymi w środowisku, dlatego przestrzeganie zasad higieny i odpowiednia obróbka żywności odgrywają istotną rolę w profilaktyce.
czytaj
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Kaszel to jeden z najczęstszych objawów towarzyszących infekcjom dróg oddechowych, ale może pojawiać się również w przebiegu alergii, chorób przewlekłych czy jako reakcja organizmu na czynniki drażniące. Choć często budzi niepokój, w wielu przypadkach pełni ważną funkcję obronną, pomagając usuwać z dróg oddechowych wydzielinę, drobnoustroje oraz zanieczyszczenia. Leczenie kaszlu zależy od jego przyczyny, rodzaju oraz czasu utrzymywania się dolegliwości. Właściwe rozpoznanie źródła kaszlu pozwala dobrać odpowiednią terapię, która nie tylko łagodzi objawy, ale również pomaga wyeliminować czynnik odpowiedzialny za ich występowanie.
czytaj
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Zapalenie ucha to schorzenie narządu słuchu, które najczęściej rozwija się w przebiegu infekcji wirusowej lub bakteryjnej, choć jego przyczyną mogą być także urazy, alergie czy długotrwałe narażenie na wilgoć. Charakterystycznym objawem jest ból ucha, jednak w zależności od rodzaju zapalenia mogą pojawić się również gorączka, pogorszenie słuchu, uczucie zatkania ucha lub wyciek z przewodu słuchowego. Wczesne rozpoznanie i odpowiednie leczenie pozwalają ograniczyć ryzyko powikłań oraz przyspieszyć powrót do zdrowia.
czytaj
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Ból po lewej stronie brzucha może mieć wiele przyczyn – od łagodnych dolegliwości związanych z odżywianiem, stresem czy przejściowymi zaburzeniami pracy przewodu pokarmowego, po objaw wymagający dokładniejszej diagnostyki. W tej okolicy znajdują się m.in. narządy układu pokarmowego, moczowego i rozrodczego, dlatego charakter oraz lokalizacja bólu mogą dostarczać ważnych informacji na temat jego źródła. Znaczenie maj nie tylko miejsce występowania dolegliwości, ale również ich nasilenie, czas trwania oraz objawy towarzyszące, takie jak gorączka, nudności, wymioty, zaburzenia wypróżniania czy problemy z oddawaniem moczu. Prawidłowe rozpoznanie przyczyny bólu często wymaga wywiadu lekarskiego, badania fizykalnego oraz odpowiednio dobranych badań dodatkowych. Sposób leczenia zależy natomiast od źródła problemu – w niektórych przypadkach wystarczające mogą być zmiany stylu życia i leczenie objawowe, w innych konieczna jest specjalistyczna terapia.
czytaj