17.04.2025
Nadpotliwość, znana również jako hiperhydroza, jest stanem charakteryzującym się nadmiernym wydzielaniem potu, w ilości, która wykracza poza to, co jest konieczne do utrzymania normalnej termoregulacji ciała. Nadmierne pocenie może występować lokalnie (np. na dłoniach, stopach, twarzy, pachach) lub może być uogólnione, obejmując większe obszary ciała. Nadpotliwość może mieć znaczący wpływ na życie codzienne, wywołując dyskomfort fizyczny, a także może wpływać na samopoczucie i pewność siebie. Rozpoznanie rodzaju nadpotliwości jest kluczowe dla opracowania skutecznej strategii leczenia lub zarządzania objawami.
Nadmierne pocenie się może być wynikiem nadpotliwości pierwotnej lub związanej z niektórymi stanami zdrowotnymi i stosowanymi lekami hiperhydrozy wtórnej.
Nadpotliwość pierwotna zwykle rozpoczyna się w dzieciństwie lub w okresie dojrzewania i najczęściej dotyka określonych obszarów ciała. Jej przyczyna może mieć podłoże genetyczne, emocjonalne lub środowiskowe. Hiperhydroza objawiająca się nadpotliwością dłoni, nadmiernym poceniem pod pachami czy nadmierna potliwość całego ciała może poważnie utrudniać codzienne czynności oraz wpływać negatywnie na stan emocjonalny i kontakty społeczne. Spocone, mokre dłonie uniemożliwią często utrzymanie przedmiotów czy wykonywanie precyzyjnych zadań, a nawet wywołują opór przed zwykłym, grzecznościowym podaniem ręki na przywitanie, a mokre od potu ubrania i nieprzyjemny zapach związany z wilgocią i rozwojem bakterii mogą wywoływać dyskomfort psychiczny i utratę pewności siebie w sytuacjach międzyludzkich.
Nadpotliwość wtórna to stan, w którym nadmierne pocenie się jest skutkiem innego schorzenia lub czynnika zewnętrznego. W przeciwieństwie do pierwotnej nadpotliwości, która jest zwykle dziedziczna i koncentruje się na określonych obszarach ciała, nadpotliwość wtórna może dotyczyć większych obszarów ciała i rozwija się w odpowiedzi na różne przyczyny. Powodem wtórnej nadpotliwości jest często cukrzyca, otyłość, menopauza, nadczynność tarczycy, a także infekcje. Nadmierne pocenie wywołać mogą również niektóre leki, takie ja antydepresanty czy leki przeciwgorączkowe.
Nadpotliwość może być spowodowana przez różne czynniki, zarówno fizjologiczne, środowiskowe jak i emocjonalne. Wśród najczęstszych przyczyn nadmiernego pocenia wymienia się: warunki zewnętrzne, takie jak wysoka temperatura powietrza czy wilgotność, silne emocje, aktywność fizyczna, zmiany i zaburzenia hormonalne, a także sposób odżywiania czy stosowane leki.
Pamiętać należy, że nadmierne pocenie się może być także objawem pewnych schorzeń. Jeśli nadpotliwość utrzymuje się niezależnie od warunków pogodowych, aktywności fizycznej czy stylu życia i sposobu odżywiania, warto skonsultować się z lekarzem w celu ustalenia przyczyny i podjęcia odpowiedniego leczenia.
Przy nadmiernej potliwości kluczowa jest odpowiednia higiena z użyciem zmniejszających aktywność gruczołów potowych środków kosmetycznych. Regularne mycie ciała, zwłaszcza obszarów dotkniętych nadpotliwością (pachy, stopy, okolice intymne) może pomóc w usuwaniu bakterii i zapobieganiu nieprzyjemnemu zapachowi. Na oczyszczoną i dokładnie osuszoną skórę należy następnie zastosować odpowiedni, dobrany do rodzaju skóry antyperspirant. Wybierając antyperspirant, sięgnąć należy po produkty zawierające w składzie związki glinu, które pomagają blokować gruczoły potowe i kontrolować nadmierne pocenie się. Alternatywę dla tradycyjnych antyperspirantów stanowią dezodoranty mineralne, które do kontrolowania nieprzyjemnego zapachu potu wykorzystują naturalne składniki mineralne. Należy jednak podkreślić, że dezodoranty mineralne (np. ałun potasowy lub amonowy) nie działają jak antyperspiranty, więc nie zmniejszają ilości wydzielanego potu, a jedynie kontrolują jego zapach poprzez hamowanie wzrostu bakterii. Poza doborem odpowiednich środków myjących i kontrolujących pocenie równie ważny jest dobór odpowiedniej odzieży. Noszenie przewiewnych, wykonanych z naturalnych materiałów (len, bawełna, bambus, naturalny jedwab) ubrań o swobodnym, niekrępującym ruchów kroju pozwoli skórze oddychać, zapewni odpowiednią cyrkulację powietrza i będzie odprowadzało wilgoć na zewnątrz. W kontrolowaniu napotliwości ważny jest także zdrowy styl życia – unikanie potencjalnych czynników wyzwalających (pikantnej żywności, alkoholu, kofeiny oraz gorących napojów), stosowanie technik relaksacyjnych, aby zmniejszyć poziom stresu i lęku oraz regularna aktywność fizyczna, zdrowa dieta i odpowiednia ilość snu mogą pomóc w utrzymaniu równowagi hormonalnej i emocjonalnej i zmniejszeniu ryzyka nadmiernej potliwości.
W przypadku trwałego lub nasilającego się problemu z nadmiernym poceniem się warto skonsultować się z lekarzem, który może zalecić odpowiednie badania i zaproponować dalsze kroki. W niektórych przypadkach nadmierne pocenie się może wymagać specjalistycznej opieki medycznej.
W przypadkach silnej, utrudniającej funkcjonowanie nadpotliwości lekarz może zaproponować leczenie farmakologiczne, zastosowanie toksyny botulinowej lub jonoforezy, a nawet procedury chirurgiczne.
Warto pamiętać, że skuteczne leczenie nadpotliwości wymaga indywidualnego podejścia i może obejmować kombinację różnych metod.
Bibliografia:
PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Guarana to roślina ceniona przede wszystkim za swoje wyjątkowe właściwości pobudzające. Jej nasiona zawierają naturalnie wysokie stężenie kofeiny, dlatego często stanowi składnik suplementów diety wspierających koncentrację, redukcję zmęczenia oraz wydolność organizmu. W ostatnich latach guarana pojawia się nie tylko w preparatach energetyzujących, lecz także w produktach wspomagających odchudzanie i poprawę samopoczucia. Rosnące zainteresowanie guaraną budzi jednak pytania o bezpieczeństwo jej stosowania. Choć uznawana jest za naturalne źródło energii, nadmierna suplementacja może wiązać się z działaniami niepożądanymi, szczególnie u osób wrażliwych na kofeinę.
czytaj
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Inkontynencja kałowa, określana również jako nietrzymanie stolca, to dolegliwość polegająca na niekontrolowanym oddawaniu gazów lub treści jelitowej. Choć problem ten wciąż bywa tematem tabu, dotyka osób w różnym wieku i może znacząco obniżać komfort codziennego funkcjonowania oraz poczucie bezpieczeństwa. Często wiąże się z chorobami przewodu pokarmowego, zaburzeniami neurologicznymi, powikłaniami po porodzie lub osłabieniem mięśni dna miednicy, jednak jego podłoże nie zawsze jest oczywiste. Współczesna medycyna oferuje wiele możliwości diagnostycznych i terapeutycznych, które pomagają ograniczyć objawy oraz poprawić jakość życia. Istotną rolę odgrywa także odpowiednio dobrana dieta, rehabilitacja oraz wsparcie w postaci wyrobów chłonnych i innych rozwiązań zwiększających komfort. Zrozumienie przyczyn problemu stanowi pierwszy krok do wdrożenia skutecznego postępowania i odzyskania większej kontroli nad organizmem.
czytaj
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Spirulina to mikroskopijna alga o intensywnie zielononiebieskiej barwie, która budzi zainteresowanie zarówno naukowców, jak i osób dbających o zbilansowaną dietę. Uznawana jest za jedno z najbardziej skoncentrowanych źródeł składników odżywczych - zawiera m.in. pełnowartościowe białko, witaminy z grupy B, żelazo oraz cenne przeciwutleniacze. Dzięki temu coraz częściej pojawia się w zestawieniach tzw. superfoods i stanowi popularny składnik suplementów diety. Rosnąca popularność spiruliny wynika przede wszystkim z jej potencjalnego wpływu na odporność, poziom energii oraz ogólną kondycję organizmu. Jednocześnie, jak każdy produkt o wysokiej aktywności biologicznej, nie jest odpowiednia dla wszystkich. Warto więc poznać jej właściwości, możliwe zastosowania oraz sytuacje, w których należy zachować szczególną ostrożność przed włączeniem jej do codziennej suplementacji.
czytaj
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Sepsa, inaczej posocznica, to stan bezpośredniego zagrożenia życia, który rozwija się w wyniku nieprawidłowej i nadmiernej reakcji organizmu na zakażenie. Choć może rozpocząć się od pozornie niegroźnej infekcji bakteryjnej, wirusowej lub grzybiczej, w krótkim czasie prowadzi do poważnych zaburzeń pracy narządów i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Świadomość przyczyn oraz pierwszych objawów sepsy ma ogromne znaczenie dla szybkiego rozpoznania zagrożenia. Wczesna diagnoza znacząco zwiększa szanse na skuteczne leczenie i ograniczenie groźnych powikłań.
czytaj