Odmrożenia – objawy, zapobieganie i leczenie

Odmrożenia to jedna z zimowych dolegliwości, która może pojawić się nie tylko podczas górskich wypraw, ale także w codziennych sytuacjach – na spacerze, podczas drogi do pracy czy w czasie zimowych aktywności na świeżym powietrzu. Choć często kojarzą się z chwilowym dyskomfortem, nieleczone mogą prowadzić do poważniejszych uszkodzeń skóry i tkanek. Szybkie rozpoznanie pierwszych objawów pozwoli ograniczyć ryzyko powikłań. 

Odmrożenie skóry – co to?

Odmrożenie skóry to uszkodzenie tkanek spowodowane działaniem niskiej temperatury, często połączone z wpływem wiatru i wilgoci. Dochodzi wtedy do zwężenia naczyń krwionośnych, ograniczenia przepływu krwi i wychłodzenia komórek, co prowadzi do ich stopniowego uszkodzenia. Najczęściej odmrożenia dotyczą palców rąk i stóp, nosa, uszu oraz policzków – czyli miejsc najbardziej narażonych na kontakt z zimnem. Zmiany mogą mieć różne nasilenie: od lekkiego zaczerwienienia i drętwienia po tworzenie pęcherzy, a nawet martwicę tkanek.

Odmrożona skóra – przyczyny

Odmrożenia powstają w wyniku długotrwałego narażenia skóry na niskie temperatury, szczególnie w połączeniu z silnym wiatrem oraz wilgocią. Do uszkodzenia tkanek dochodzi, gdy organizm traci więcej ciepła, niż jest w stanie wytworzyć, co prowadzi do zwężenia naczyń krwionośnych i ograniczenia dopływu krwi do najbardziej odsłoniętych części ciała. Ryzyko odmrożeń zwiększa się w sytuacjach zmęczenia, odwodnienia oraz w przypadkach chorób zaburzających krążenie obwodowe. 

Objawy odmrożeń

Objawy odmrożeń zależą od stopnia uszkodzenia tkanek, jednak pierwsze sygnały zwykle pojawiają się szybko po kontakcie z zimnem. Najczęściej występują uczucie drętwienia, mrowienia oraz nadmierne zblednięcie lub zaczerwienienie skóry. W miarę postępu wychłodzenia mogą pojawić się obrzęk, sztywność oraz bolesność dotkniętego miejsca. W bardziej zaawansowanych odmrożeniach skóra staje się twarda i zimna, a po ogrzaniu mogą tworzyć się pęcherze wypełnione płynem. W najcięższych przypadkach dochodzi do głębokiego uszkodzenia tkanek, co objawia się zasinieniem, utratą czucia, a nawet martwicą. 

Stopnie odmrożenia

Odmrożenia dzieli się na cztery stopnie, które różnią się głębokością uszkodzeń i nasileniem objawów — od lekkich zmian powierzchownych, obejmujących jedynie naskórek, po głębokie uszkodzenia tkanek prowadzące nawet do martwicy. Każdy stopień wymaga innego podejścia i oceny, dlatego ich rozróżnienie stanowi podstawę właściwego postępowania.

Odmrożenie 1 stopnia

Odmrożenie I stopnia obejmuje jedynie powierzchowne warstwy skóry i zazwyczaj ma łagodny przebieg. Pojawia się zaczerwienienie, lekki obrzęk, uczucie mrowienia lub pieczenia, a skóra może być nadwrażliwa na dotyk. Po ogrzaniu obserwuje się często chwilowe nasilenie bólu. Zmiany są odwracalne i zwykle ustępują bez trwałych uszkodzeń tkanek.

Odmrożenie 2 stopnia

Odmrożenie II stopnia wiąże się z głębszym uszkodzeniem skóry. Po ogrzaniu pojawiają się bolesność, obrzęk oraz pęcherze wypełnione jasnym płynem surowiczym. Skóra staje się zaczerwieniona lub sina oraz wyjątkowo wrażliwa na dotyk. Choć uszkodzenia są bardziej nasilone niż w I stopniu, odpowiednie postępowanie takie jak stopniowe ogrzewanie odmrożonego miejsca, ochrona pęcherzy  i unikanie ponownego wychłodzenia zwykle pozwala na pełne wygojenie bez trwałych następstw.

Odmrożenia 3 stopnia

Odmrożenie III stopnia obejmuje głębsze warstwy skóry, a uszkodzenia tkanek są znacznie poważniejsze. Dotknięty obszar staje się twardy, blady lub siny, a po ogrzaniu mogą pojawić się ciemne, krwiste pęcherze. Często dochodzi do znacznego ograniczenia czucia. Zmiany bywają bolesne, a proces gojenia długi i wymagający specjalistycznej opieki. W tym stopniu istnieje ryzyko trwałych następstw, dlatego niezbędna jest profesjonalna ocena i odpowiednie leczenie prowadzone pod nadzorem medycznym.

Odmrożenie 4 stopnia

Odmrożenie IV stopnia jest najcięższym typem uszkodzenia tkanek i obejmuje nie tylko skórę, ale również mięśnie, ścięgna, a czasem nawet kości. Skóra staje się ciemnoniebieska lub czarna, twarda i pozbawiona czucia. Zmiany są bolesne lub całkowicie odczuwalne jako drętwienie, a ryzyko martwicy i trwałego uszczerbku na zdrowiu jest bardzo wysokie. Wymaga natychmiastowej interwencji medycznej, często w warunkach szpitalnych, a leczenie może obejmować specjalistyczną opiekę chirurgiczną i rehabilitację.

Co na odmrożenia? 

Postępowanie przy odmrożeniach zależy od ich stopnia. W lekkich odmrożeniach (I i II stopnia) kluczowe jest stopniowe ogrzewanie skóry w letniej wodzie, ochrona przed ponownym wychłodzeniem oraz zastosowanie preparatów wspomagających regenerację, takich jak maść na odmrożenia, łagodząca podrażnienia i przyspieszająca gojenie. W przypadku odmrożeń III i IV stopnia konieczna jest niezwłoczna pomoc medyczna i specjalistyczne leczenie. 

Pierwsza pomoc przy odmrożeniach

Pierwsza pomoc przy odmrożeniach obejmuje ochronę przed ponownym wychłodzeniem, stopniowe ogrzewanie i zabezpieczenie skóry. W przypadku bolesnych zmian konieczne może być podanie leków przeciwbólowych oraz profesjonalna pomoc medyczna.

• Ochrona przed dalszym wychłodzeniem – przeniesienie osoby w ciepłe miejsce, zdjęcie mokrej odzieży i okrycie kocem ratunkowym.
• Stopniowe ogrzewanie skóry – najlepiej w letniej wodzie (37–39°C), unikając gorącej wody i pocierania odmrożonego miejsca.
• Delikatne osuszenie i zabezpieczenie skóry – użycie jałowego, suchego opatrunku dla ochrony pęcherzy lub wrażliwych miejsc.
• Unikanie masowania lub nacisku na odmrożone obszary, co mogłoby pogorszyć uszkodzenia tkanek.
• Jeśli odparzeniom towarzyszy ból - podanie leków przeciwbólowych.
• W przypadku odmrożeń III i IV stopnia – natychmiastowe wezwanie pomocy medycznej i transport do szpitala.

Skutki odmrożenia po latach 

Nawet wygojone odmrożenia mogą pozostawić długotrwałe skutki, takie jak przewlekła wrażliwość na zimno, drętwienie, zaburzenia czucia, skłonność do bólu czy szybkie marznięcie opuszek palców, uszu czy nosa. Czasami mogą pojawiać się trwałe przebarwienia skóry lub blizny. Aby złagodzić te dolegliwości, warto regularnie ogrzewać zimne kończyny, stosować delikatne masaże poprawiające krążenie oraz zadbać o prawidłową kondycję naczyń krwionośnych poprzez zdrowy tryb życia. Dzięki kompleksowemu podejściu można znacznie ograniczyć długotrwałe skutki dawnego odmrożenia i poprawić komfort codziennego funkcjonowania.

Odmrożenia – zapobieganie

Zapobieganie odmrożeniom opiera się przede wszystkim na odpowiedniej ochronie przed zimnem i wilgocią. 

• Właściwy ubiór – warstwowe ubranie, ciepłe rękawice, skarpety oraz nakrycia głowy i uszu chroniące najbardziej narażone miejsca.
• Ochrona skóry przed wilgocią – unikanie mokrych butów, rękawic i ubrań, które przyspieszają wychłodzenie.
• Ograniczenie narażenia na mróz – regularne przerwy w czasie długotrwałego przebywania na mrozie oraz unikanie bezruchu, który zmniejsza krążenie krwi.
• Aktywność fizyczna – umiarkowany ruch pomaga utrzymać ciepło i poprawia krążenie w kończynach.
• Dbałość o zdrowie – nawodnienie organizmu, unikanie alkoholu, który zaburza krążenie obwodowe, a także leczenie chorób przewlekłych wpływających na krążenie.

Świadome stosowanie tych zasad znacząco zmniejsza ryzyko odmrożeń, nawet podczas długotrwałego przebywania w niskich temperaturach.

Bibliografia:

1. Centrum Ratownictwa, Pierwsza pomoc przy odmrożeniach – poznaj zasady, online: https://www.centrumratownictwa.com/blog/pierwsza-pomoc-przy-odmrozeniach [dostęp: 29.11.2025].
2. Konrady Z., Oparzenia, odmrożenia, rana urazowa, online: https://servmed.net/file/12012024_oparzenia,%20odmro%C5%BCenia,%20rana%20urazowa.pdf [dostęp: 29.11.2025].
3. Szetelnicki P., Polski konsensus leczenia ciężkich odmrożeń, Na Ratunek Nr 6/2019.
4. https://www.gov.pl/web/psse-swidwin/pierwsza-pomoc-odmrozenia