20.08.2026
Napięciowy ból głowy jest jedną z najczęstszych dolegliwości bólowych. Zwykle ma charakter uciskający lub rozpierający, może obejmować obie strony głowy, a jego pojawieniu się często sprzyjają stres, przemęczenie, brak snu czy długotrwałe napięcie mięśni. Należy również do najczęściej występujących pierwotnych bólów głowy, czyli takich, które nie są związane z inną chorobą lub zmianą organiczną. Wcześniej określano go m.in. jako ból głowy psychogenny, stresowy, zwykły lub związany ze wzmożonym napięciem mięśni. Choć zazwyczaj nie stanowi zagrożenia dla zdrowia, nawracające dolegliwości mogą znacząco wpływać na codzienne funkcjonowanie. Rozpoznanie typowych objawów i czynników sprzyjających ich nasileniu ułatwia dobór odpowiednich sposobów postępowania oraz może pomóc ograniczyć nawroty.
Napięciowe bóle głowy klasyfikuje się przede wszystkim na podstawie częstości występowania objawów. Wyróżnia się trzy podstawowe postacie.
Dokładna przyczyna tego rodzaju bólu głowy nie została jednoznacznie ustalona. Znaczenie przypisuje się m.in. nadmiernemu napięciu mięśni szyi, karku i głowy oraz zwiększonej wrażliwości układu nerwowego na bodźce bólowe. Objawy mogą pojawiać się lub nasilać pod wpływem różnych czynników związanych ze stylem życia i codziennym funkcjonowaniem.
Do najczęstszych czynników sprzyjających występowaniu tego rodzaju dolegliwości należą:
Objawy napięciowego bólu głowy mają zazwyczaj charakterystyczny przebieg. Dolegliwości najczęściej pojawiają się stopniowo i obejmują obie strony głowy. Mogą być odczuwane jako tępy ucisk, rozpieranie lub zaciskanie, niekiedy opisywane jako wrażenie opasania głowy. Zwykle mają łagodne lub umiarkowane nasilenie i nie zwiększają się podczas codziennej aktywności fizycznej. Często towarzyszy im również tkliwość i wzmożone napięcie mięśni szyi, karku oraz ramion. W niektórych przypadkach pojawiają się łagodne nudności, jednak bez wymiotów.
Napięciowy ból głowy bywa mylony z migreną, jednak mimo że obie dolegliwości należą do pierwotnych bólów głowy, różnią się charakterem bólu oraz objawami towarzyszącymi.
| Cecha | Napięciowy ból głowy | Migrena |
| Lokalizacja | Zwykle obustronna, może obejmować całą głowę | Częściej jednostronna |
| Charakter bólu | Uciskający, rozpierający, zaciskający, może przypominać obręcz wokół głowy | Pulsujący lub tętniący |
| Nasilenie | Zwykle łagodne lub umiarkowane | Zwykle umiarkowane lub silne |
| Aktywność fizyczna | Zazwyczaj nie nasila bólu | Zwykle nasila dolegliwości |
| Czas trwania | Od kilkudziesięciu minut do kilku dni | Zwykle 4–72 godziny |
| Nudności i wymioty | Mogą wystąpić łagodne nudności, wymioty są nietypowe | Często występują nudności, niekiedy również wymioty |
| Światło i dźwięki | Zwykle brak nasilonej nadwrażliwości | Częsta nadwrażliwość na światło i dźwięki |
| Aura | Nie występuje | Może poprzedzać napad, np. w postaci zaburzeń widzenia lub czucia |
| Codzienna aktywność | Zazwyczaj możliwa bez wyraźnego pogorszenia objawów | Często utrudniona lub uniemożliwiona przez nasilenie dolegliwości |
Napięciowy ból głowy rozpoznaje się przede wszystkim na podstawie dokładnego wywiadu lekarskiego dotyczącego charakteru, częstotliwości i czasu trwania objawów oraz badania neurologicznego. Nie istnieje pojedyncze badanie laboratoryjne ani obrazowe, które potwierdzałoby to rozpoznanie. W badaniu przedmiotowym zwykle nie stwierdza się nieprawidłowości ani objawów wskazujących na deficyt neurologiczny. U części osób można natomiast zaobserwować zwiększoną tkliwość określonych punktów na głowie, szczególnie w okolicy skroni. Dodatkowa diagnostyka może być konieczna w przypadku wystąpienia nietypowych lub niepokojących objawów towarzyszących. W takich sytuacjach lekarz może zdecydować o wykonaniu badań obrazowych, laboratoryjnych lub innych badań specjalistycznych, aby wykluczyć inne przyczyny dolegliwości.
Postępowanie w przypadku napięciowego bólu głowy zależy przede wszystkim od częstotliwości i nasilenia objawów. Przy sporadycznie występujących dolegliwościach pomocny może być odpoczynek w spokojnym miejscu i rozluźnienie mięśni szyi i karku. Znaczenie ma również odpowiednie nawodnienie, regularne spożywanie posiłków i zadbanie o odpowiednią ilość snu. W razie potrzeby można sięgnąć po dostępne bez recepty leki przeciwbólowe, takie jak paracetamol, ibuprofen, ketoprofen lub kwas acetylosalicylowy. Należy stosować je zgodnie z informacjami zawartymi w ulotce i nie przekraczać zalecanych dawek. Zbyt częste przyjmowanie leków przeciwbólowych może bowiem prowadzić do rozwoju bólu głowy związanego z nadużywaniem leków, dlatego nawracające objawy wymagają konsultacji z lekarzem. W przypadku przewlekłych napięciowych bólów głowy konieczna może być szersza diagnostyka oraz indywidualnie dobrane leczenie. Pomocne mogą okazać się również działania ukierunkowane na ograniczenie stresu, poprawę jakości snu, ergonomię pracy oraz zmniejszenie przeciążenia mięśni szyi i obręczy barkowej.
W łagodzeniu napięciowego bólu głowy może pomóc ciepły lub zimny okład, np. w postaci kompresu żelowego. Ciepło sprzyja rozluźnieniu napiętych mięśni karku i szyi, natomiast chłodny kompres przyłożony do czoła lub skroni może przynieść uczucie ulgi. Warto również zadbać o odpoczynek i wyciszenie. Pomocna może być ciepła herbata ziołowa, np. z melisy lub rumianku, szczególnie gdy dolegliwościom towarzyszy stres lub trudności z odprężeniem. Uzupełnieniem domowych metod może być delikatny masaż skroni, karku i szyi oraz proste ćwiczenia rozluźniające.
Profilaktyczne leczenie napięciowego bólu głowy rozważa się przede wszystkim wtedy, gdy dolegliwości występują często, nasilają się lub znacząco wpływają na codzienne funkcjonowanie. Profilaktyka polega na regularnym przyjmowaniu odpowiednio dobranego leku, niezależnie od tego, czy danego dnia występują objawy. Jej celem jest zmniejszenie częstotliwości i nasilenia epizodów. W terapii wykorzystuje się m.in. leki przeciwdepresyjne lub leki zmniejszające napięcie mięśniowe. Skuteczność profilaktyki ocenia się na podstawie częstości i nasilenia objawów, dlatego pomocne może być prowadzenie dzienniczka bólu głowy, w którym odnotowuje się występowanie i nasilenie poszczególnych epizodów.
Bibliografia:
PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Bor jest pierwiastkiem obecnym naturalnie m.in. w owocach, warzywach, orzechach i produktach zbożowych. Choć występuje w organizmie w niewielkich ilościach, przypisuje mu się udział w wielu zachodzących w nim procesach. Zainteresowanie suplementacją borem wynika przede wszystkim z jego potencjalnego znaczenia dla zdrowia kości, gospodarki wapniowej oraz prawidłowego przebiegu procesów metabolicznych. Nadmierne spożycie boru może jednak prowadzić do działań niepożądanych, dlatego preparaty zawierające ten pierwiastek powinny być stosowane wyłącznie zgodnie z zaleceniami dotyczącymi dawkowania.
czytaj
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Uczucie suchości w ustach, trudności z przełykaniem czy pieczenie języka mogą być objawami kserostomii, czyli dolegliwości związanej ze zmniejszonym wydzielaniem śliny lub zmianą jej składu. Problem ten może pojawiać się przejściowo, np. podczas odwodnienia, ale bywa również następstwem chorób przewlekłych lub przyjmowania niektórych leków. Kserostomia wpływa nie tylko na codzienny komfort, lecz także na stan błony śluzowej i zdrowie jamy ustnej, a nieleczona może zwiększać ryzyko próchnicy, stanów zapalnych oraz infekcji.
czytaj
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Ginkgo biloba, czyli miłorząb japoński, to roślina, której liście stanowią źródło substancji aktywnych wykorzystywanych w preparatach wspierających pamięć, koncentrację i prawidłowe krążenie krwi. Szczególne znaczenie mają zawarte w nim flawonoidy i laktony terpenowe, którym przypisuje się właściwości antyoksydacyjne oraz korzystny wpływ na funkcjonowanie naczyń krwionośnych. Ekstrakty z miłorzębu są dostępne w postaci suplementów diety i produktów leczniczych, jednak ich stosowanie wymaga uwzględnienia możliwych przeciwwskazań i działań niepożądanych.
czytaj
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Demencja, określana również jako otępienie starcze, to zespół objawów związanych z postępującym pogorszeniem funkcji poznawczych. Problemy z pamięcią, trudności z koncentracją, dezorientacja czy zmiany zachowania mogą utrudniać wykonywanie nawet dobrze znanych czynności. Choć ryzyko wystąpienia demencji wzrasta wraz z wiekiem, nie jest ona naturalnym elementem starzenia się organizmu. Jej przyczyny mogą być różne, a przebieg zależy m.in. od rodzaju otępienia i stopnia zaawansowania zmian. Wczesne rozpoznanie objawów i odpowiednia opieka mogą pomóc osobie chorej dłużej zachować samodzielność oraz poprawić jakość jej życia.
czytaj