Preparaty z kurkumą są dostępne w aptece internetowej Centralna.pl

17.09.2026

Kurkuma – co to, właściwości lecznicze i zastosowanie

Kurkuma to przyprawa pozyskiwana z kłącza ostryżu długiego (Curcuma longa), ceniona nie tylko za charakterystyczny żółtopomarańczowy kolor i intensywny smak, ale również za zawartość substancji biologicznie czynnych. Szczególne zainteresowanie wzbudza kurkumina – główny składnik aktywny kurkumy, któremu przypisuje się m.in. właściwości przeciwutleniające, przeciwbakteryjne i przeciwzapalne. Kurkuma od wieków znajduje zastosowanie w tradycyjnej medycynie wschodniej, a współcześnie jest wykorzystywana zarówno jako przyprawa, jak i składnik suplementów diety. 

Jak wygląda kurkuma?

Kurkuma jest wieloletnią rośliną należącą do rodziny imbirowatych (Zingiberaceae). Dorasta do około 1 m wysokości i tworzy duże, podłużne liście oraz żółte lub białożółte kwiaty. Największe znaczenie ma jednak jej podziemna część – kłącze, które z wyglądu przypomina kłącze imbiru. Po przekrojeniu ma intensywnie żółtopomarańczową barwę, wynikającą przede wszystkim z obecności kurkuminoidów. 

Kurkuma właściwości

Najważniejszymi substancjami aktywnymi obecnymi w kurkumie są kurkuminoidy, wśród których dominuje kurkumina. Związkom tym przypisuje się właściwości przeciwutleniające, przeciwbakteryjne, przeciwwirusowe, przeciwgrzybicze i przeciwzapalne. Kurkuma zawiera ponadto olejki eteryczne, które również mogą odpowiadać za część jej właściwości biologicznych. Ze względu na obecność tych związków kurkuma jest przedmiotem badań dotyczących m.in. funkcjonowania układu trawiennego, reakcji zapalnych oraz ochrony komórek przed stresem oksydacyjnym. Trzeba jednak uwzględnić, że zawartość kurkuminoidów w samej przyprawie jest stosunkowo niewielka, a ich przyswajalność po spożyciu jest ograniczona. Z tego względu działanie preparatów zawierających skoncentrowane ekstrakty z kurkumy nie powinno być utożsamiane z efektem stosowania kurkumy jako przyprawy.

Kurkuma na co?

Kurkuma znajduje zastosowanie przede wszystkim jako składnik diety oraz preparatów zawierających ekstrakt z jej kłącza. Ze względu na obecność kurkuminoidów jest wykorzystywana w celu: wsparcia stawów, trawienia, prawidłowej odpowiedzi organizmu na procesy zapalne oraz ochrony przed szkodliwym działaniem wolnych rodników

  • Kurkuma na stawy – szczególnie w przypadku dolegliwości związanych z chorobą zwyrodnieniową stawów. Badania nad ekstraktami z kurkumy i kurkuminą wskazują na możliwe zmniejszenie bólu oraz poprawę sprawności stawów, zwłaszcza kolanowych.
  • Wspomaganie prawidłowego trawienia – kurkuma od dawna jest stosowana tradycyjnie przy dolegliwościach trawiennych.
  • Ochrona organizmu przed stresem oksydacyjnym – kurkuminoidy wykazują działanie przeciwutleniające, dzięki czemu kurkuma jest wykorzystywana jako źródło związków pomagających ograniczać skutki działania wolnych rodników.
  • Wsparcie prawidłowej odpowiedzi organizmu na procesy zapalne – kurkumina wpływa na szlaki związane z procesami zapalnymi, choć nie oznacza to, że suplementy z kurkumą mogą zastępować leczenie chorób o podłożu zapalnym.
  • Potencjalne działanie przeciwnowotworowe – kurkumina jest przedmiotem badań pod kątem jej wpływu na rozwój nowotworów. Wyniki badań na zwierzętach wskazują na jej potencjalne działanie hamujące namnażanie zmienionych komórek.

Warto przy tym rozróżnić kurkumę stosowaną jako przyprawę od preparatów zawierających skoncentrowane ekstrakty. Ilość kurkuminoidów dostarczana wraz z typową porcją przyprawy jest znacznie mniejsza niż w suplementach, a ich wchłanianie z przewodu pokarmowego jest ograniczone. Skład preparatu, zawartość kurkuminoidów oraz zastosowana technologia zwiększająca ich biodostępność mogą więc mieć znaczenie dla jego działania.

Jak spożywać kurkumę leczniczo?

Kurkuma może być stosowana w codziennej diecie jako przyprawa, jednak ilość kurkuminoidów dostarczana wraz z potrawami jest niewielka. Jeśli celem jest uzyskanie efektu związanego z obecnością tych związków, częściej stosuje się preparaty zawierające ekstrakt z kłącza kurkumy o określonej zawartości kurkuminoidów. W przypadku suplementów diety sposób stosowania i ilość przyjmowanego preparatu powinny odpowiadać zaleceniom producenta. Istotne znaczenie ma również biodostępność kurkuminy, która po podaniu doustnym wchłania się w ograniczonym stopniu. Z tego względu w preparatach stosuje się niekiedy składniki lub technologie mające zwiększać jej przyswajanie, np. piperynę. 

Kurkuma przeciwwskazania

Stosowanie kurkumy jako przyprawy w ilościach typowych dla codziennej diety jest uznawane za bezpieczne. Większej ostrożności wymagają preparaty zawierające skoncentrowane ekstrakty. Ich stosowanie nie jest wskazane w przypadku: niedrożności dróg żółciowych, kamicy żółciowej, przyjmowania niektórych leków oraz w czasie ciąży i karmienia piersią.

  • Kurkumina może zwiększać wydzielanie żółci, dlatego preparatów z kurkumą nie powinno się stosować przy niedrożności dróg żółciowych i kamicy żółciowej.
  • Kurkumina może wchodzić w interakcje z niektórymi lekami, m.in. wpływając na krzepnięcie krwi lub metabolizm substancji leczniczych. Szczególnej ostrożności wymagają osoby przyjmujące leki przeciwkrzepliwe i przeciwpłytkowe. Przy stałej farmakoterapii stosowanie preparatów z kurkumą warto skonsultować z lekarzem lub farmaceutą.
  • Ze względu na ograniczoną ilość danych dotyczących bezpieczeństwa skoncentrowanych dawek kurkuminy w ciąży i okresie laktacji, stosowanie kurkumy w ilościach większych niż typowe ilości spożywane wraz z żywnością wymaga konsultacji z lekarzem.

Kurkuma skutki uboczne

Działania niepożądane związane ze stosowaniem skoncentrowanych dawek kurkuminy dotyczą przede wszystkim układu pokarmowego. Mogą pojawić się m.in. nudności, niestrawność, biegunka, bóle brzucha czy nasilenie objawów refluksu, a także zaburzenia czynności wątroby. U osób nadwrażliwych na kurkumę lub kurkuminę mogą wystąpić również reakcje alergiczne, takie jak wysypka, świąd czy podrażnienie skóry.

Czy kurkuma szkodzi na żołądek?

Choć kurkuma jest tradycyjnie stosowana jako składnik wspierający prawidłowe trawienie, większe ilości, szczególnie przyjmowane w postaci suplementów, mogą u części osób powodować dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak dyskomfort w jamie brzusznej, niestrawność czy nudności. Dotyczy to zwłaszcza preparatów zawierających wysokie dawki kurkuminy oraz wzbogacone o piperynę. Ilości kurkumy stosowane jako przyprawa są zazwyczaj dobrze tolerowane.

Jak długo można stosować kurkumę?

Kurkuma stosowana jako dodatek do potraw może być elementem codziennej diety. W przypadku suplementów zawierających wysokie dawki kurkuminy nie ma natomiast uniwersalnych zaleceń dotyczących czasu stosowania ani konieczności okresowego robienia przerw. Długość suplementacji powinna uwzględniać dawkę, skład preparatu oraz indywidualny stan zdrowia. Przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek kurkuminy wskazana jest konsultacja z lekarzem lub farmaceutą.


Bibliografia:

  1. Deptuła T., Gruber B., Krówczyński A., Kurkumina i jej pochodne – zastosowanie w terapii przeciwnowotworowej i chemoochronnej, Postępy Fitoterapii 3/2014, online: https://www.postepyfitoterapii.pl/wp-content/uploads/2015/02/pf_2014_155-165.pdf [dostęp: 16.09.2026]
  2. Kania M., Baraniak J., Właściwości lecznicze roślin przyprawowych na przykładzie ostryżu długiego, Post Fitoter 2015; (16)2: 102-106, online: https://www.postepyfitoterapii.pl/wp-content/uploads/2015/08/pf_2015_102-106.pdf [dostęp: 16.09.2026]
  3. Lachowicz M., Stańczak A., Kołodziejczyk M., Kurkumina – naturalny polifenol o wielu właściwościach – rozwiązania technologiczne wspomagające farmakoterapię, Farmacja Polska, 2020, t.76, pp. 603–610.
  4. Malec M., Właściwości przeciwnowotworowe kurkuminy, Farm Pol, 2019, 75(8): 431–436. online: https://www.researchgate.net/publication/335908015_Wlasciwosci_przeciwnowotworowe_kurkuminy [dostęp: 16.09.2026]
  5. Przybylska S. Kurkumina – prozdrowotny barwnik kurkumy, Probl Hig Epidemiol 2015, 96(2): 414-420, online: http://www.phie.pl/pdf/phe-2015/phe-2015-2-414.pdf [dostęp: 16.09.2026]
  6. Wnęk D., Kurkumina i jej prozdrowotne działanie, online: https://www.mp.pl/pacjent/dieta/zasady/116408,kurkumina-i-jej-prozdrowotne-dzialanie [dostęp: 16.09.2026]

 

Ewa Rutkowska-Król

Ewa Rutkowska-Król

Redaktor naczelna

Ewa Rutkowska-Król

Ewa Rutkowska-Król

Redaktor naczelna

Ewa Rutkowska-Król – redaktor naczelna z ponad 10-letnim doświadczeniem, specjalizująca się w tworzeniu treści produktowych oraz artykułów o tematyce medycznej. Przez lata miała okazję współpracować z różnymi firmami z branży zdrowia i farmacji, dostarczając merytoryczne i angażujące teksty. Jej pasją jest przekształcanie skomplikowanych zagadnień medycznych w przystępne treści, które pomagają czytelnikom lepiej zrozumieć świat zdrowia i dbania o siebie.


PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ

Kurkuma – co to, właściwości lecznicze i zastosowanie
Ewa Rutkowska-Król

Ewa Rutkowska-Król

Redaktor naczelna

Kurkuma – co to, właściwości lecznicze i zastosowanie

Kurkuma to przyprawa pozyskiwana z kłącza ostryżu długiego (Curcuma longa), ceniona nie tylko za charakterystyczny żółtopomarańczowy kolor i intensywny smak, ale również za zawartość substancji biologicznie czynnych. Szczególne zainteresowanie wzbudza kurkumina – główny składnik aktywny kurkumy, któremu przypisuje się m.in. właściwości przeciwutleniające, przeciwbakteryjne i przeciwzapalne. Kurkuma od wieków znajduje zastosowanie w tradycyjnej medycynie wschodniej, a współcześnie jest wykorzystywana zarówno jako przyprawa, jak i składnik suplementów diety. 

czytaj
Zaćma – objawy, przyczyny i sposoby leczenia zmętnienia soczewki oka
Ewa Rutkowska-Król

Ewa Rutkowska-Król

Redaktor naczelna

Zaćma – objawy, przyczyny i sposoby leczenia zmętnienia soczewki oka

Stopniowe pogorszenie ostrości widzenia, zamglony obraz czy większa wrażliwość na światło mogą być związane ze zmianami zachodzącymi w soczewce oka. Jedną z najczęstszych przyczyn takich zaburzeń jest jej postępujące zmętnienie, czyli zaćma. Początkowe objawy zaćmy bywają łagodne i łatwo przypisać je naturalnemu pogorszeniu wzroku związanemu z wiekiem. Choć ryzyko jej rozwoju zwiększa się wraz z wiekiem, znaczenie mogą mieć również niektóre choroby przewlekłe, urazy oka, stosowanie określonych leków czy predyspozycje indywidualne. Rozpoznanie charakterystycznych objawów i odpowiednio wczesna konsultacja okulistyczna pozwalają ocenić zmiany w soczewce oraz ustalić dalsze postępowanie dostosowane do stopnia zaawansowania choroby.

czytaj
Dzika róża – właściwości zdrowotne i zastosowanie
Ewa Rutkowska-Król

Ewa Rutkowska-Król

Redaktor naczelna

Dzika róża – właściwości zdrowotne i zastosowanie

Dzika róża to roślina ceniona w ziołolecznictwie ze względu na zawartość licznych składników aktywnych. Jej kwiaty i owoce wykorzystywane są zarówno w tradycyjnych recepturach, jak i do produkcji herbat, soków, syropów oraz suplementów diety. Szczególne znaczenie mają owoce, będące źródłem m.in. witaminy C, karotenoidów, flawonoidów i kwasów organicznych. Dzika róża jest kojarzona przede wszystkim ze wsparciem odporności i ochroną komórek przed stresem oksydacyjnym, ale jej zastosowanie jest szersze. Preparaty zawierające ekstrakty z tej rośliny wykorzystywane są również jako uzupełnienie diety w składniki wspierające kondycję skóry oraz prawidłowe funkcjonowanie stawów. Właściwości dzikiej róży zależą od części rośliny, jej składu oraz postaci zastosowanego preparatu.

czytaj
Mononukleoza zakaźna – co to jest mononukleoza, czym się objawia i jak się leczy chorobę pocałunków?
Ewa Rutkowska-Król

Ewa Rutkowska-Król

Redaktor naczelna

Mononukleoza zakaźna – co to jest mononukleoza, czym się objawia i jak się leczy chorobę pocałunków?

Mononukleoza zakaźna to choroba wirusowa wywoływana najczęściej przez wirusa Epsteina-Barr (EBV). Ze względu na możliwość przenoszenia zakażenia wraz ze śliną bywa nazywana „chorobą pocałunków”. Jej objawy często przypominają infekcję gardła przebiegającą z gorączką, osłabieniem i powiększeniem węzłów chłonnych. U części chorych występuje także powiększenie wątroby lub śledziony. Mononukleoza najczęściej występuje u dzieci powyżej 4. roku życia, młodzieży i młodych dorosłych, natomiast rzadziej dotyczy niemowląt oraz osób po 40. roku życia. Leczenie  ma przede wszystkim charakter objawowy, a ważną częścią postępowania jest odpoczynek oraz czasowe ograniczenie aktywności fizycznej.

czytaj