17.09.2026
Kurkuma to przyprawa pozyskiwana z kłącza ostryżu długiego (Curcuma longa), ceniona nie tylko za charakterystyczny żółtopomarańczowy kolor i intensywny smak, ale również za zawartość substancji biologicznie czynnych. Szczególne zainteresowanie wzbudza kurkumina – główny składnik aktywny kurkumy, któremu przypisuje się m.in. właściwości przeciwutleniające, przeciwbakteryjne i przeciwzapalne. Kurkuma od wieków znajduje zastosowanie w tradycyjnej medycynie wschodniej, a współcześnie jest wykorzystywana zarówno jako przyprawa, jak i składnik suplementów diety.
Kurkuma jest wieloletnią rośliną należącą do rodziny imbirowatych (Zingiberaceae). Dorasta do około 1 m wysokości i tworzy duże, podłużne liście oraz żółte lub białożółte kwiaty. Największe znaczenie ma jednak jej podziemna część – kłącze, które z wyglądu przypomina kłącze imbiru. Po przekrojeniu ma intensywnie żółtopomarańczową barwę, wynikającą przede wszystkim z obecności kurkuminoidów.
Najważniejszymi substancjami aktywnymi obecnymi w kurkumie są kurkuminoidy, wśród których dominuje kurkumina. Związkom tym przypisuje się właściwości przeciwutleniające, przeciwbakteryjne, przeciwwirusowe, przeciwgrzybicze i przeciwzapalne. Kurkuma zawiera ponadto olejki eteryczne, które również mogą odpowiadać za część jej właściwości biologicznych. Ze względu na obecność tych związków kurkuma jest przedmiotem badań dotyczących m.in. funkcjonowania układu trawiennego, reakcji zapalnych oraz ochrony komórek przed stresem oksydacyjnym. Trzeba jednak uwzględnić, że zawartość kurkuminoidów w samej przyprawie jest stosunkowo niewielka, a ich przyswajalność po spożyciu jest ograniczona. Z tego względu działanie preparatów zawierających skoncentrowane ekstrakty z kurkumy nie powinno być utożsamiane z efektem stosowania kurkumy jako przyprawy.
Kurkuma znajduje zastosowanie przede wszystkim jako składnik diety oraz preparatów zawierających ekstrakt z jej kłącza. Ze względu na obecność kurkuminoidów jest wykorzystywana w celu: wsparcia stawów, trawienia, prawidłowej odpowiedzi organizmu na procesy zapalne oraz ochrony przed szkodliwym działaniem wolnych rodników
Warto przy tym rozróżnić kurkumę stosowaną jako przyprawę od preparatów zawierających skoncentrowane ekstrakty. Ilość kurkuminoidów dostarczana wraz z typową porcją przyprawy jest znacznie mniejsza niż w suplementach, a ich wchłanianie z przewodu pokarmowego jest ograniczone. Skład preparatu, zawartość kurkuminoidów oraz zastosowana technologia zwiększająca ich biodostępność mogą więc mieć znaczenie dla jego działania.
Kurkuma może być stosowana w codziennej diecie jako przyprawa, jednak ilość kurkuminoidów dostarczana wraz z potrawami jest niewielka. Jeśli celem jest uzyskanie efektu związanego z obecnością tych związków, częściej stosuje się preparaty zawierające ekstrakt z kłącza kurkumy o określonej zawartości kurkuminoidów. W przypadku suplementów diety sposób stosowania i ilość przyjmowanego preparatu powinny odpowiadać zaleceniom producenta. Istotne znaczenie ma również biodostępność kurkuminy, która po podaniu doustnym wchłania się w ograniczonym stopniu. Z tego względu w preparatach stosuje się niekiedy składniki lub technologie mające zwiększać jej przyswajanie, np. piperynę.
Stosowanie kurkumy jako przyprawy w ilościach typowych dla codziennej diety jest uznawane za bezpieczne. Większej ostrożności wymagają preparaty zawierające skoncentrowane ekstrakty. Ich stosowanie nie jest wskazane w przypadku: niedrożności dróg żółciowych, kamicy żółciowej, przyjmowania niektórych leków oraz w czasie ciąży i karmienia piersią.
Działania niepożądane związane ze stosowaniem skoncentrowanych dawek kurkuminy dotyczą przede wszystkim układu pokarmowego. Mogą pojawić się m.in. nudności, niestrawność, biegunka, bóle brzucha czy nasilenie objawów refluksu, a także zaburzenia czynności wątroby. U osób nadwrażliwych na kurkumę lub kurkuminę mogą wystąpić również reakcje alergiczne, takie jak wysypka, świąd czy podrażnienie skóry.
Choć kurkuma jest tradycyjnie stosowana jako składnik wspierający prawidłowe trawienie, większe ilości, szczególnie przyjmowane w postaci suplementów, mogą u części osób powodować dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak dyskomfort w jamie brzusznej, niestrawność czy nudności. Dotyczy to zwłaszcza preparatów zawierających wysokie dawki kurkuminy oraz wzbogacone o piperynę. Ilości kurkumy stosowane jako przyprawa są zazwyczaj dobrze tolerowane.
Kurkuma stosowana jako dodatek do potraw może być elementem codziennej diety. W przypadku suplementów zawierających wysokie dawki kurkuminy nie ma natomiast uniwersalnych zaleceń dotyczących czasu stosowania ani konieczności okresowego robienia przerw. Długość suplementacji powinna uwzględniać dawkę, skład preparatu oraz indywidualny stan zdrowia. Przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek kurkuminy wskazana jest konsultacja z lekarzem lub farmaceutą.
Bibliografia:
PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Przewlekła choroba nerek (PChN) to schorzenie, w którym dochodzi do utrzymującego się przez co najmniej 3 miesiące uszkodzenia nerek lub pogorszenia ich funkcji. Choroba może rozwijać się stopniowo, przez długi czas nie dając wyraźnych objawów, dlatego istotną rolę w jej rozpoznaniu odgrywają badania laboratoryjne. Wczesne wykrycie PChN pozwala wdrożyć odpowiednie postępowanie, spowolnić postęp choroby i ograniczyć ryzyko powikłań.
czytaj
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Ocet jabłkowy to produkt powstający w procesie fermentacji jabłek, który od lat znajduje zastosowanie nie tylko w kuchni, ale również w domowych sposobach dbania o zdrowie i urodę. Zawiera m.in. kwas octowy, związki polifenolowe i niewielkie ilości składników mineralnych. Przypisuje mu się właściwości wspomagające trawienie, wpływające na poziom glukozy we krwi i wspierające kontrolę masy ciała. Jest także wykorzystywany w pielęgnacji skóry głowy, włosów i skóry, m.in. jako składnik płukanek i domowych preparatów kosmetycznych. Mimo szerokiego zakresu tradycyjnych zastosowań ocet jabłkowy nie jest jednak produktem odpowiednim dla każdego. Znaczenie ma zarówno sposób jego stosowania, stężenie jak i indywidualny stan zdrowia.
czytaj
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Kaszka na twarzy to potoczne określenie drobnych grudek, które mogą pojawiać się na czole, policzkach, brodzie lub w innych obszarach skóry. Niekiedy towarzyszy im zaczerwienienie, świąd albo szorstkość, a innym razem stanowią jedynie problem estetyczny. Przyczyną zmian mogą być m.in. zablokowane ujścia mieszków włosowych, zaskórniki, podrażnienie skóry lub reakcja na stosowane kosmetyki. Sposób postępowania zależy przede wszystkim od charakteru grudek i czynników, które doprowadziły do ich powstania. Odpowiednia pielęgnacja, właściwie dobrane dermokosmetyki oraz, w razie potrzeby, konsultacja dermatologiczna mogą pomóc w poprawie wyglądu i kondycji skóry.
czytaj
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Biotyna, czyli witamina B7, jest ważnym składnikiem odżywczym, kojarzonym przede wszystkim z utrzymaniem prawidłowej kondycji skóry, włosów i paznokci. Choć zróżnicowana dieta zazwyczaj pozwala pokryć zapotrzebowanie organizmu na tę witaminę, preparaty z biotyną cieszą się dużym zainteresowaniem, zwłaszcza wśród osób obserwujących nadmierne wypadanie włosów, pogorszenie ich kondycji czy zwiększoną łamliwość paznokci. Suplementy diety i leki dostępne bez recepty zawierające witaminę B7 mogą być pomocne przy jej niedostatecznej podaży, jednak u osób z prawidłowym poziomem biotyny dodatkowa suplementacja może nie przynieść oczekiwanych efektów.
czytaj