30.01.2026
Jęczmień to jedna z najczęstszych dolegliwości okulistycznych, która potrafi pojawić się nagle, powodują zaczerwienienie, bolesny obrzęk powieki czy uczucie ciała obcego w oku. Choć zmiana ta zazwyczaj nie stanowi poważnego zagrożenia dla zdrowia, jej nawracający charakter może świadczyć o osłabionej odporności lub niewłaściwej higienie okolic oczu. Znajomość najczęstszych przyczyn jęczmienia na powiece oraz w skutecznych sposobów łagodzenia objawów może zmniejszyć dyskomfort i przyspieszyć proces gojenia.
Jęczmień na oku ma postać niewielkiego, bolesnego guzka zlokalizowanego na brzegu powieki – najczęściej u nasady rzęs lub po wewnętrznej stronie powieki. Zmiana zwykle rozwija się stopniowo, zaczynając od miejscowego zaczerwienienia i obrzęku. Skóra w tym obszarze może być napięta, cieplejsza i wrażliwa na dotyk. W miarę postępu stanu zapalnego w centrum guzka pojawia się charakterystyczny biały lub żółtawy punkt, odpowiadający nagromadzeniu treści ropnej. Towarzyszyć temu może łzawienie oka, uczucie piasku pod powieką, a także dyskomfort podczas mrugania.
W zależności od lokalizacji oraz gruczołu objętego stanem zapalnym wyróżnia się dwa podstawowe rodzaje jęczmienia na oku. Różnią się one przebiegiem oraz nasileniem objawów.
Jęczmień na oku jest wynikiem bakteryjnego stanu zapalnego, najczęściej wywołanego przez gronkowca złocistego (Staphylococcus aureus). Do zakażenia dochodzi w momencie przedostania się bakterii do gruczołów łojowych lub mieszków włosowych rzęs, czemu sprzyjają określone czynniki. Do najczęstszych przyczyn rozwoju jęczmienia zalicza się niedostateczną higienę okolic oczu, w tym dotykanie powiek brudnymi rękami oraz nieprawidłowo wykonany demakijaż. Istotną rolę odgrywa także stosowanie przeterminowanych lub zanieczyszczonych kosmetyków do oczu. Ryzyko wystąpienia jęczmienia wzrasta u osób z obniżoną odpornością, chorujących przewlekle, szczególnie na cukrzycę, a także w stanach przemęczenia i długotrwałego stresu. Częstsze nawroty mogą być również związane z chorobami zapalnymi powiek, takimi jak przewlekłe zapalenie brzegów powiek.
Jęczmień na oku nie jest uznawany za chorobę wysoce zaraźliwą, jednak ma podłoże bakteryjne, dlatego w określonych sytuacjach może dojść do przeniesienia drobnoustrojów. Ryzyko zakażenia wzrasta zwłaszcza przy bezpośrednim kontakcie z treścią ropną oraz podczas dotykania oka, a następnie innych powierzchni lub okolic skóry bez zachowania zasad higieny. Do rozprzestrzeniania bakterii może dojść także poprzez wspólne używanie ręczników, kosmetyków do makijażu czy akcesoriów do pielęgnacji oczu. Z tego względu istotne znaczenie ma regularne mycie rąk, unikanie pocierania oczu oraz stosowanie wyłącznie własnych kosmetyków i przyborów higienicznych, szczególnie w okresie trwania stanu zapalnego.
Postępowanie w przypadku jęczmienia na oku ma na celu złagodzenie objawów, przyspieszenie gojenia oraz ograniczenie rozprzestrzeniania się infekcji. W większości przypadków zmiana ustępuje samoistnie w ciągu kilku dni, jednak odpowiednia pielęgnacja może znacząco poprawić komfort. Podstawą jest zachowanie właściwej higieny okolic oczu. Zaleca się delikatne oczyszczanie powiek oraz unikanie dotykania i uciskania zmiany, co mogłoby doprowadzić do nasilenia stanu zapalnego. Pomocne bywają ciepłe okłady, które sprzyjają samoistnemu opróżnieniu jęczmienia i zmniejszeniu obrzęku. Dostępne są również preparaty na jęczmień przeznaczone do stosowania miejscowego, takie jak krople lub maści o działaniu łagodzącym i antybakteryjnym, które wspierają proces gojenia. W przypadku nasilonych dolegliwości, nawracających jęczmieni lub braku poprawy wskazana jest konsultacja z lekarzem, który może zalecić specjalistyczne leczenie farmakologiczne.
Maści stosowane przy jęczmieniu działają miejscowo, łagodząc podrażnienie, zmniejszając obrzęk i wspierając proces gojenia powieki. W aptekach dostępne są preparaty bez recepty, które łączą właściwości nawilżające, łagodzące i antyseptyczne.
Maść nakłada się cienką warstwą na oczyszczoną powiekę, unikając bezpośredniego kontaktu z powierzchnią oka. Regularne stosowanie kilka razy dziennie może przyspieszyć gojenie jęczmienia i złagodzić dolegliwości.
Domowe metody na jęczmień mają przede wszystkim charakter wspomagający – łagodzą objawy, zmniejszają obrzęk i przyspieszają gojenie.
Bibliografia:
PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Jęczmień to jedna z najczęstszych dolegliwości okulistycznych, która potrafi pojawić się nagle, powodują zaczerwienienie, bolesny obrzęk powieki czy uczucie ciała obcego w oku. Choć zmiana ta zazwyczaj nie stanowi poważnego zagrożenia dla zdrowia, jej nawracający charakter może świadczyć o osłabionej odporności lub niewłaściwej higienie okolic oczu. Znajomość najczęstszych przyczyn jęczmienia na powiece oraz w skutecznych sposobów łagodzenia objawów może zmniejszyć dyskomfort i przyspieszyć proces gojenia.
czytaj
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Szkarlatyna, inaczej płonica, choć występuje rzadziej niż w przeszłości, wciąż stanowi istotne zagrożenie dla zdrowia dzieci i dorosłych. Wywoływana przez bakterie paciorkowca grupy A choroba objawia się charakterystyczną wysypką, gorączką oraz bólem gardła. Jej wczesne rozpoznanie i odpowiednie leczenie pomogą uniknąć powikłań i pozwolą na podjęcie skutecznych działań przyspieszających powrót do zdrowia.
czytaj
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Kaszaki to jedne z najczęściej występujących zmian skórnych, które – choć zwykle nie stanowią zagrożenia dla zdrowia – potrafią budzić niepokój i wątpliwości. Pojawiają się zarówno u dorosłych, jak i u dzieci, najczęściej na twarzy, skórze głowy, plecach czy w okolicach intymnych. Mają postać niewielkich, wyczuwalnych pod palcami guzków i mogą przez długi czas nie dawać żadnych dolegliwości. Warto jednak wiedzieć, czym dokładnie są kaszaki, jakie są ich charakterystyczne cechy oraz w jakich sytuacjach wymagają obserwacji lub odpowiedniego leczenia.
czytaj
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Trichodynia, określana potocznie jako „ból włosów”, to dolegliwość, która choć bywa bagatelizowana, może znacząco obniżać komfort życia. Objawia się nieprzyjemnym uczuciem bólu, pieczenia lub nadwrażliwości skóry głowy, nasilającym się przy dotyku, czesaniu czy nawet lekkim poruszaniu włosami. Choć same włosy nie posiadają zakończeń nerwowych, to właśnie skóra głowy staje się źródłem tych dolegliwości. Problem trichodynii często towarzyszy łysieniu i nadmiernemu wypadaniu włosów, przewlekłemu stresowi, zaburzeniom hormonalnym lub schorzeniom dermatologicznym. Coraz więcej uwagi poświęca się także roli niedoborów składników odżywczych oraz nieprawidłowej pielęgnacji skóry głowy. Zrozumienie mechanizmów stojących za tym schorzeniem stanowi ważny krok w kierunku skutecznego łagodzenia objawów i poprawy kondycji włosów oraz skóry głowy.
czytaj