28.03.2025
Choć wypadanie włosów i łysienie może być postrzegane jako naturalna konsekwencja starzenia się, dla wielu mężczyzn stanowi to istotny problem emocjonalny, prowadzący do utraty pewności siebie i zakłócenia postrzegania własnej atrakcyjności. Znajomość przyczyn problemu oraz umiejętność rozpoznania rodzaju łysienia może pomóc w doborze odpowiedniej kuracji, która zahamuje proces utraty włosów, wzmocni cebulki i będzie stymulować porost nowych kosmyków.
Do najczęściej wymienianych powodów utraty włosów u mężczyzn wymienia się geny, hormony, starzenie, stres, a także choroby dermatologiczne, nieprawidłowe nawyki pielęgnacyjne i niehigieniczny tryb życia.
Rodzaj męskiego łysienia zależy w głównej mierze od przyczyny nadmiernego wypadania włosów.
Łysienie androgenowe to najczęstszy rodzaj łysienia u mężczyzn. Jest ono spowodowane działaniem hormonów płciowych (androgenów), głównie dihydrotestosteronu (DHT), który powoduje kurczenie się mieszków włosowych. Ten rodzaj łysienia zazwyczaj zaczyna się od cofania linii włosów na skroniach i na czole,
Łysienie plackowate występuje, gdy układ odpornościowy atakuje własne mieszki włosowe, powodując ich zapalenie, a w rezultacie utratę włosów. Objawia się pojawiającymi się nagle okrągłymi lub owalnymi obszarami łysienia na skórze głowy.
Telogenowe łysienie — mówimy o nim gdy większa ilość włosów niż zwykle przechodzi w fazę spoczynku (telogen), a następnie wypada. Może to być spowodowane stresem, chorobami, nieodpowiednią dietą, lekami, zmianami hormonalnymi, urazami czy operacjami. Telogenowe łysienie zazwyczaj jest odwracalne, jeśli usuniemy przyczynę lub leczymy stan zdrowotny, który go wywołał. W większości przypadków włosy zaczynają ponownie rosnąć po ustaniu działania czynnika wywołującego. Jeśli jednak łysienie jest spowodowane ciężkim stresem lub chorobą, może to wymagać profesjonalnej pomocy lekarskiej.
Leczenie i zapobieganie wypadaniu włosów może być realizowane za pomocą różnych metod, w tym suplementów diety, wcierek i kosmetyków. W cięższych przypadkach stosowane są leki na receptę, a w przypadku braku odpowiedzi organizmu na leczenie można rozważyć przeszczep włosów.
Tabletki na wypadanie włosów dostępne bez recepty to zazwyczaj suplementy diety uzupełniające niedobory ważnych dla zachowania zdrowego wyglądu składników, takich jak witaminy, minerały czy ekstrakty roślinne.
Należy jednak pamiętać, że suplementy diety w tym witaminy i minerały powinny być stosowane po uprzedniej konsultacji z lekarzem lub farmaceutą i zawsze zgodnie z zaleceniami dawkowania.
Ampułki i wcierki do włosów oraz specjalistyczne szampony są popularnym sposobem miejscowego leczenia łysienia. Dzięki działaniu składników aktywnych preparaty te mogą pomóc w poprawie kondycji zarówno włosów, jak i skóry głowy.
Przed użyciem jakiegokolwiek dostępnego bez recepty preparatu na łysienie zaleca się przeczytanie instrukcji producenta oraz przeprowadzenie testu alergicznego.
Jeśli pomimo regularnego stosowania ogólnodostępnych środków problem z wypadaniem włosów będzie się utrzymywał lub nasilał, warto skonsultować się z lekarzem, który zaproponuje dobraną do indywidualnych potrzeb farmakoterapię.
W przypadkach, gdy wypadanie włosów jest spowodowane chorobami skóry głowy, infekcjami czy stanami zdrowotnymi, lekarz może zalecić leki na receptę, takie jak kortykosteroidy, hormony, antybiotyki lub leki przeciwgrzybicze.
W przypadkach łysienia opornego na leczenie farmakologiczne, suplementację i dostępne bez recepty środki skuteczną metodą przywracania włosów może okazać się przeszczep. Przeszczep włosów, znany również jako transplantacja włosów, jest chirurgiczną procedurą polegającą na przeniesieniu włosów z obszarów, gdzie są one obfite (zazwyczaj z tyłu lub z boków głowy), do obszarów, gdzie występuje wypadanie włosów. Procedura ta może być skuteczną metodą przywracania naturalnego wyglądu i gęstości włosów, ale wymaga tona czasu i nakładu finansowego.
Bibliografia:
PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Suchość, pieczenie, uczucie dyskomfortu czy ból zewnętrznych narządów płciowych u kobiet mogą wskazywać na zmiany zachodzące w obrębie błony śluzowej pochwy, związane między innymi ze spadkiem poziomu estrogenów. Jest to problem, który najczęściej pojawia się w okresie menopauzy, jednak może dotyczyć również pań na innych etapach życia. Dolegliwości zwykle rozwijają się stopniowo i z czasem mogą wpływać na codzienne funkcjonowanie, komfort życia intymnego oraz samopoczucie. Odpowiednio wcześnie rozpoznane zmiany dają możliwość wdrożenia działań łagodzących objawy i zmniejszających ryzyko wystąpienia powikłań.
czytaj
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Początek sezonu na maliny to moment, na który co roku czeka wielu miłośników letnich owoców. To właśnie teraz coraz częściej trafiają one do codziennej diety, zachęcając nie tylko walorami smakowymi, ale również bogactwem składników odżywczych. Maliny od dawna cenione są jako naturalne źródło witamin, błonnika oraz antyoksydantów, które wspierają prawidłowe funkcjonowanie organizmu. Ich delikatna struktura i uniwersalność sprawiają, że znajdują zastosowanie zarówno w słodkich potrawach, jak i w bardziej wytrawnych połączeniach, a także w domowych przetworach – sokach, syropach czy konfiturach – które pozwalają zachować część ich wartości odżywczych i korzystać z prozdrowotnych właściwości owoców również poza okresem świeżych zbiorów.
czytaj
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Nagłe, krótkie napady bardzo silnego bólu twarzy o charakterze przeszywającym lub kłującym, najczęściej jednostronne, to jeden z najbardziej typowych objawów neuralgii nerwu trójdzielnego. Dolegliwości mogą pojawiać się seriami i być wywoływane przez codzienne czynności, takie jak mówienie, jedzenie, mycie twarzy czy nawet lekki dotyk. U podłoża schorzenia leży podrażnienie lub nieprawidłowa aktywność nerwu trójdzielnego, który odpowiada za czucie w obrębie twarzy. Neuralgia trójdzielna to jednostka chorobowa wymagająca precyzyjnej diagnostyki oraz indywidualnie dobranego leczenia.
czytaj
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Hiperhomocysteinemia to stan związany z podwyższonym poziomem homocysteiny we krwi – aminokwasu powstającego naturalnie w organizmie podczas przemian metabolicznych. Choć przez długi czas nadmiar homocysteiny może nie dawać wyraźnych objawów, bywa uznawany za istotny czynnik ryzyka wielu schorzeń, zwłaszcza dotyczących układu sercowo-naczyniowego. Coraz częściej zwraca się również uwagę na związek wysokiego poziomu homocysteiny z zaburzeniami neurologicznymi, problemami z płodnością czy niedoborami witamin z grupy B. Wczesne rozpoznanie nieprawidłowości oraz ustalenie ich przyczyny mają duże znaczenie dla profilaktyki zdrowotnej i ograniczenia ryzyka powikłań.
czytaj