15.07.2025
Lato sprzyja spędzaniu czasu na świeżym powietrzu, jednak intensywne promieniowanie słoneczne może być niebezpieczne dla zdrowia. Udar słoneczny to poważna reakcja organizmu na przegrzanie, która może prowadzić do groźnych powikłań, zwłaszcza u dzieci, seniorów i osób cierpiących na choroby przewlekłe. Objawia się m.in. wysoką gorączką, nudnościami, zawrotami głowy i zaburzeniami świadomości. Szybkie rozpoznanie objawów, odpowiednie postępowanie oraz stosowanie prostych zasad profilaktyki pozwolą uniknąć przegrzania organizmu i cieszyć się słońcem w pełni bezpiecznie.
Udar słoneczny to skutek przegrzania organizmu po długotrwałej ekspozycji na silne promieniowanie słoneczne, zwłaszcza bez odpowiedniego nakrycia głowy. Dochodzi wtedy do zaburzenia mechanizmów termoregulacji i gwałtownego wzrostu temperatury ciała – nawet powyżej 40°C. Objawy pojawiają się zazwyczaj nagle i szybko się nasilają. Do pierwszych symptomów należą intensywne zawroty i bóle głowy, osłabienie, uczucie gorąca oraz zaczerwienienie i suchość skóry. Mogą pojawić się także nudności, wymioty, przyspieszone tętno i oddech, a w cięższych przypadkach może dojść do zaburzeń świadomości, a nawet utraty przytomności. Często towarzyszy im również dezorientacja, drażliwość oraz problemy z koncentracją.
Nie ma testu diagnostycznego, który pozwoliłby jednoznacznie stwierdzić udar słoneczny – jego rozpoznanie opiera się głównie na obserwacji objawów i okoliczności, w jakich się pojawiły. W warunkach domowych można wykonać tzw. szybką ocenę stanu zdrowia, czyli sprawdzić temperaturę ciała, ocenić kolor i wilgotność skóry oraz reakcję na bodźce. Jeśli pojawia się sztywność karku, drgawki lub utrata przytomności, konieczna jest natychmiastowa pomoc medyczna.
Aby rozpoznać udar słoneczny należy sprawdzić:
Każda z tych oznak może świadczyć o udarze słonecznym i wymaga natychmiastowego działania.
W przypadku udaru słonecznego podstawą jest szybkie działanie. Należy jak najszybciej przenieść osobę poszkodowaną w chłodne, zacienione miejsce, ułożyć ją w pozycji półleżącej i rozpocząć schładzanie organizmu – można zastosować chłodne okłady na czoło, kark, pachy i pachwiny lub delikatnie spryskiwać ciało letnią wodą, pomocne będzie również wachlowanie, które przyspieszy odprowadzanie ciepła. Ważne jest również nawodnienie organizmu – najlepiej podając chłodne (ale nie zimne) napoje - wodę lub elektrolity, które wspomagają równowagę wodno-elektrolitową. W aptekach dostępne są preparaty nawadniające w formie saszetek, tabletek musujących lub gotowych roztworów. Ponieważ udar słoneczny nie jest klasyczną infekcją, nie należy podawać leków przeciwgorączkowych bez konsultacji z lekarzem.
W czasie udaru słonecznego organizm traci nie tylko wodę, ale również cenne elektrolity – takie jak sód, potas, magnez i wapń – które są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego i mięśniowego. Ich niedobór może pogłębiać objawy odwodnienia, takie jak osłabienie, zawroty głowy czy zaburzenia rytmu serca. Dlatego oprócz nawodnienia warto sięgnąć po preparaty elektrolitowe, które skutecznie uzupełniają straty minerałów. W aptekach dostępne są elektrolity w różnych, łatwych do podania formach – saszetki do rozpuszczenia w wodzie, tabletki musujące, kapsułki lub gotowe napoje. Uzupełnianie elektrolitów nie tylko wspomogą organizm w trakcie udaru słonecznego uzupełniając utracone minerały i płyny, wspierając funkcjonowanie układu nerwowego i mięśni oraz łagodząc objawy odwodnienia, takie jak osłabienie czy zawroty głowy, ale jest także skuteczną formą profilaktyki w upalne dni.
Skuteczne elektrolity można również przygotować samodzielnie w domu – z dostępnych w kuchni produktów. Domowy napój elektrolitowy najlepiej przygotować na bazie wody (ok. 1 litra), z dodatkiem soli kuchennej (ok. ½ łyżeczki) oraz cukru (ok. 2–4 łyżeczki), który wspomaga wchłanianie sodu. Dla smaku i wzbogacenia składu warto dodać sok z cytryny lub pomarańczy – owoców, które zawierają naturalny potas i witaminę C. Taki smaczny napój domowej produkcji ugasi pragnienie, a przy tym nawodni, uzupełni utracone minerały i będzie wspomagał regenerację po przegrzaniu organizmu.
Jak zrobić elektrolity? Składniki:
Taki roztwór warto popijać małymi łykami przez cały dzień, szczególnie w upalne dni lub przy ekspozycji na słońce.
Udar słoneczny to stan, którego można skutecznie uniknąć, stosując kilka prostych zasad. Podstawą jest bez wątpienia unikanie długotrwałej ekspozycji na słońce w godzinach największego nasłonecznienia – między 11:00 a 16:00. Jeśli przebywanie na zewnątrz jest konieczne, warto szukać cienia, a ciało zabezpieczyć lekką, przewiewną odzieżą i obowiązkowo nakryciem głowy – najlepiej z naturalnych materiałów, które przepuszczają powietrze. Równie ważne jest regularne nawadnianie organizmu. W czasie upałów należy pić wodę małymi łykami przez cały dzień, nawet jeśli nie odczuwa się pragnienia. Dobrym wsparciem są także preparaty elektrolitowe dostępne w aptekach oraz te domowej produkcji, które pomagają utrzymać prawidłowy poziom minerałów w organizmie. Nie można zapominać o ochronie przeciwsłonecznej – kremy z wysokim filtrem UV chronią skórę przed poparzeniami, które mogą dodatkowo nasilać objawy przegrzania.
Aby zapobiegać udarowi słonecznemu należy:
Udar słoneczny w skrajnych przypadkach może prowadzić do poważnych powikłań zdrowotnych, a nawet zagrażać życiu. Gdy temperatura ciała przekracza 40°C, dochodzi do zaburzenia pracy układu nerwowego, krążeniowego i oddechowego. W wyniku silnego przegrzania może wystąpić obrzęk mózgu, niewydolność nerek, uszkodzenie wątroby, a także zaburzenia rytmu serca. Powikłania udaru słonecznego są szczególnie groźne dla dzieci, osób starszych, kobiet w ciąży oraz osób z chorobami przewlekłymi. Nieleczony lub zbyt późno rozpoznany udar może pozostawić trwałe konsekwencje neurologiczne, takie jak problemy z pamięcią, koncentracją, a nawet zaburzenia świadomości.
Bibliografia:
PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Rosnąca popularność egzotycznych podróży sprawia, że zagrożenie wystąpienia chorób tropikalnych staje się coraz bardziej realne zarówno dla turystów jak i osób pracujących za granicą. Do najczęściej diagnozowanych chorób tropikalnych należą m.in. malaria, denga, dur brzuszny czy żółta febra. Wiele z tych schorzeń przenoszonych jest przez owady – głównie komary – i może mieć poważny przebieg, jeśli nie zostaną szybko rozpoznane i odpowiednio leczone. Znajomość objawów oraz skutecznej profilaktyki pozwoli zapobiec zarażeniu i niebezpiecznym powikłaniom.
czytajEwa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Złocista opalenizna to symbol wakacyjnego wypoczynku. Niestety, efekt skóry muśniętej słońcem nie jest trwały – naskórek naturalnie się złuszcza, a brązowa tonacja stopniowo blednie, jednak właściwa pielęgnacja, nawilżenie i kilka prostych trików pomoże zachować letni blask na dłużej. Jak powstaje opalenizna? Opalenizna to naturalna reakcja obronna skóry na promieniowanie słoneczne. Pod wpływem promieniowania UV melanocyty – komórki barwnikowe znajdujące się w naskórku – zaczynają produkować większe ilości melaniny, czyli barwnika odpowiedzialnego za ciemniejszy odcień skóry. Melanina działa jak swoista tarcza ochronna, pochłaniając część szkodliwego promieniowania i ograniczając ryzyko uszkodzeń DNA komórek. Dzięki temu skóra nabiera charakterystycznej, brązowej tonacji, która jest dla wielu osób symbolem zdrowia i atrakcyjnego wyglądu. Warto jednak pamiętać, że opalenizna jest sygnałem, że organizm broni się przed szkodliwym działaniem słońca, dlatego tak istotne jest korzystanie z odpowiednich filtrów UV i pielęgnacja, która pozwoli cieszyć się pięknym kolorytem, jednocześnie dbając o bezpieczeństwo skóry. Po jakim czasie schodzi opalenizna? Ponieważ skóra nieustannie się odnawia, opalenizna z czasem zanika. Cykl odnowy naskórka trwa przeciętnie od 28 do 40 dni, w zależności od wieku, kondycji skóry oraz sposobu pielęgnacji. To właśnie w tym czasie dochodzi do stopniowego złuszczania się komórek barwnikowych zawierających melaninę, a brązowy odcień skóry staje się coraz jaśniejszy. U niektórych osób opalenizna może utrzymywać się krócej, np. około 2–3 tygodniach, zwłaszcza gdy skóra jest sucha lub narażona na częste kąpiele, korzystanie z basenu czy peelingi. Odpowiednia pielęgnacja – nawilżanie, unikanie przesuszenia i stosowanie delikatnych kosmetyków – pozwoli cieszyć się efektem skóry muśniętej słońcem zdecydowanie dłużej.
czytajEwa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Elektrolity to niezwykle istotne składniki, bez których organizm ludzki nie może prawidłowo funkcjonować. Odpowiadają m.in. za nawodnienie komórek, przewodzenie impulsów nerwowych czy pracę mięśni – w tym serca. Ich niedobór może prowadzić do szeregu nieprzyjemnych objawów, od zmęczenia i skurczów mięśni, po poważniejsze zaburzenia rytmu serca. Zrozumienie przyczyn niedoboru elektrolitów oraz znajomość sposobów ich właściwego uzupełniania to pierwszy krok do skutecznej profilaktyki – szczególnie w okresach zwiększonego ryzyka, np. latem, podczas intensywnych treningów lub w trakcie choroby. Co to są elektrolity? Elektrolity to występujące w organizmie minerały, które po rozpuszczeniu w wodzie przyjmują formę jonów zdolnych do przewodzenia prądu elektrycznego. Należą do nich m.in. sód, potas, magnez, wapń, chlorki i fosforany. Elektrolity odgrywają podstawową rolę w wielu procesach życiowych – regulują gospodarkę wodno-elektrolitową, wspierają prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego i mięśniowego, a także pomagają utrzymać właściwe pH organizmu.
czytajEwa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Coraz więcej osób po 40. roku życia zauważa, że czytanie drobnego druku wymaga większego wysiłku, a ostrość widzenia z bliska stopniowo się pogarsza. To naturalny proces, znany jako prezbiopia – czyli starczowzroczność. Choć objawy mogą początkowo wydawać się niegroźne, często wyraźnie wpływają na komfort codziennego funkcjonowania. Znajomość objawów prezbiopii i świadomość nowoczesnych rozwiązań pozwoli dłużej cieszyć się dobrym widzeniem. Prezbiopia co to? Prezbiopia, nazywana także starczowzrocznością, to naturalny proces związany ze starzeniem się oka. Zazwyczaj pojawia się po 40. roku życia i wynika z utraty elastyczności soczewki oraz osłabienia mięśni odpowiadających za akomodację. Oznacza to, że oko stopniowo traci zdolność ostrego widzenia przedmiotów z bliska – trudniejsze staje się czytanie drobnego druku, korzystanie ze smartfona czy wykonywanie precyzyjnych czynności. W przeciwieństwie do innych wad wzroku prezbiopia nie jest chorobą, lecz fizjologicznym etapem starzenia się. Objawy mogą pojawiać się stopniowo i często są mylone ze zmęczeniem oczu.
czytaj