Preparaty na biegunkę, elektrolity i probiotyki wspierające organizm podczas zakażeń przewodu pokarmowego znajdziesz w internetowej Aptece Centralnej.

05.07.2026

Salmonelloza – objawy, leczenie i zapobieganie

Latem częściej spożywa się posiłki poza domem – podczas podróży, festiwali, pikników czy spotkań przy grillu. W połączeniu z wysokimi temperaturami i niewłaściwym przechowywaniem żywności zwiększa to ryzyko zakażeń pokarmowych. Ciepło sprzyja namnażaniu się bakterii, szczególnie w produktach pochodzenia zwierzęcego, które nie zostały odpowiednio zabezpieczone lub poddane obróbce termicznej. Jednym z najczęstszych zakażeń przewodu pokarmowego jest salmonelloza – bakteryjna infekcja wywoływana przez pałeczki Salmonella. Do zakażenia dochodzi najczęściej po spożyciu skażonej żywności lub wody. Choroba zwykle przebiega z biegunką, bólem brzucha i gorączką, a czasem może prowadzić do znacznego odwodnienia i wymagać leczenia szpitalnego. Szczególnie narażone na cięższy przebieg są małe dzieci, seniorzy oraz osoby z obniżoną odpornością.

Salmonella – co to?

Salmonella to rodzaj bakterii Gram-ujemnych, należących do najczęstszych czynników wywołujących zakażenia pokarmowe u ludzi. Wyróżnia się wiele jej serotypów, z których część odpowiada głównie za zakażenia przewodu pokarmowego. Do zakażenia dochodzi przede wszystkim drogą pokarmową – poprzez spożycie żywności lub wody skażonej drobnoustrojami. Bakterie mogą występować m.in. w surowym mięsie, jajach, niepasteryzowanym mleku, a także w produktach przygotowanych w warunkach niewłaściwej higieny. Źródłem zakażenia może być również kontakt z powierzchniami, na których doszło do przeniesienia bakterii z surowej żywności. Po przedostaniu się do przewodu pokarmowego Salmonella może wywołać stan zapalny jelit, prowadząc do charakterystycznych objawów.

Zatrucie salmonellą – objawy

Zakażenie pałeczkami Salmonella najczęściej wywołuje objawy ze strony przewodu pokarmowego, które pojawiają się zwykle w ciągu kilku do kilkudziesięciu godzin od spożycia skażonej żywności. Czas inkubacji zależy m.in. od ilości bakterii oraz odporności organizmu.

Do typowych objawów należą:

W niektórych przypadkach dochodzi również do bólów głowy i utraty apetytu. W przebiegu choroby szczególnie niebezpieczne jest odwodnienie, które może rozwijać się szybko, zwłaszcza u dzieci i osób starszych. Objawia się ono suchością w ustach, rzadkim oddawaniem moczu, zawrotami głowy i nasilonym osłabieniem. W cięższych przypadkach objawy mogą utrzymywać się dłużej i wymagać konsultacji medycznej oraz leczenia wspomagającego.

Diagnostyka – posiew kału

Podstawą rozpoznania zakażenia Salmonelli jest badanie mikrobiologiczne kału, czyli posiew kału. Polega ono na hodowli materiału w warunkach laboratoryjnych i wykryciu obecności bakterii. W niektórych przypadkach wykonuje się również testy PCR, które umożliwiają szybkie wykrycie bakterii na podstawie ich materiału genetycznego. Posiew kału pozwala nie tylko potwierdzić zakażenie, ale także ocenić wrażliwość bakterii na antybiotyki, co ma znaczenie w przypadku konieczności wdrożenia leczenia farmakologicznego. Badanie zlecane jest szczególnie przy cięższym przebiegu choroby, utrzymujących się objawach, podejrzeniu ogniska zakażenia lub w sytuacjach epidemiologicznych.

Czy Salmonella jest zaraźliwa?

Zakażenie Salmonellą może być przenoszone między ludźmi, choć najczęściej dochodzi do niego drogą pokarmową. Bakterie wydalane są z kałem osoby zakażonej, co oznacza możliwość ich dalszego szerzenia się w środowisku. Do zakażenia może dojść również poprzez kontakt z zanieczyszczonymi rękami, powierzchniami lub przedmiotami, jeśli nie są przestrzegane zasady higieny. Szczególne ryzyko dotyczy sytuacji, w których dochodzi do przygotowywania posiłków przez osobę zakażoną. Ryzyko szerzenia się infekcji wzrasta w środowiskach zamkniętych, takich jak przedszkola, domy opieki czy placówki medyczne. 

Salmonella – leczenie

W większości przypadków salmonelloza ustępuje samoistnie w ciągu kilku dni, a jej leczenie ma najczęściej charakter objawowy i polega przede wszystkim na zapobieganiu odwodnieniu organizmu. Podstawowe znaczenie ma odpowiednie nawodnienie – doustne lub w cięższych przypadkach dożylne – oraz uzupełnianie elektrolitów utraconych w wyniku biegunki i wymiotów. W praktyce stosuje się również preparaty nawadniające, które wspierają wyrównanie gospodarki wodno-elektrolitowej. Antybiotykoterapia nie jest rutynowo stosowana, ponieważ może nie skracać znacząco czasu trwania choroby w typowych przypadkach. Wprowadza się ją jedynie u osób z grup ryzyka lub w ciężkim przebiegu zakażenia. Ważne znaczenie ma także lekkostrawna dieta – stopniowe wprowadzanie posiłków oraz unikanie produktów obciążających układ pokarmowy. W okresie choroby zaleca się również odpoczynek i ograniczenie wysiłku fizycznego.

Salmonelloza – profilaktyka

Zapobieganie zakażeniu Salmonellą opiera się przede wszystkim na przestrzeganiu zasad higieny oraz bezpiecznym przygotowywaniu i przechowywaniu żywności. Podstawą jest dokładne mycie rąk przed kontaktem z jedzeniem oraz po skorzystaniu z toalety, a także unikanie krzyżowego zanieczyszczenia produktów surowych i gotowych do spożycia. W praktyce oznacza to m.in. stosowanie oddzielnych desek do krojenia mięsa i warzyw. Istotne jest odpowiednie poddawanie żywności obróbce termicznej, szczególnie mięsa, jaj i produktów pochodzenia zwierzęcego. Niedogotowane potrawy mogą stanowić źródło zakażenia, dlatego tak ważne jest ich właściwe przygotowanie. Należy również zwracać uwagę na warunki przechowywania – produkty łatwo psujące się powinny być trzymane w odpowiedniej temperaturze, ponieważ żywność pozostawiona poza lodówką przez dłuższy czas może sprzyjać namnażaniu bakterii. Równie ważne jest unikanie spożywania surowych lub niedogotowanych jaj, zwłaszcza w deserach i domowych sosach, ponieważ mogą one stanowić źródło zakażenia,.

Właściwe nawyki żywieniowe i higieniczne znacząco ograniczają ryzyko zakażenia i stanowią podstawowy element profilaktyki salmonellozy.


Bibliografia:

  1. Kłapeć T., Stroczyńska-Sikorska M., Salmonelozy jako wciąż aktualne zagrożenie środowiskowe dla ludzi i zwierząt, Medycyna Środowiskowa / Environmental Medicine 2011; 14 (1), online: https://www.environmed.pl/pdf-117841-46899?filename=Salmonelozy-jako-wciaz-ak.pdf [dostęp: 05.07.2026]
  2. Pawlak A., Salmonellozy RAS jako ważny problem epidemiologiczny, Postepy Hig Med Dosw (online), 2014; 68, online: https://phmd.hirszfeld.pl/wp-content/uploads/2023/06/1129123.pdf [dostęp: 05.07.2026]
  3. Szpura K., Zakażenie pałeczką Salmonella enterica u dzieci, Pediatr Pol 2018; 93 (2)
Ewa Rutkowska-Król

Ewa Rutkowska-Król

Redaktor naczelna

Ewa Rutkowska-Król

Ewa Rutkowska-Król

Redaktor naczelna

Ewa Rutkowska-Król – redaktor naczelna z ponad 10-letnim doświadczeniem, specjalizująca się w tworzeniu treści produktowych oraz artykułów o tematyce medycznej. Przez lata miała okazję współpracować z różnymi firmami z branży zdrowia i farmacji, dostarczając merytoryczne i angażujące teksty. Jej pasją jest przekształcanie skomplikowanych zagadnień medycznych w przystępne treści, które pomagają czytelnikom lepiej zrozumieć świat zdrowia i dbania o siebie.


PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ

Mięczak zakaźny – przyczyny, objawy i leczenie
Ewa Rutkowska-Król

Ewa Rutkowska-Król

Redaktor naczelna

Mięczak zakaźny – przyczyny, objawy i leczenie

Mięczak zakaźny to wirusowa choroba skóry, za rozwój której odpowiada wirus MCV (Molluscum contagiosum virus). Charakterystycznym objawem są niewielkie, kopulaste grudki o perłowym lub cielistym zabarwieniu, często z charakterystycznym zagłębieniem w centralnej części. Zmiany mogą pojawiać się pojedynczo lub w większych skupiskach i utrzymywać się nawet przez wiele miesięcy.  Do zakażenia dochodzi przede wszystkim przez bezpośredni kontakt ze zmianami skórnymi, a u dzieci także poprzez wspólne korzystanie z przedmiotów mających kontakt ze skórą. Mięczak zakaźny może występować zarówno u dzieci, jak i u osób dorosłych. U najmłodszych zmiany najczęściej pojawiają się na twarzy, tułowiu i kończynach, natomiast u dorosłych mogą występować również w okolicy narządów płciowych, gdzie zakażenie może być związane z kontaktami seksualnymi. Rozpoznanie zazwyczaj opiera się na charakterystycznym wyglądzie zmian, a sposób postępowania zależy m.in. od ich liczby, lokalizacji oraz wieku osoby zakażonej.

czytaj
Selen – właściwości, zapotrzebowanie i skutki niedoboru
Ewa Rutkowska-Król

Ewa Rutkowska-Król

Redaktor naczelna

Selen – właściwości, zapotrzebowanie i skutki niedoboru

Selen jest pierwiastkiem śladowym, który choć występuje w organizmie w niewielkich ilościach, pełni istotną rolę w prawidłowym funkcjonowaniu wielu procesów fizjologicznych. Jest składnikiem enzymów uczestniczących m.in. w ochronie komórek przed stresem oksydacyjnym, metabolizmie hormonów tarczycy oraz prawidłowym działaniu układu odpornościowego. Organizm nie jest jednak w stanie samodzielnie go wytwarzać, dlatego selen musi być dostarczany wraz z dietą. W przypadku suplementacji selenu należy pamiętać, że zarówno niedostateczna, jak i nadmierna podaż może mieć niekorzystny wpływ na organizm. Nadmierne spożycie może prowadzić do wystąpienia objawów zatrucia, takich jak nudności, wymioty, biegunka, charakterystyczny czosnkowy zapach z ust czy wypadanie włosów. Dlatego uzupełnianie niedoborów powinno być poprzedzone odpowiednią diagnostyką laboratoryjną i konsultacją z lekarzem.

czytaj
PCOS – co  to jest, jakie daje objawy i jak leczyć zespół policystycznych jajników?
Ewa Rutkowska-Król

Ewa Rutkowska-Król

Redaktor naczelna

PCOS – co to jest, jakie daje objawy i jak leczyć zespół policystycznych jajników?

Zespół policystycznych jajników (PCOS, ang. polycystic ovary syndrome) jest jednym z najczęściej występujących zaburzeń hormonalnych u kobiet w wieku rozrodczym. Charakteryzuje się nieprawidłowościami dotyczącymi owulacji, gospodarki hormonalnej i metabolizmu, a jego objawy mogą obejmować nieregularne miesiączki, problemy z owulacją, nadmierne owłosienie czy trądzik. Rozpoznanie zespołu policystycznych jajników wymaga przeprowadzenia odpowiedniej diagnostyki, ponieważ podobne objawy mogą występować także w przebiegu innych zaburzeń hormonalnych. Leczenie PCOS dobiera się indywidualnie, uwzględniając występujące objawy, plany dotyczące ciąży oraz ogólny stan zdrowia.

czytaj
Paracetamol - co to, jak działa i kiedy stosować leki z paracetamolem?
Ewa Rutkowska-Król

Ewa Rutkowska-Król

Redaktor naczelna

Paracetamol - co to, jak działa i kiedy stosować leki z paracetamolem?

Paracetamol jest jedną z najczęściej stosowanych substancji leczniczych wykorzystywanych do łagodzenia bólu różnego pochodzenia i obniżania gorączki. Występuje w wielu preparatach dostępnych bez recepty, zarówno w postaci tabletek i kapsułek, jak i syropów, czopków czy saszetek do sporządzania roztworu. Choć prawidłowo stosowany paracetamol jest uznawany za lek o dobrym profilu bezpieczeństwa, przekraczanie zalecanych dawek może prowadzić do poważnego uszkodzenia wątroby. Znajomość zasad właściwego dawkowania, przeciwwskazań i środków ostrożności pozwala skutecznie wykorzystać działanie paracetamolu, ograniczając jednocześnie ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

czytaj