26.12.2025
Niesterydowe leki przeciwzapalne (NLPZ) należą do najczęściej stosowanych preparatów łagodzących ból, stan zapalny i gorączkę. Wykorzystywane są m.in. przy bólu głowy, dolegliwościach mięśniowo-stawowych, menstruacyjnych oraz w przebiegu infekcji. Ich powszechna dostępność sprawia, że często traktowane są jako szybkie i bezpieczne rozwiązanie, choć mechanizm działania i potencjalne działania niepożądane nie zawsze są powszechnie znane. Zrozumienie sposobu działania NLPZ pozwala lepiej ocenić ich rolę w terapii bólu i stanów zapalnych oraz świadomie podchodzić do ich stosowania w codziennej praktyce.
NLPZ, czyli niesterydowe leki przeciwzapalne, to grupa leków stosowanych w łagodzeniu bólu, zmniejszaniu stanu zapalnego oraz obniżaniu gorączki. Ich działanie polega głównie na hamowaniu enzymów COX (cyklooksygenaz), które odpowiadają za produkcję prostaglandyn – substancji uczestniczących w powstawaniu bólu, stanu zapalnego, obrzęku i podwyższonej temperatury ciała.
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) można podzielić według siły działania oraz okresu półtrwania, czyli czasu, w którym stężenie leku we krwi zmniejsza się o połowę. Okres półtrwania wpływa na to, jak szybko pojawi się efekt, jak długo się utrzyma oraz jak często trzeba przyjmować lek. Leki o krótkim okresie półtrwania działają szybciej, ale krócej, dlatego są częściej stosowane w bólu ostrym. Preparaty o długim okresie półtrwania utrzymują się w organizmie dłużej, co sprawdza się w dolegliwościach przewlekłych, ale wiąże się z większym ryzykiem działań niepożądanych przy długotrwałym stosowaniu.
Wśród niesteroidowych leków przeciwzapalnych dostępnych bez recepty znajdują się substancje czynne, które różnią się siłą działania, czasem jego trwania oraz profilem bezpieczeństwa. Do najczęściej stosowanych należą ibuprofen, naproksen, ketoprofen, diklofenak, kwas acetylosalicylowy oraz deksketoprofen. Preparaty te dostępne są zarówno w postaci tabletek, kapsułek i zawiesin, jak i żeli czy plastrów do stosowania miejscowego. Wybór konkretnej substancji zależy m.in. od rodzaju dolegliwości, wieku pacjenta oraz ewentualnych chorób współistniejących.
NLPZ bez recepty:
Długotrwałe stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych lub wysokie dawki NLPZ mogą wywoływać skutki uboczne, szczególnie ze strony układu pokarmowego, układu krążenia czy nerek.
Czynniki zwiększające ryzyko działań niepożądanych:
Świadomość potencjalnych skutków ubocznych pozwala na bezpieczniejsze stosowanie NLPZ oraz wybór odpowiedniego preparatu..
Osoby, u których istnieje ryzyko wystąpienia skutków ubocznych, powinny szukać alternatywnych sposobów łagodzenia bólu i stanów zapalnych, które pozwolą uniknąć poważnych działań niepożądanych przy jednoczesnym zachowaniu skuteczności terapii. Bezpieczną alternatywą może być paracetamol, który działa przeciwbólowo i przeciwgorączkowo, choć nie wykazuje typowego działania przeciwzapalnego charakterystycznego dla NLPZ. Jest zwykle dobrze tolerowany przez osoby z chorobami żołądka i wątroby przy prawidłowym dawkowaniu, a jego stosowanie sprawdza się w bólach głowy, mięśni, łagodnych bólach stawowych oraz przy gorączce. Innym rozwiązaniem są preparaty działające miejscowo, takie jak maści, żele czy plastry zawierające diklofenak, ibuprofen lub inne substancje z grupy NLPZ. Działają one przede wszystkim w miejscu bólu, co zmniejsza ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych, i są często stosowane przy bólach stawów, mięśni czy kręgosłupa. Wspomagająco można również korzystać z metod niefarmakologicznych, takich jak fizjoterapia, masaże, ciepłe lub zimne okłady czy ćwiczenia rozluźniające mięśnie, a w przypadku bólu stawów – stosowanie suplementów wspierających zdrowie układu ruchu, takich jak glukozamina czy chondroityna.
Bibliografia:
PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Choroby weneryczne to choroby przenoszone drogą płciową (STD – ang. Sexually Transmitted Diseases), do których dochodzi najczęściej w wyniku kontaktów seksualnych. Wśród chorób przenoszonych drogą płciową wymienia się m.in. chlamydiozę, rzeżączkę, kiłę, rzęsistkowicę, opryszczkę narządów płciowych, zakażenia HPV oraz HIV. Poszczególne infekcje różnią się objawami, przebiegiem i sposobem leczenia, a odpowiednio przeprowadzona diagnostyka pozwala określić przyczynę dolegliwości i dobrać właściwe postępowanie. Niektóre choroby weneryczne mogą przez długi czas przebiegać bezobjawowo, co utrudnia ich rozpoznanie i sprzyja nieświadomemu przenoszeniu zakażenia.
czytaj
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Mięczak zakaźny to wirusowa choroba skóry, za rozwój której odpowiada wirus MCV (Molluscum contagiosum virus). Charakterystycznym objawem są niewielkie, kopulaste grudki o perłowym lub cielistym zabarwieniu, często z charakterystycznym zagłębieniem w centralnej części. Zmiany mogą pojawiać się pojedynczo lub w większych skupiskach i utrzymywać się nawet przez wiele miesięcy. Do zakażenia dochodzi przede wszystkim przez bezpośredni kontakt ze zmianami skórnymi, a u dzieci także poprzez wspólne korzystanie z przedmiotów mających kontakt ze skórą. Mięczak zakaźny może występować zarówno u dzieci, jak i u osób dorosłych. U najmłodszych zmiany najczęściej pojawiają się na twarzy, tułowiu i kończynach, natomiast u dorosłych mogą występować również w okolicy narządów płciowych, gdzie zakażenie może być związane z kontaktami seksualnymi. Rozpoznanie zazwyczaj opiera się na charakterystycznym wyglądzie zmian, a sposób postępowania zależy m.in. od ich liczby, lokalizacji oraz wieku osoby zakażonej.
czytaj
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Selen jest pierwiastkiem śladowym, który choć występuje w organizmie w niewielkich ilościach, pełni istotną rolę w prawidłowym funkcjonowaniu wielu procesów fizjologicznych. Jest składnikiem enzymów uczestniczących m.in. w ochronie komórek przed stresem oksydacyjnym, metabolizmie hormonów tarczycy oraz prawidłowym działaniu układu odpornościowego. Organizm nie jest jednak w stanie samodzielnie go wytwarzać, dlatego selen musi być dostarczany wraz z dietą. W przypadku suplementacji selenu należy pamiętać, że zarówno niedostateczna, jak i nadmierna podaż może mieć niekorzystny wpływ na organizm. Nadmierne spożycie może prowadzić do wystąpienia objawów zatrucia, takich jak nudności, wymioty, biegunka, charakterystyczny czosnkowy zapach z ust czy wypadanie włosów. Dlatego uzupełnianie niedoborów powinno być poprzedzone odpowiednią diagnostyką laboratoryjną i konsultacją z lekarzem.
czytaj
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Zespół policystycznych jajników (PCOS, ang. polycystic ovary syndrome) jest jednym z najczęściej występujących zaburzeń hormonalnych u kobiet w wieku rozrodczym. Charakteryzuje się nieprawidłowościami dotyczącymi owulacji, gospodarki hormonalnej i metabolizmu, a jego objawy mogą obejmować nieregularne miesiączki, problemy z owulacją, nadmierne owłosienie czy trądzik. Rozpoznanie zespołu policystycznych jajników wymaga przeprowadzenia odpowiedniej diagnostyki, ponieważ podobne objawy mogą występować także w przebiegu innych zaburzeń hormonalnych. Leczenie PCOS dobiera się indywidualnie, uwzględniając występujące objawy, plany dotyczące ciąży oraz ogólny stan zdrowia.
czytaj