18.05.2026
Melisa lekarska to aromatyczna roślina zielarska należąca do rodziny jasnotowatych, ceniona za swoje właściwości uspokajające i wspierające dobre samopoczucie. Naturalnie występuje w rejonie Morza Śródziemnego, jednak obecnie uprawiana jest również w wielu innych częściach Europy. Charakterystyczny, cytrynowy zapach liści sprawia, że melisa znajduje zastosowanie nie tylko w ziołolecznictwie, ale także w kuchni i kosmetyce. Najczęściej wykorzystywaną odmianą jest melisa lekarska (Melissa officinalis), dostępna w postaci suszu, herbatek, kapsułek, kropli czy olejków eterycznych. Preparaty z melisą są najczęściej stosowane w stanach napięcia nerwowego oraz bólu brzucha. Choć melisa uznawana jest za surowiec roślinny o stosunkowo wysokim profilu bezpieczeństwa, ostrożność w stosowaniu zaleca się m.in. osobom przyjmującym leki uspokajające, nasenne lub wpływające na czynność tarczycy. W niektórych przypadkach mogą pojawić się działania niepożądane, takie jak senność, obniżenie koncentracji czy dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego.
Melisa stosowana jest jako naturalne wsparcie w stanach napięcia nerwowego, stresu i problemach z zasypianiem. Preparaty zawierające wyciąg z melisy wykorzystywane są również pomocniczo przy rozdrażnieniu, uczuciu niepokoju oraz okresowym pogorszeniu samopoczucia. Ze względu na swoje właściwości rozkurczowe roślina znajduje zastosowanie także przy niektórych dolegliwościach ze strony układu pokarmowego, takich jak wzdęcia, niestrawność czy skurcze jelit. Melisa bywa ponadto składnikiem preparatów wspierających relaksację i wyciszenie organizmu.
Melisa zawiera liczne substancje aktywne odpowiadające za jej działanie prozdrowotne. Do najważniejszych należą olejki eteryczne, w tym cytral, cytronelal i geraniol, które nadają roślinie charakterystyczny cytrynowy aromat oraz wykazują działanie relaksujące i łagodzące. W liściach melisy obecne są również kwasy fenolowe, zwłaszcza kwas rozmarynowy, uznawany za związek o właściwościach przeciwutleniających. Roślina ta dostarcza także flawonoidów, garbników i triterpenów, które mogą wspierać ochronę komórek przed stresem oksydacyjnym oraz wpływać korzystnie na funkcjonowanie układu nerwowego i pokarmowego. Dzięki takiemu składowi melisa wykazuje wielokierunkowe działanie i znajduje zastosowanie zarówno w preparatach uspokajających, jak i wspierających trawienie.
Melisa jest jedną z najczęściej stosowanych roślin o działaniu łagodnie uspokajającym. Za efekt ten odpowiadają przede wszystkim olejki eteryczne oraz kwas rozmarynowy, które wpływają na układ nerwowy, wspierając wyciszenie i redukcję napięcia. Działanie melisy ma charakter delikatny, dlatego sprawdza się głównie w stanach łagodnego stresu, rozdrażnienia oraz przy trudnościach z zasypianiem. Melisa nie działa silnie sedatywnie, lecz sprzyja stopniowemu obniżeniu pobudzenia organizmu.
Melisa wykazuje działanie rozkurczowe na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, co może przynosić ulgę w dolegliwościach takich jak skurcze żołądka, wzdęcia czy niestrawność. Za ten efekt odpowiadają głównie olejki eteryczne oraz związki polifenolowe, które wspierają prawidłową pracę układu trawiennego i mogą łagodzić uczucie dyskomfortu po posiłkach. Dodatkowo melisa łagodzi napięcie nerwowe, które często nasila objawy ze strony żołądka i jelit.
Melisa może wykazywać łagodne działanie wspierające obniżenie ciśnienia tętniczego, głównie pośrednio – poprzez efekt uspokajający i redukcję napięcia nerwowego. W sytuacjach stresowych, gdy ciśnienie wzrasta na tle emocjonalnym, jej działanie relaksujące może sprzyjać jego normalizacji. Nie jest jednak traktowana jako roślina hipotensyjna o silnym, bezpośrednim wpływie na wartości ciśnienia, dlatego nie zastępuje leczenia nadciśnienia.
Herbata z melisy jest jedną z najpopularniejszych form wykorzystania tej rośliny w codziennej suplementacji i wsparciu organizmu. Przygotowuje się ją najczęściej z suszonych liści, które po zalaniu gorącą wodą uwalniają cenne związki aktywne, takie jak olejki eteryczne i polifenole. Napar najlepiej parzyć pod przykryciem przez kilka do kilkunastu minut, co pozwala zachować jego aromat oraz właściwości. Herbata z melisy może być stosowana wieczorem w celu wyciszenia organizmu i ułatwienia zasypiania, a także w ciągu dnia w sytuacjach zwiększonego napięcia nerwowego. Często sięga się po nią również po posiłkach, aby wspomóc procesy trawienne i złagodzić uczucie ciężkości w żołądku. Oprócz klasycznego naparu melisa dostępna jest także w formie herbatek ekspresowych, mieszanek ziołowych oraz płynnych ekstraktów.
Najczęściej zaleca się spożywanie 1–3 filiżanek naparu z melisy dziennie, w zależności od indywidualnych potrzeb i reakcji organizmu. W przypadku herbat ziołowych standardowa porcja to zwykle 1–2 g suszu na jedną filiżankę, parzona kilka razy w ciągu dnia. W przypadku suplementów diety lub ekstraktów dawkowanie zawsze powinno być zgodne z zaleceniami producenta.
Melisa uznawana jest za jedno z łagodniejszych ziół i może być stosowana również u dzieci, jednak w przypadku produktów leczniczych najczęściej zaleca się jej stosowanie dopiero od 12. roku życia. W praktyce napary o bardzo łagodnym stężeniu bywają prowadzane do diety młodszych dzieci, najczęściej jako składnik gotowych mieszanek ziołowych, gdzie łączy się ją z innymi roślinami o łagodnym profilu działania.
Choć melisa uznawana jest za roślinę o łagodnym profilu działania, jej stosowanie nie jest wskazane dla każdego. Ostrożność powinny zachować osoby z nadwrażliwością na rośliny z rodziny jasnotowatych, u których mogą wystąpić reakcje alergiczne. Przeciwwskazaniem może być również jednoczesne stosowanie leków o działaniu uspokajającym lub nasennym, ponieważ melisa może nasilać ich efekt i prowadzić do nadmiernej senności. Ze względu na brak wystarczających danych nie zaleca się stosowania wysokich dawek melisy u kobiet w ciąży i karmiących piersią bez konsultacji ze specjalistą. W przypadku chorób przewlekłych oraz regularnego przyjmowania leków wskazana jest rozwaga i indywidualna ocena bezpieczeństwa stosowania.
Melisa stosowana w umiarkowanych ilościach jest dobrze tolerowana, jednak jej nadmierne spożycie może prowadzić do wystąpienia niepożądanych reakcji. Najczęściej obserwuje się wzmożoną senność, spowolnienie reakcji oraz uczucie zmęczenia, co wynika z nasilonego działania uspokajającego. Przy bardzo dużych dawkach możliwe jest obniżenie koncentracji oraz osłabienie czujności. U niektórych osób mogą pojawić się także dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, bóle brzucha czy dyskomfort trawienny.
Melisa bywa zazwyczaj postrzegana jedynie jako łagodne zioło uspokajające, tymczasem jej zastosowanie jest znacznie szersze. Olejki eteryczne obecne w liściach melisy odpowiadają za jej charakterystyczny, cytrynowy zapach i znajdują zastosowanie m.in. w aromaterapii oraz kosmetykach o działaniu relaksującym i odświeżającym.
Bibliografia:
PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Przewlekła choroba nerek (PChN) to schorzenie, w którym dochodzi do utrzymującego się przez co najmniej 3 miesiące uszkodzenia nerek lub pogorszenia ich funkcji. Choroba może rozwijać się stopniowo, przez długi czas nie dając wyraźnych objawów, dlatego istotną rolę w jej rozpoznaniu odgrywają badania laboratoryjne. Wczesne wykrycie PChN pozwala wdrożyć odpowiednie postępowanie, spowolnić postęp choroby i ograniczyć ryzyko powikłań.
czytaj
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Ocet jabłkowy to produkt powstający w procesie fermentacji jabłek, który od lat znajduje zastosowanie nie tylko w kuchni, ale również w domowych sposobach dbania o zdrowie i urodę. Zawiera m.in. kwas octowy, związki polifenolowe i niewielkie ilości składników mineralnych. Przypisuje mu się właściwości wspomagające trawienie, wpływające na poziom glukozy we krwi i wspierające kontrolę masy ciała. Jest także wykorzystywany w pielęgnacji skóry głowy, włosów i skóry, m.in. jako składnik płukanek i domowych preparatów kosmetycznych. Mimo szerokiego zakresu tradycyjnych zastosowań ocet jabłkowy nie jest jednak produktem odpowiednim dla każdego. Znaczenie ma zarówno sposób jego stosowania, stężenie jak i indywidualny stan zdrowia.
czytaj
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Kaszka na twarzy to potoczne określenie drobnych grudek, które mogą pojawiać się na czole, policzkach, brodzie lub w innych obszarach skóry. Niekiedy towarzyszy im zaczerwienienie, świąd albo szorstkość, a innym razem stanowią jedynie problem estetyczny. Przyczyną zmian mogą być m.in. zablokowane ujścia mieszków włosowych, zaskórniki, podrażnienie skóry lub reakcja na stosowane kosmetyki. Sposób postępowania zależy przede wszystkim od charakteru grudek i czynników, które doprowadziły do ich powstania. Odpowiednia pielęgnacja, właściwie dobrane dermokosmetyki oraz, w razie potrzeby, konsultacja dermatologiczna mogą pomóc w poprawie wyglądu i kondycji skóry.
czytaj
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Biotyna, czyli witamina B7, jest ważnym składnikiem odżywczym, kojarzonym przede wszystkim z utrzymaniem prawidłowej kondycji skóry, włosów i paznokci. Choć zróżnicowana dieta zazwyczaj pozwala pokryć zapotrzebowanie organizmu na tę witaminę, preparaty z biotyną cieszą się dużym zainteresowaniem, zwłaszcza wśród osób obserwujących nadmierne wypadanie włosów, pogorszenie ich kondycji czy zwiększoną łamliwość paznokci. Suplementy diety i leki dostępne bez recepty zawierające witaminę B7 mogą być pomocne przy jej niedostatecznej podaży, jednak u osób z prawidłowym poziomem biotyny dodatkowa suplementacja może nie przynieść oczekiwanych efektów.
czytaj