23.09.2025
Jesień dla wielu osób to czas obniżonego nastroju, zmęczenia i spadku motywacji. Czy to tylko „jesienny smutek”, która minie wraz z pierwszymi promieniami wiosennego słońca, czy może objawy depresji sezonowej, wymagającej większej uwagi i wsparcia specjalisty?
Chandra to potoczne określenie chwilowego spadku nastroju, który może pojawić się u każdego, zwłaszcza w okresie jesienno-zimowym. Objawia się zmęczeniem, mniejszą motywacją do działania, zniechęceniem czy potrzebą częstszego odpoczynku. Chandra ma zwykle łagodny i przejściowy charakter, najczęściej wynika z braku słońca, krótszych dni i zmian w rytmie dnia, które wpływają na gospodarkę hormonalną organizmu. Zwykła jesienna chandra mija, gdy zadbamy o siebie w prosty, codzienny sposób – regularny ruch, kontakt z bliskimi, drobne przyjemności, a także zdrowa, dobrze zbilansowana dieta bogata w warzywa, owoce, pełnoziarniste produkty i źródła kwasów omega-3 mogą znacząco poprawić samopoczucie i wspierać równowagę psychiczną.
Główne przyczyny jesiennej chandry są związane ze zmianami w rytmie dobowym. Niedobór światła wpływa na obniżenie poziomu serotoniny – hormonu szczęścia – oraz zwiększoną produkcję melatoniny, odpowiedzialnej za senność. Do tego dochodzą czynniki stylu życia: mniejsza aktywność fizyczna, mniej czasu spędzanego na świeżym powietrzu oraz monotonna dieta uboga w witaminy i składniki mineralne. Wszystko to sprawia, że jesienią łatwiej odczuwamy spadek nastroju i zmęczenie.
Do typowych objawów jesiennej chandry zalicza się:
Odpowiednia dieta ma ogromny wpływ na nasze samopoczucie, szczególnie w okresie jesienno-zimowym. Produkty bogate w witaminy z grupy B wspierają prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego, a witamina D – której niedobory często pojawiają się jesienią – pomaga regulować nastrój i wzmacnia odporność. Warto sięgać także po kwasy tłuszczowe omega-3 obecne w rybach morskich, orzechach i siemieniu lnianym, które korzystnie wpływają na pracę mózgu i równowagę emocjonalną. Naturalnym wsparciem mogą być również zioła i adaptogeny: melisa i lawenda działają kojąco, dziurawiec tradycyjnie stosowany jest przy obniżonym nastroju, a żeń-szeń poprawia witalność i koncentrację. Coraz większą popularnością cieszą się adaptogeny – rośliny, które pomagają organizmowi lepiej radzić sobie ze stresem: ashwagandha wspiera relaks i regenerację, różeniec górski (rhodiola) pomaga w walce ze zmęczeniem i wspiera odporność psychiczną, a gotu kola poprawia pamięć i koncentrację. Regularne włączanie takich składników do codziennej diety może skutecznie wspomóc organizm w trudniejszym okresie i poprawić samopoczucie.
Depresja sezonowa, określana również jako sezonowe zaburzenie afektywne (SAD – Seasonal Affective Disorder), to rodzaj depresji, która pojawia się cyklicznie, zwykle w miesiącach jesienno-zimowych. Jej występowanie jest ściśle związane z ograniczoną ilością naturalnego światła słonecznego. Typowe objawy to przewlekłe obniżenie nastroju, brak energii, problemy ze snem, zaburzenia koncentracji, a także utrata zainteresowań i motywacji do działania. W przeciwieństwie do krótkotrwałej chandry depresja sezonowa ma charakter kliniczny – może w istotny sposób utrudniać codzienne funkcjonowanie i wymagać specjalistycznej pomocy. To poważne zaburzenie, które nie powinno być bagatelizowane. Wczesne rozpoznanie objawów i konsultacja z lekarzem lub psychoterapeutą pozwolą wdrożyć odpowiednie leczenie i odzyskać równowagę psychiczną.
Jesienna chandra zwykle ustępuje sama po wprowadzeniu drobnych zmian w stylu życia – większej dawki ruchu, zdrowej diety czy kontaktu z bliskimi. Jeśli jednak pogorszenie nastroju staje się długotrwałe i zaczyna utrudniać codzienne funkcjonowanie, może to być sygnał depresji sezonowej. Do objawów, które powinny skłonić do wizyty u lekarza lub psychologa, należą m.in.:
Należy pamiętać, że depresja sezonowa to nie „gorszy humor”, lecz zaburzenie, które wymaga profesjonalnego podejścia. Wczesna diagnoza i wdrożenie odpowiedniej terapii – farmakologicznej, psychoterapeutycznej lub wspomagającej – znacząco zwiększają szanse na poprawę jakości życia.
Depresja sezonowa jest schorzeniem, które można skutecznie leczyć. Wybór odpowiedniej metody zależy od nasilenia objawów i indywidualnych potrzeb pacjenta. W łagodniejszych przypadkach pomocne mogą być zmiany stylu życia – regularna aktywność fizyczna, zdrowa dieta, odpowiednia ilość snu oraz kontakt ze światłem słonecznym. Warto również sięgać po naturalne wsparcie w postaci witamin (szczególnie witaminy D i z grupy B) oraz adaptogenów, które pomagają w walce ze stresem i poprawiają nastrój. W bardziej zaawansowanych przypadkach stosuje się terapię światłem, czyli fototerapię, która naśladuje naturalne światło dzienne i pomaga regulować rytm dobowy oraz poziom hormonów wpływających na nastrój. Często konieczne jest również leczenie farmakologiczne pod kontrolą lekarza, najczęściej przy użyciu leków przeciwdepresyjnych. Nieocenioną rolę odgrywa także psychoterapia, szczególnie terapia poznawczo-behawioralna, która uczy rozpoznawać negatywne schematy myślowe i wprowadzać skuteczne strategie radzenia sobie ze stresem i obniżonym nastrojem. Współpraca z lekarzem lub psychoterapeutą pozwala dobrać terapię najlepiej dopasowaną do indywidualnych potrzeb, co znacząco zwiększa szanse na poprawę samopoczucia.
Bibliografia:
PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Toksoplazmoza to choroba pasożytnicza wywoływana przez pierwotniaka Toxoplasma gondii, który może zakażać zarówno ludzi, jak i zwierzęta. W większości przypadków infekcja przebiega bezobjawowo lub powoduje jedynie łagodne dolegliwości, jednak u niektórych osób – zwłaszcza kobiet w ciąży oraz osób z obniżoną odpornością – może prowadzić do poważnych powikłań. Do zakażenia najczęściej dochodzi drogą pokarmową, m.in. poprzez spożycie zanieczyszczonej żywności, niedogotowanego mięsa lub kontakt z oocystami pasożyta obecnymi w środowisku, dlatego przestrzeganie zasad higieny i odpowiednia obróbka żywności odgrywają istotną rolę w profilaktyce.
czytaj
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Kaszel to jeden z najczęstszych objawów towarzyszących infekcjom dróg oddechowych, ale może pojawiać się również w przebiegu alergii, chorób przewlekłych czy jako reakcja organizmu na czynniki drażniące. Choć często budzi niepokój, w wielu przypadkach pełni ważną funkcję obronną, pomagając usuwać z dróg oddechowych wydzielinę, drobnoustroje oraz zanieczyszczenia. Leczenie kaszlu zależy od jego przyczyny, rodzaju oraz czasu utrzymywania się dolegliwości. Właściwe rozpoznanie źródła kaszlu pozwala dobrać odpowiednią terapię, która nie tylko łagodzi objawy, ale również pomaga wyeliminować czynnik odpowiedzialny za ich występowanie.
czytaj
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Zapalenie ucha to schorzenie narządu słuchu, które najczęściej rozwija się w przebiegu infekcji wirusowej lub bakteryjnej, choć jego przyczyną mogą być także urazy, alergie czy długotrwałe narażenie na wilgoć. Charakterystycznym objawem jest ból ucha, jednak w zależności od rodzaju zapalenia mogą pojawić się również gorączka, pogorszenie słuchu, uczucie zatkania ucha lub wyciek z przewodu słuchowego. Wczesne rozpoznanie i odpowiednie leczenie pozwalają ograniczyć ryzyko powikłań oraz przyspieszyć powrót do zdrowia.
czytaj
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Ból po lewej stronie brzucha może mieć wiele przyczyn – od łagodnych dolegliwości związanych z odżywianiem, stresem czy przejściowymi zaburzeniami pracy przewodu pokarmowego, po objaw wymagający dokładniejszej diagnostyki. W tej okolicy znajdują się m.in. narządy układu pokarmowego, moczowego i rozrodczego, dlatego charakter oraz lokalizacja bólu mogą dostarczać ważnych informacji na temat jego źródła. Znaczenie maj nie tylko miejsce występowania dolegliwości, ale również ich nasilenie, czas trwania oraz objawy towarzyszące, takie jak gorączka, nudności, wymioty, zaburzenia wypróżniania czy problemy z oddawaniem moczu. Prawidłowe rozpoznanie przyczyny bólu często wymaga wywiadu lekarskiego, badania fizykalnego oraz odpowiednio dobranych badań dodatkowych. Sposób leczenia zależy natomiast od źródła problemu – w niektórych przypadkach wystarczające mogą być zmiany stylu życia i leczenie objawowe, w innych konieczna jest specjalistyczna terapia.
czytaj