16.10.2025
Choć cynk występuje w ludzkim organizmie w śladowych ilościach, odgrywa bardzo ważną rolę w utrzymaniu zdrowia i prawidłowego funkcjonowania wielu procesów życiowych. Cynk wspiera odporność, przyspiesza gojenie ran, wpływa na kondycję skóry, włosów i paznokci, a także uczestniczy w produkcji hormonów i syntezie białek. Znając produkty bogate w cynk oraz zasady rozważnej suplementacji łatwej zapobiec jego niedoborom i zadbać o kondycję całego organizmu.
Cynk to pierwiastek, który pełni w organizmie człowieka niezwykle wiele funkcji, między innymi uczestniczy w wielu procesach enzymatycznych, wzmacnia naturalną barierę ochronną organizmu i pomaga zwalczać infekcje oraz odgrywa ważną rolę w gojeniu ran, regeneracji tkanek oraz utrzymaniu zdrowej skóry, włosów i paznokci. Cynk wpływa również na układ nerwowy i hormonalny - wspomaga prawidłowe działanie mózgu, procesy poznawcze oraz koncentrację, bierze udział w produkcji insuliny i hormonów płciowych, dlatego ma znaczenie dla płodności zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn. Ponadto cynk działa również jako silny przeciwutleniacz – neutralizuje wolne rodniki i opóźnia procesy starzenia komórek.
Zapotrzebowanie na cynk zależy od wieku, płci, etapu rozwoju i indywidualnych potrzeb organizmu.
| Niemowlęta do 1. roku życia | 2 -2,5 mg |
| Dzieci od 1 do 9 lat | 2,5 - 4 mg |
| Dziewczęta od 10 do 18 lat | 7,3 mg |
| Kobiety | 6,8 mg |
| Kobiety ciężarne | 9,5 – 10,5 mg |
| Kobiety karmiące piersią | 10,4 – 10,9 mg |
| Chłopcy od 10 do 18 lat | 7 -8,5 mg |
| Mężczyźni | 9,4 mg |
Niedobór cynku może dawać wiele niespecyficznych objawów, które często są bagatelizowane lub przypisywane zmęczeniu czy stresowi. Tymczasem zbyt niski poziom tego pierwiastka wpływa negatywnie na funkcjonowanie całego organizmu. Jednym z pierwszych sygnałów może być pogorszenie kondycji skóry, włosów i paznokci – pojawiają się łamliwość, wypadanie włosów, trądzik czy wolniejsze gojenie ran. Typowe są również obniżona odporność i zwiększona podatność na infekcje. Osoby z niedoborem cynku mogą odczuwać spadek apetytu, problemy z koncentracją, rozdrażnienie czy uczucie ciągłego zmęczenia. U dzieci niedobór tego pierwiastka może prowadzić do zaburzeń wzrostu i rozwoju, a u dorosłych – do obniżenia libido i problemów z płodnością. W skrajnych przypadkach może dochodzić także do zaburzeń smaku i węchu. Aby uniknąć tych nieprzyjemnych konsekwencji, warto regularnie dostarczać organizmowi odpowiednią ilość cynku wraz z pożywieniem, a w razie potrzeby – skonsultować się z lekarzem w sprawie ewentualnej suplementacji.
Najlepszym sposobem na dostarczenie cynku jest dobrze zbilansowana dieta bogata w produkty zawierające ten pierwiastek. Najwięcej cynku znajduje się w produktach pochodzenia zwierzęcego, które charakteryzują się wysoką biodostępnością tego składnika. Na czele listy stoją ostrygi, uznawane za najbogatsze źródło cynku, a zaraz po nich czerwone mięso, drób, wątróbka, jaja oraz ryby i owoce morza. W diecie roślinnej cynk można znaleźć w pełnoziarnistych produktach zbożowych, orzechach, pestkach dyni, nasionach słonecznika, roślinach strączkowych oraz kakao.
| Źródło | Zawartość cynku w 100 g |
| Ostrygi | 148,7 mg |
| Korzeń imbiru | 6,8 mg |
| Mięso jagnięce | 5,3 mg |
| Pekany | 4,5 mg |
| Suchy groch | 4,2 mg |
| Żółtko jaja | 3,5 mg |
| Orzechy ziemne | 3,2 mg |
| Migdały | 3,1 mg |
| Łupacz | 1,7 mg |
| Zielony groszek | 1,6 mg |
| Krewetki | 1,5 mg |
| Rzepa | 1,2 mg |
Należy pamiętać, że na przyswajanie cynku wpływają także inne składniki diety. Produkty bogate w błonnik, fityniany (obecne m.in. w pełnych ziarnach zbóż) czy nadmiar żelaza i wapnia mogą ograniczać jego wchłanianie, z kolei białko zwierzęce i produkty fermentowane mogą je poprawiać. Dostarczanie cynku z pożywienia jest zwykle wystarczające, by pokryć dzienne zapotrzebowanie organizmu. Suplementację warto rozważyć jedynie w przypadku stwierdzonego niedoboru lub zwiększonego zapotrzebowania.
Choć dobrze zbilansowana dieta zwykle wystarcza, aby pokryć dzienne zapotrzebowanie na cynk, w niektórych sytuacjach warto rozważyć suplementację. Dotyczy ona zwłaszcza osób o zwiększonym ryzyku niedoboru – wegetarian, wegan, kobiet w ciąży i karmiących, seniorów oraz osób cierpiących na choroby układu pokarmowego utrudniające wchłanianie składników mineralnych. Suplementacja może być też pomocna przy osłabionej odporności, problemach skórnych, trądziku, wypadaniu włosów czy spadku koncentracji. Na rynku dostępne są różne formy cynku – m.in. glukonian, siarczan, cytrynian czy pikolinian cynku. Różnią się one przyswajalnością, dlatego warto wybierać preparaty o wysokiej biodostępności i stosować je zgodnie z zaleceniami producenta lub lekarza. Nie należy przekraczać zalecanych dawek, ponieważ nadmiar cynku może prowadzić do zaburzeń wchłaniania miedzi i żelaza, a także wywoływać dolegliwości żołądkowe.
Nadmiar cynku może być równie szkodliwy jak jego niedobór. Przekroczenie zalecanej dawki – zwłaszcza w wyniku niekontrolowanej suplementacji – może prowadzić do niepożądanych skutków. Zbyt duża ilość cynku w organizmie może zaburzać wchłanianie innych ważnych pierwiastków, takich jak miedź i żelazo, co w konsekwencji może powodować anemię oraz osłabienie odporności.
Objawy przedawkowania mogą być zarówno krótkotrwałe, jak i przewlekłe. Do najczęstszych należą:
W celu monitorowania poziomu cynku wskazane jest wykonanie badań laboratoryjnych i konsultacja z lekarzem. W przypadku stwierdzonego nadmiaru pierwszym krokiem w redukcji poziomu cynku jest zaprzestanie przyjmowania preparatów zawierających ten pierwiastek. Naturalne procesy metaboliczne i wydalnicze organizmu pozwolą na stopniowe przywrócenie równowagi mineralnej. Wspierać to będzie odpowiednie nawodnienie. Dodatkowo ograniczenie spożycia produktów o wysokiej zawartości cynku, takich jak mięso, owoce morza i jaja, może przyspieszyć proces wyrównania jego stężenia. W poważnych przypadkach nadmiaru cynku konieczna jest interwencja medyczna i leczenie objawowe, aby zapobiec powikłaniom wynikającym z toksyczności pierwiastka.
Bibliografia:
PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Szkarlatyna, inaczej płonica, choć występuje rzadziej niż w przeszłości, wciąż stanowi istotne zagrożenie dla zdrowia dzieci i dorosłych. Wywoływana przez bakterie paciorkowca grupy A choroba objawia się charakterystyczną wysypką, gorączką oraz bólem gardła. Jej wczesne rozpoznanie i odpowiednie leczenie pomogą uniknąć powikłań i pozwolą na podjęcie skutecznych działań przyspieszających powrót do zdrowia.
czytaj
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Kaszaki to jedne z najczęściej występujących zmian skórnych, które – choć zwykle nie stanowią zagrożenia dla zdrowia – potrafią budzić niepokój i wątpliwości. Pojawiają się zarówno u dorosłych, jak i u dzieci, najczęściej na twarzy, skórze głowy, plecach czy w okolicach intymnych. Mają postać niewielkich, wyczuwalnych pod palcami guzków i mogą przez długi czas nie dawać żadnych dolegliwości. Warto jednak wiedzieć, czym dokładnie są kaszaki, jakie są ich charakterystyczne cechy oraz w jakich sytuacjach wymagają obserwacji lub odpowiedniego leczenia.
czytaj
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Trichodynia, określana potocznie jako „ból włosów”, to dolegliwość, która choć bywa bagatelizowana, może znacząco obniżać komfort życia. Objawia się nieprzyjemnym uczuciem bólu, pieczenia lub nadwrażliwości skóry głowy, nasilającym się przy dotyku, czesaniu czy nawet lekkim poruszaniu włosami. Choć same włosy nie posiadają zakończeń nerwowych, to właśnie skóra głowy staje się źródłem tych dolegliwości. Problem trichodynii często towarzyszy łysieniu i nadmiernemu wypadaniu włosów, przewlekłemu stresowi, zaburzeniom hormonalnym lub schorzeniom dermatologicznym. Coraz więcej uwagi poświęca się także roli niedoborów składników odżywczych oraz nieprawidłowej pielęgnacji skóry głowy. Zrozumienie mechanizmów stojących za tym schorzeniem stanowi ważny krok w kierunku skutecznego łagodzenia objawów i poprawy kondycji włosów oraz skóry głowy.
czytaj
Ewa Rutkowska-Król
Redaktor naczelna
Morwa biała to roślina wywodząca się z Azji, która zajmuje istotne miejsce w fitoterapii i naturalnym wspieraniu zdrowia. Jej popularność wynika z bogactwa składników aktywnych oraz szerokiego spektrum zastosowań, szczególnie w kontekście metabolizmu i utrzymania równowagi organizmu. W celach prozdrowotnych wykorzystywane są zarówno liście, jak i owoce morwy białej, cenione za swoje właściwości oraz naturalne pochodzenie. Liście morwy białej stanowią wartościowy surowiec zielarski, często spotykany w postaci herbat, ekstraktów i suplementów diety. Owoce natomiast wyróżniają się delikatnym smakiem i zawartością naturalnych cukrów, witamin oraz antyoksydantów, dzięki czemu znajdują zastosowanie nie tylko w suplementacji, ale także jako element diety. Preparaty na bazie morwy białej są chętnie wybierane przez osoby prowadzące zdrowy tryb życia i poszukujące roślinnych składników wspierających prawidłowe funkcjonowanie organizmu.
czytaj