Senefol, 20 tabletek

Z senesem, naturalny preparat na zaparcia

Senefol, 20 tabletek

Senefol to produkt leczniczy w postaci tabletek zawierający liść i owoc senesu. Lek przeczyszczający przeznaczony dla młodzieży od 12. roku życia i dorosłych. 

Co zawierają tabletki Senefol?

Sennae foliolum cum fructu 300 mg.

1 tabletka Senefol zawiera 7,5 mg pochodnych hydroksyantracenu w przeliczeniu na sennozyd B.

Dodatkowo: skrobia ziemniaczana, krzemionka koloidalna bezwodna.

Kiedy stosować tabletki Senefol?

Ze względu na zawartość senesu, wskazany jest do stosowania przede wszystkim jako naturalny lek na zaparcia.
Preparat polecany w szczególności na zaparcia nawykowe, atoniczne, a także wynikające z błędów diety. Pomocny również w celu opróżniania jelit przed badaniami diagnostycznymi.

Jakie właściwości mają składniki leku Senefol?

Senefol zawiera w swoim składzie mieszankę liści i owoców senesu, bogatą w glikozydy antranoidowe, czyli sennozydy. To właśnie one stanowią substancję aktywną odpowiedzialną przede wszystkim za działanie przeczyszczające preparatu. Dzięki takim właściwościom składników lek:

• hamuje wchłanianie wody w jelitach,
• zmiękcza i rozluźnia masy kałowe,
• wzmaga ruchy perystaltyczne jelita grubego.

Co w efekcie:

• powoduje skrócenie czasu pasażu treści jelitowej,
• ułatwia wypróżnianie,
• reguluje pracę jelit,
• przyczynia się do eliminacji zaparć.

Jak stosować Senefol?

Młodzież od 12 roku życia i dorośli:

•  2-4 tabletek przed snem.
• Preparat należy popić dużą ilością wody.
• Dawkowanie należy rozpocząć od najmniejszej dawki (1 tabletka), którą należy w razie potrzeby zwiększyć do ustalenia dawki skutecznej.

Kiedy nie stosować tabletek Senefol?

Nie należy stosować leku w przypadku:

• znanej nadwrażliwości na substancję czynną,
• niedrożności i zwężenia jelit, atonii,
• zapalenia wyrostka robaczkowego,
• zapalnych schorzeń jelit (np. choroba Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego),
• bólów brzucha niewiadomego pochodzenia,
• stanu odwodnienia połączonego z utratą elektrolitów.
• Nie należy stosować u dzieci w wieku poniżej 12 lat. 

Przechowywać w zamkniętych opakowaniach, w temperaturze do 25°C, w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

U osób nadwrażliwych na składniki preparatu mogą wystąpić reakcje uczuleniowe, m.in. świąd, pokrzywka, wysypka.
Mogą wystąpić dolegliwości skurczowe i bólowe brzucha.
Należy wówczas zmniejszyć stosowane dawki.
Długotrwałe przyjmowanie leku może spowodować ciemne zabarwienie śluzówki okrężnicy (pseudomelanosis coli), które zwykle ustępuje po zakończeniu przyjmowania preparatu.
Możliwość zmiany zabarwienia moczu metabolitami (na kolor różowy lub czerwono-różowy, zależnie od pH), nie ma znaczenia klinicznego. 

Przewlekłe nadużywanie leku może prowadzić do hipokaliemii (obniżenia stężenia potasu), wówczas możliwe jest nasilenie działania równocześnie przyjmowanych glikozydów nasercowych, leków przeciwarytmicznych, leków wydłużających odstęp QT oraz leków przywracających rytm zatokowy.
Równoczesne przyjmowanie preparatu z lekami wywołującymi hipokaliemię, np. leki moczopędne, steroidy kory nadnerczy, korzeń lukrecji, może pogłębić niedobór elektrolitów.

Brak wystarczających danych na temat stosowania w okresie ciąży, dlatego nie zaleca się stosowania w tym okresie.
Nie zaleca się stosowania podczas karmienia piersią, ze względu na brak wystarczających danych dotyczących przenikania metabolitów do mleka.
Niewielkie ilości aktywnych metabolitów (reina) przenikają do mleka karmiących kobiet, jednak nie zaobserwowano działania przeczyszczającego u niemowląt.

Nie należy stosować u dzieci w wieku poniżej 12 lat.

Brak wpływu.

• To jest lek. Dla bezpieczeństwa, stosuj go zgodnie z ulotką dołączoną do opakowania i tylko wtedy, gdy jest to konieczne.
  W przypadku wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
• Produkt nie jest przeznaczony do długotrwałego stosowania. Decyzję o stosowaniu przez okres dłuższy niż 1-2 tygodnie może podjąć lekarz. Przyjmowanie leków przeczyszczających przez dłuższy czas może zaburzyć funkcjonowanie jelit oraz powodować uzależnienie.
• Preparaty zawierające glikozydy hydroksyantracenowe powinny być zalecane tylko wtedy, jeśli prawidłowego wypróżnienia nie można osiągnąć przez zmianę diety.
• Nie stosować u pacjentów z zaklinowaniem kału oraz z dolegliwościami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak: ból brzucha, nudności i wymioty, chyba że lekarz zdecyduje inaczej. Objawy takie mogą wskazywać na możliwość wystąpienia niedrożności jelit.
• U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek istnieje ryzyko zaburzenia równowagi elektrolitowej.
• Stosowanie leku u pacjentów z nietrzymaniem kału wymaga częstszego zmieniania pieluchy celem uniknięcia przedłużonego kontaktu kału ze skórą.