Fluimucil Muko 200 mg, 20 saszetek

Lek wykrztuśny na kaszel mokry u dorosłych i dzieci od 7. roku życia.

Fluimucil Muko 200 mg na kaszel mokry u dorosłych i dzieci od 7. roku życia

Fluimucil Muko 200 mg to produkt leczniczy przeznaczony dla osób dorosłych i dzieci od 7. roku życia. Ułatwia odkrztuszanie wydzieliny u pacjentów z objawami zakażenia w obrębie górnych dróg oddechowych. Łagodzi objawy kaszlu mokrego.

Co zawiera lek Fluimucil Muko?

Substancją czynną leku jest acetylocysteina. Jedna saszetka (1 g granulatu) zawiera 200 mg acetylocysteiny.

Pozostałe składniki to: aspartam, β-karoten (zawiera sacharozę i mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu), aromat pomarańczowy (zawiera glukozę i laktozę), sorbitol.

W jakim celu stosuje się Fluimucil Muko 200 mg?

Preparat z acetylocysteiną stosuje się krótkotrwale, jako lek rozrzedzający wydzielinę dróg oddechowych.

Acetylocysteina:

•  ma zdolność upłynnienia zalegającej w drogach oddechowych trudnej do odkrztuszenia wydzieliny
• ułatwia jej odkrztuszanie u pacjentów z objawami zakażenia w obrębie górnych dróg oddechowych.

Jak działają składniki saszetek Fluimucil Muko 200 mg?

Acetylocysteina, substancja czynna leku:

• upłynnia śluz i wydzielinę śluzowo–ropną, poprzez rozrywanie wiązań dwusiarczkowych w polipeptydach śluzu w drogach oddechowych
• ułatwia jej odkrztuszanie u pacjentów z objawami zakażenia w obrębie górnych dróg oddechowych.

Jak stosować lek Fluimucil Muko?

• Dzieci w wieku od 7 do 14 lat: 1 saszetka leku Fluimucil Muko (200 mg) 2 razy na dobę.
• Dorośli i dzieci w wieku powyżej 14 lat: 1 saszetka leku Fluimucil Muko (200 mg) 2 do 3 razy na dobę.

Sposób użycia, jak prawidłowo podawać lek z acetylocysteiną:

• rozpuścić zawartość saszetki w połowie szklanki letniej wody, w razie potrzeby wymieszać łyżką
• uzyskany roztwór jest gotowy do wypicia
•  wypić bezpośrednio po przygotowaniu
• należy pamiętać, aby trakcie leczenia należy przyjmować zwiększoną ilość płynów
• ostatnia dawka powinna być podana najpóźniej 4 godziny przed snem.

Kiedy nie stosować leku Fluimucil Muko?

• Jeśli pacjent ma uczulenie na acetylocysteinę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku.
• W stanie astmatycznym.
• Jeśli pacjent ma fenyloketonurię.
• U dzieci w wieku poniżej 2 lat, gdyż substancja czynna: acetylocysteina może wywołać niedrożność dróg oddechowych u dzieci w wieku poniżej 2 lat.

Jak przechowywać lek Fluimucil Muko?

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Lek Fluimucil Muko przechowywać w temperaturze poniżej 30°C.

W badaniach klinicznych najczęściej zgłaszano działania niepożądane dotyczące żołądka i jelit, rzadziej występowały reakcje nadwrażliwości.

Działania niepożądane, które mogą wystąpić podczas stosowania leku Fluimucil Muko:

• Niezbyt często (rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów): nadwrażliwość, ból głowy, szum w uszach, tachykardia (przyspieszenie czynności serca), wymioty, biegunka, zapalenie jamy ustnej, ból brzucha, nudności, pokrzywka, wysypka, obrzęk naczynioruchowy (obrzęk skóry i błon śluzowych, który najczęściej dotyczy: twarzy, gardła, krtani, narządów płciowych, jelit), świąd, gorączka, obniżenie ciśnienia krwi.
• Rzadko (rzadziej niż u 1 na 1000 pacjentów): skurcz oskrzeli, duszność, niestrawność.
• Bardzo rzadko (rzadziej niż u 1 na 10 000 pacjentów): ciężkie reakcje alergiczne (wstrząs anafilaktyczny, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna), krwotok. 
• Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): obrzęk twarzy.

Bardzo rzadko informowano o występowaniu ciężkich reakcji skórnych (zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella) oraz zmian na błonach śluzowych po zastosowaniu leku Fluimucil Muko. W większości przypadków w wywołaniu zmian na skórze i błonach śluzowych najprawdopodobniej uczestniczył przynajmniej jeden, inny lek.

Lek Fluimucil Muko a inne leki

• Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
• Nie należy stosować jednocześnie z lekami przeciwkaszlowymi, gdyż może dojść do zalegania wydzieliny w wyniku zmniejszenia odruchu kaszlowego.
• Węgiel aktywny może osłabiać jego działanie.
• Jeśli konieczne jest jednoczesne przyjmowanie innych leków, w tym antybiotyków, zaleca się zachowanie 2-godzinnego odstępu między podaniem.
• Jednoczesne stosowanie z nitrogliceryną (lek stosowany w chorobie niedokrwiennej serca) powoduje znaczne niedociśnienie tętnicze. Możliwe jest wystąpienie bólu głowy. 
• Jednoczesne stosowanie z karbamazepiną (lek stosowany w leczeniu padaczki) może obniżać jej stężenie we krwi i zmniejszać skuteczność.
• Może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych (oznaczenie salicylanów metodą kolorymetryczną i oznaczenie ketonów w moczu).
• Zaleca się nie mieszać innych leków z roztworem Fluimucil Muko.

• Zaleca się unikanie stosowania leku w okresie ciąży. W tym okresie może być podawany tylko w przypadkach bezwzględnie koniecznych i pod ścisłą kontrolą lekarza.
• Ponieważ nie wiadomo, czy przenika do mleka kobiecego, nie należy stosować leku jeśli pacjentka karmi piersią.  Nie można wykluczyć ryzyka dla dziecka karmionego piersią. 

• Leki mukolityczne mogą wywołać niedrożność dróg oddechowych u dzieci w wieku poniżej 2 lat. 
• Nie należy stosować u dzieci w wieku poniżej 2 lat, ponieważ z powodu fizjologicznych cech dróg oddechowych w tej grupie wiekowej może być ograniczona zdolność odkrztuszania.
• Ze względu na ilość substancji czynnej nie należy stosować u dzieci w wieku poniżej 7 lat.

Nie jest znany wpływ leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

• To jest lek. Dla bezpieczeństwa, stosuj go zgodnie z ulotką dołączoną do opakowania i tylko wtedy, gdy jest to konieczne. W przypadku wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
• Zaleca się zachowanie ostrożności podczas stosowania leku Fluimucil Muko jeśli u pacjenta występuje lub występowała w przeszłości choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy, zwłaszcza
  jeśli jednocześnie stosuje on inne leki o znanym działaniu drażniącym błonę śluzową żołądka.
• Leczenie pacjentów z astmą oskrzelową powinno przebiegać pod dokładną kontrolą lekarską ze względu na możliwość wystąpienia skurczu oskrzeli. W przypadku wystąpienia tego objawu,
  należy natychmiast przerwać podawanie leku.
• W razie upłynnienia dużych ilości wydzieliny, zwłaszcza u małych dzieci i bardzo ciężko chorych unieruchomionych pacjentów, należy umożliwić jej odsysanie.
• Acetylocysteiny nie należy podawać pacjentom ze zmniejszoną zdolnością do odkrztuszania, jeśli nie zapewni się pacjentowi w czasie leczenia fizykoterapii oddechowej.
• Należy zachować ostrożność, jeśli lek jest stosowany długotrwale u pacjentów z nietolerancją histaminy, gdyż mogą u nich wystąpić takie objawy, jak ból głowy, katar naczynioruchowy, świąd
  skóry.