Calcifar 400 mg, 100 kapsułek

Wysoka dawka wapnia na mocne kości

Calcifar 400 mg –  węglan wapnia w kapsułkach

Calcifar to produkt leczniczy w postaci kapsułek twardych, zawierający węglan wapnia. Każda kapsułka dostarcza organizmowi 400 mg zjonizowanego wapnia. 

Dla kogo lek Calcifar jest odpowiedni?

Produkt  jest przeznaczony dla dorosłych oraz młodzieży i dzieci w wieku powyżej 12 lat, które potrafią bezpiecznie połknąć kapsułkę. Lek w szczególności odpowiada na potrzeby:

• kobiet w ciąży i karmiących piersią (ze względu na zwiększone zapotrzebowanie na wapń),
• kobiet w okresie około- i postmenopauzalnym oraz osób powyżej 65. roku życia (w celu zmniejszenia utraty wapnia z układu kostnego),
• osób na diecie ubogiej w wapń,
• pacjentów po długotrwałym unieruchomieniu lub w okresie rekonwalescencji po złamaniach kości,
• osób ze zmniejszonym stężeniem wapnia we krwi i przewlekłą niewydolnością nerek,
• osób potrzebujących wsparcia profilaktycznego w kompleksowym leczeniu osteoporozy,
• pacjentów szukających wsparcia w leczeniu przeziębień i chorób alergicznych.

Co znajduje się w składzie kapsułek Calcifar?

• Substancją czynną leku jest węglan wapnia (Calcii carbonas). Jedna kapsułka twarda zawiera 998,5 mg węglana wapnia, co odpowiada 400 mg jonów wapnia.
• Substancje pomocnicze: magnezu stearynian, talk.
• Skład kapsułki: żelatyna, żelaza tlenek czerwony (E172), błękit brylantowy FCF (E133).

Kiedy stosować Calcifar?

Wskazaniami do stosowania leku Calcifar są:

• stany zwiększonego zapotrzebowania na wapń (w ciąży oraz podczas karmienia piersią);
• nieprawidłowa dieta uboga w produkty zawierające wapń;
• zaburzenia wchłaniania zwrotnego wapnia z kanalików nerkowych;
• zmniejszone stężenie wapnia we krwi z podwyższonym stężeniem fosforu u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek oraz zapobieganie wzmożonej pobudliwości nerwowo-mięśniowej;
• profilaktyka i leczenie kompleksowe osteoporozy;
• stany po długotrwałym unieruchomieniu i rekonwalescencja po złamaniach kości;
• leczenie wspomagające w przeziębieniach oraz chorobach alergicznych.

Jak działa Calcifar?

Węglan wapnia zawarty w produkcie:

• uzupełnia dobowe zapotrzebowanie organizmu na wapń;
• uczestniczy w tworzeniu i mineralizacji tkanki kostnej;
• ogranicza utratę wapnia z kości u osób starszych oraz kobiet w okresie menopauzy;
• zapobiega zmianom kostnym w przebiegu przewlekłej niewydolności nerek;
• łagodzi odczyny alergiczne na skórze i błonach śluzowych oraz działa przeciwobrzękowo i przeciwzapalnie.

Jak przyjmować kapsułki Calcifar?

Ten produkt leczniczy należy zawsze stosować dokładnie tak, jak opisuje ulotka dla pacjenta lub według zaleceń lekarza albo farmaceuty.

Sposób podania:

Lek podaje się doustnie, najlepiej w czasie posiłku.

Zalecane dawkowanie:

• Dorośli: 1 kapsułka twarda (400 mg jonów wapnia) od 1 do 3 razy na dobę.
• Maksymalna dawka dobowa: nie należy stosować więcej niż 3 kapsułki twarde na dobę (1200 mg jonów wapnia).
• Młodzież i dzieci w wieku powyżej 12 lat: zwykle od 2 do 3 kapsułek (800–1200 mg jonów wapnia) na dobę.
• Kapsułki są przeznaczone dla dzieci, które potrafią je bezpiecznie połknąć. W przypadku trudności z połykaniu należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą w celu wyboru innej postaci leku.

Dawkę ustala się zazwyczaj w oparciu o zapotrzebowanie dobowe, które przedstawia się następująco:

• Dorośli: 800 – 1200 mg
• Kobiety w ciąży i karmiące piersią: 1000 – 1500 mg
• Kobiety po menopauzie niestosujące HTZ: 1500 mg
• Kobiety po menopauzie stosujące HTZ: 1000 mg
• Osoby w wieku powyżej 65 lat: 1500 mg

Pominięcie lub przedawkowanie leku:

• Pominięcie dawki: Nie należy stosować dawki podwójnej. Kolejną dawkę należy przyjąć o wyznaczonej porze.

Przedawkowanie: Przyjęcie większej dawki niż zalecana (szczególnie przy jednoczesnym zażywaniu witaminy D) może prowadzić do nadmiernego stężenia wapnia we krwi i wymaga przerwania stosowania leku oraz konsultacji z lekarzem.

Kiedy nie przyjmować leku Calcifar?

Nie należy stosować produktu leczniczego w przypadku:

• uczulenia na węglan wapnia lub którykolwiek ze składników pomocniczych;
• hiperkalcemii (zwiększonego stężenia wapnia we krwi) i hiperkalciurii (nadmiernego wydalania wapnia z moczem), np. przy nadczynności tarczycy lub przytarczyc, przedawkowaniu witaminy D3, sarkoidozie, ciężkiej niewydolności nerek oraz nowotworach odwapniających (szpiczaki, przerzuty do kości);
• ciężkiej hiperkalciurii;
• kamicy nerkowej;
• jednoczesnego leczenia glikozydami nasercowymi.

• Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
• Brak specjalnych wymagań dotyczących warunków przechowywania.
• Nie stosować leku po upływie terminu ważności (EXP) umieszczonego na opakowaniu.

Jak każdy lek, Calcifar może wywołać działania niepożądane, choć nie wystąpią one u każdego pacjenta.

• Niezbyt często (u mniej niż 1 na 100 osób): nadmierne stężenie wapnia we krwi (hiperkalcemia), nadmierne wydalanie wapnia w moczu (hiperkalciuria).
• Rzadko (u mniej niż 1 na 1000 osób): zaparcia, wzdęcia z oddawaniem gazów, nudności, bóle brzucha, biegunka, świąd, wysypka, pokrzywka.
• Częstość nieznana: zespół mleczno-alkaliczny (obserwowany zazwyczaj przy przedawkowaniu).

Przed rozpoczęciem stosowania należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich przyjmowanych lekach. Calcifar wchodzi w interakcje z wieloma substancjami:

• Tiazydowe leki moczopędne: zwiększają ryzyko hiperkalcemii.
• Glikozydy nasercowe: wapń nasila ich działanie i toksyczność, stwarzając ryzyko zaburzeń rytmu serca (przeciwwskazanie do łącznego stosowania bez konsultacji lekarskiej).
• Antybiotyki (tetracykliny, chinolony, niektóre cefalosporyny) i związki fluoru: wapń zmniejsza ich wchłanianie. Należy zachować co najmniej 2-godzinny odstęp.
• Bisfosfoniany i fluorek sodu: należy przyjmować je minimum 3 godziny przed zażyciem leku Calcifar.
• Preparaty żelaza: wapń zmniejsza ich wchłanianie.
• Kortykosteroidy układowe: zmniejszają wchłanianie wapnia.
• Witamina D (powyżej 400 IU/dobę): zwiększa wchłanianie wapnia i ryzyko hiperkalcemii.
• Blokery kanału wapniowego (np. werapamil): wapń osłabia ich działanie.
• Inne diuretyki (furosemid, kwas etakrynowy, diuretyki osmotyczne i zakwaszające) oraz kofeina: zwiększają wydalanie wapnia z moczem.

Interakcje z żywnością: kwas szczawiowy (szpinak, rabarbar) oraz kwas fitynowy (pełne ziarna) zmniejszają wchłanianie wapnia. Nie należy przyjmować leku jednocześnie z tymi produktami.

Kobiety w ciąży, karmiące piersią lub planujące ciążę powinny skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą przed przyjęciem leku.
W okresie ciąży i laktacji wzrasta zapotrzebowanie na wapń. Przy stosowaniu dawek leczniczych nie wykazano ryzyka zagrożenia dla płodu ani noworodka.

Leku Calcifar nie zaleca się stosować u dzieci w wieku poniżej 12 lat.
U młodzieży powyżej 12. roku życia lek stosuje się pod warunkiem, że potrafi bezpiecznie połknąć kapsułkę. W przypadku trudności z połykaniem należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

• U pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek należy kontrolować stężenie wapnia i fosforu we krwi.
• Długotrwałe leczenie dużymi dawkami lub łączone przyjmowanie witaminy D, tiazydowych leków moczopędnych czy produktów bogatych w wapń niesie ryzyko hiperkalcemii, zaburzeń czynności nerek lub zespołu mleczno-alkalicznego.
• Przedawkowanie może prowadzić do poważnych objawów, takich jak nudności, wymioty, kamica nerkowa, bóle kostne, wapnica nerek oraz zaburzenia rytmu serca.
• To jest lek. Dla bezpieczeństwa, stosuj go zgodnie z ulotką dołączoną do opakowania i tylko wtedy, gdy jest to konieczne. W przypadku wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.